منطق برای زندگی – 39کفاشیان هم از خودمان است!
علی کفاشیان، رئیس فدراسیون فوتبال در گفتگویی تلفنی با برنامه نود در خصوص لغو دیدار دوستانه تیم فوتبال امید ایران با کامرون گفت: تیم کامرون در تاریخی برای دیدار دوستانه با تیم فوتبال امید کشورمان اعلام آمادگی کرده بود که ظاهراً همزمان با بازیهای آسیایی گوانگجو است. در تعیین تاریخ این بازی از سوی کمیته روابط بینالملل دقت لازم بعمل نیامده بود که در این رابطه به این کمیته تذکرات لازم داده شد.
وی با بیان اینکه چنین اشتباهاتی پیش میآید، افزود: کامرون از خودمان است! آنها نیز امکان دارد در تعیین تاریخ دیدارهای خود اشتباه کنند. در کمیته روابط بینالملل فدراسیون فوتبال کار زیاد است. این تیم برنامههای زیادی برای اعزام تیمهای مختلف به مسابقات و اردوهای خارجی دارد و زمانی که پیشنهاد بازی با تیمی چون کامرون مطرح میشود، هول میشوند و توجهی به تاریخ مسابقه نمیکنند!(به نقل از خبرگزاری مهر)
آنچه در این سخنان میتواند مورد توجه جدی قرار بگیرد، توجیهی است که کفاشیان در توضیح اشتباه پیش آمده طرح میکند. اینکه چون "آنها نیز امکان دارد در تعیین دیدارهای خود اشتباه کنند"، توجیه کننده اشتیاه ما نیز هست، جای تأمل دارد. به دیگر سخن آیا اینکه دیگران کارهایی میکنند یا نمیکنند، به تنهایی کفایت میکند تا ما نیز چنان باشیم؟
البته شکی نیست که در حجم بالای کارها ممکن است اشتباهاتی پیش آید، اما تأکید بر گام شریک جرم رییس فدراسیون فوتبال از آن رو اهمیت دارد که اولاً ایشان در جایگاهی خاص قرار دارند و بیشک افراد زیادی سخنان ایشان را میشنوند و میخوانند، در ثانی این نحوه برخورد آقای رییس در بروز اشتباه یک مورد استثنا نیست، بلکه در سطوح مختلف جامعه نزد افراد گوناگون، همچون شیوهای معمول در توجیه اشتباهات به کار میرود.
از کودکی که اشتباهی میکند و به انجام عملی مشابه توسط برادرش در توجیه خود اشاره میکند تا سیاستمدارانی که میکوشند اشتباهات خود را با گام شریک جرم توجیه کنند. با این اوصاف شاید بتوان گفت بسیاری از ما دست کم یک بار در دام گام شریک جرم گرفتار شدهایم و اگر رییس فدراسیون فوتبال هم چنین میکنند، به زبان خود ایشان میتوان گفت "کفاشیان هم از خودمان است".
در گام شریک جرم، فرد میکوشد اثبات کند که مورد محل بحث، منحصر به فرد نیست. وی معمولاً به موارد مشابه استناد میکند تا آنچه را درمقام ادعا یا دفاع بر زبان میآورد قوت بخشد، تا آنجا که توجیهات وی همچون دلایلی متقن و استدلالهایی بی چون و چرا جلوه کنند.
بنابراین بسیار اهمیت دارد که گوینده دقیقاً مشخص کند که چرا از گام شریک جرم استفاده کرده است. به عنوان مثال در چنین مواردی میتوان فرد را با این پرسش رو به رو کرد که آیا اگر دیگران کاری را میکنند، به این معنا خواهد بود که انجام آن کار درست است یا اگر دیگران کاری را انجام نمیدهند، انجام آن کار درست نخواهد بود؟
با این اوصاف اگر کامرونیها هم اشتباه میکنند، این امر توجیهگر اشتباه ما نیست، همان گونه که اگر برخی افراد از چراغ قرمز عبور کنند، به این معنا نخواهد بود که آقای کفاشیان هم مجازند از چراغ قرمز عبور کنند و آنگاه انجام این عمل از سوی دیگران را توجیهگر کار خود عنوان کنند.
















