خبرگزاری پارس فوتبال 

مجموع اتفاقات و حواشی قبل از بازی پرسپولیس برابر فولاد، شاید کمتر هواداری را خوشبین به برد قاطعی چون 3-1 برابر فولادی می دانست که با مجید جلالی این روزها موی دماغ بزرگان است و البته خود را در قامت یک مدعی کسب سهمیه لیگ قهرمانان آسیا مطرح کرده است.
درگیری چند روز قبل علی دایی با یکی از لیدرهای باشگاه و نیر مصدومیت و غیبت علیرضا محمد و علی عسگری و نیز حاشیه های دنباله دار شیث رضایی عواملی بودند که گزینه برد پرسپولیس را کمرنگ جلوه می داد اما در روزی که پرسپولیس در همان دقایق ابتدایی بازی، سرعت و کار گروهی را بیش از گذشته در دستور کار خویش قرار داده بود و از همه مهمتر تلاش بازیکنان و دوری از فردگرایی نشان داد که در کنار بها دادن و استفاده از تجارب شخصی مثل میاچ، می توان موفق شد.

تیم دایی در حالی برابر فولاد به برتری رسید که 2 گل از 3 گل تیمش را از روی ضربات ایستگاهی(کرنر) به ثمر رساند نکته ای که در گل های زده پرسپولیس کمتر می توان یافت کرد.
به نظر می رسد که علی دایی نیز پی برده که با فردگرایی و تکیه بر علم خودش(که بیشتر نشات گرفته از بازی در اروپا بوده) نمی توان به موفقیت رسید و از همین رو بود که در بازی برابر فولاد می شد فعالیت بیشتر میاچ را دید و نتیجه اش همانی شد که برخی ها را مجبور کرد تا در دقایق پایانی بازی پرسپولیس برابر فولاد، ورزشگاه را ترک کنند که نه از سر رضایت بلکه ....

لیدر و لیدر بازی پدیده ای است که در فوتبال کشور های جهان سومی و در حال توسعه بیشتر شاهدش هستیم چرا در که کشورهای صاحب فوتبال هیچگاه نمی توان چنین افرادی را مشاهده کرد که اگر هم باشند اینگونه در امور یک باشگاه بزرگ دخالت نمی کرده و نمی کنند.
آنچه که این روزها در باشگاه پرسپولیس و خصوصا علی دایی اتفاق افتاده یک پدیده عجیب و در عین حال تاسف بار است. این اولین بار نیست که لیدرهای باشگاه پرسپولیس برابر اسطوره های این باشگاه قرار می گیرند.

احمدرضا عابدزاده هم در سال گذشته با این به اصطلاح لیدرها خصوصا پس از جدایی اش از پرسپولیس درگیری پیدا کرد و حتی در زمان قطبی هم می توان رگه هایی از اصطکاک بین لیدرها و قطبی را نیز مشاهده کرد.
اما زدن کشت بر صورت سرمربی باشگاه آن هم در حضور سرپرست باشگاه را نمی توان یک اتفاق ساده قلمداد کرد. اتفاقی که دایی را در کنفرانس بعد از بازی مجبور به واکنش کرد تا در صحبتی که خطاب به کاشانی داشت از او بخواهد که چنانچه سرمربی پرسپولیس را حتی اگر 10% هم شده دوست دارد، برخی حاشیه ها را جمع کند.

آیا حبیب کاشانی سیگنال های ارسالی از سوی سرمربی اش را دریافت کرده یا نه؟
حبیب کاشانی خاصیتی دارد که شاید چنین خاصیتی بعدها برایش گران تمام شود. او دوست دارد رفتار و کرداری از خود بروز دهد که هیچکس را رنجشی پدید نیاید و طبیعی است که در پاره ای اوقات او را دچار مشکل کند آنهم بطور ناخواسته!
مساله شیث رضایی و درگیری لیدرها اتفاقاتی است تا به اکنون کاشانی را برابر دایی قرار می دهد!
وقتی شیث در مصاحبه اش با رسانه ها می گوید:"از قرارداد دایی فقط 4 ماه مانده اما من 1 سال دیگر قرارداد دارم" این حرف چه معنایی دارد جز اینکه او بعد از 4 ماه رفتنی است اما من ماندنی؟
شیث به پشتوانه چه کسی چنین بی باکانه در مورد سرمربی ای اظهار نظر می کند که به دلایل مختلف از تیم اخراج شده اما همچنان در باشگاه حضور دارد؟
آیا کاشانی نمی توانست حداقل برای حفظ ظاهر هم که شده او را به باشگاهی دیگر بصورت قرضی بفرستد تا اکنون سرمربی اش قید دوست داشتن 10 درصدی را برایش بکار نبرد؟

چرا حبیب کاشانی در برخورد با به اصطلاح لیدرها مسامحه به خرج می دهد؟ در باشگاه پرسپولیس چه پر و بالی به این لیدر داده شده که اکنون در مقابل چشمان مدیر باشگاه، با مشت بر گونه سرمربی می زند و از در و دیوار صدا در می آید اما حبیب کاشانی هنوز هیچ صدایی در نیامده؟
این توپ هم اکنون در زمین حبیب کاشانی است و آقای سرپرست خود بهتر می داند که لازمه موفقیت یک تیم در وهله اول دوری از مسائل حاشیه ای و جنجال های درون تیمی است. او باید فضای آرامش و حمایت واقعی را از سرمربی اش چنان ایجاد کند که کسی جرات نداشته باشد به سرمربی اش تو بگوید چه برسد به ....

اگر بناست اینگونه رفتارها در فوتبال ما ادامه یابد، همان بهتر که نه در دنیا که در آسیا هم حرفی برای گفتن نداشته باشیم؛ وقتی هنوز بدهی ترین و ابتدایی ترین مسائل در مورد فوتبال و مدیریت آن را بلد نیستیم!

حبیب کاشانی همواره خود را یک معلم می داند تا مدیر، آیا دیده اید معلمی را که همواره در برابر ناهنجاری شاگردانش و گستاخی آنها سکوت پیشه سازد؟