مربی کرهای به بهانههای مختلف مرا تنبیه میکرد پوریونس: تمرین سنگین را تحمل میکردم اما تنبیه و توهین را هرگز
خبرگزاری فارس: ملیپوش تکواندوی بانوان که در آستانه اعزام به مسابقات جهانی از تیم خط خورد، گفت: من تمرین سنگین را به راحتی میپذیرفتم، اما تنبیه و توهین را قبول نمیکردم.
دینا پوریونس در گفتوگو با خبرنگار باشگاه خبری فارس "توانا "، اظهار داشت: سه ماه در اردو بودیم و سپس به آلمان سفر کردیم و در این مدت هیچ مشکلی وجود نداشت و به گفته مربی کرهای من بهترین بازیکن تیم ملی بودم، اما از 3 فروردین تا 3 اردیبهشت که تمرینات ما پس از تعطیلات عید از سر گرفته شد، وی مرتب 9 ساعت در روز به ما تمرین میداد که اعتراض مداوم بازیکنان به شیوه تمرین را در پی داشت.
وی با بیان اینکه همه بازیکنان جز من، به دلیل شیوه تمرین مربی کرهای انصراف خود را از تمرین اعلام کردند، ادامه داد: اعضای تیم ملی با ذوالقدر تماس گرفتند که سر تمرین بیاید و همگی امضا کردند که از اردوی تیم ملی انصراف میدهند. اما من گفتم حاضرم این شرایط را تحمل کنم؛ هر چند همه میدانستیم که شیوه تمرینی وی اشتباه است، اما من یک بازیکن بودم و وظیفهام تنها تمرین کردن بود و به من ربطی نداشت که چه طور تمرین میدهد.
تکواندوکار بانوان ایران گفت: حدوداً یازده فروردین که پنج نفر در اردو مانده بودیم، مجدداً چهار نفر از بازیکنان انصراف دادند. ذوالقدر به آنها گفت باید این شرایط را تحمل کنید و اگر نمیتوانید دیگر سر تمرین برنگردید و این باعث شد تا مجدداً تمرینات را از سر بگیریم.
پوریونس با بیان اینکه مربی کرهای 9 ساعت در روز تمرین میداد و عین 9 ساعت من را به بهانههای مختلف کتک میزد، تشریح کرد: یک روز اگر وزنم 100 گرم بالا بود، موهایم را میکشید؛ از پشت با کتانی به کتف آسیب دیدهام ضربه میزد. کتفم قبل از تمرینات شدید بدنی وی چندان درد نمیکرد. پزشک تیم به او گفته بود اجازه دهد یک هفته وزنههای دست را سبکتر بزنم. وی با وجود موافقت، وزنههای سنگینتری به من میداد و کاری میکرد که فشار بیشتری به دستم وارد شود. در مواقعی که حواسم نبود برای نشان دادن یک حرکت، غافلگیرانه از پشت به کتفم ضربه میزد و وانمود میکرد که عمدی نبوده است.
وی اضافه کرد: موهایم را میکشید. فکر نمیکنم در شأن یک مربی تیم ملی باشد که چنین کارهایی انجام دهد. با بقیه بازیکنان چنین رفتاری نداشت تنها یک بار پریسا فرشیدی را دعوا کرد که فرشیدی در مقابل او ایستاد و به او اعتراض کرد. دیگر جرأت نکرد به آنها حرفی بزند؛ اما چون من در مقابل او نمیایستادم و میدانست سن من از همه پائینتر است، خیلی سوء استفاده کرد.
ورزشکار 19 ساله لنگرودی با بیان اینکه دلیل کتکهایش را نمیفهمیدم، ادامه داد: به بهانههای مختلف مرا تنبیه میکرد. بابت مسائل پیشپا افتاده اقدام به تنبیه من میکرد. هیچ وقت مرا تشویق نمیکرد؛ در صورتی که قبل از آلمان من بهترین بازیکنش بودم و حتی وقتی فدراسیون از او خواست تا سه نفر برتر تیم را معرفی کند، اسم من در میان این فهرست سه نفره به چشم میخورد. چه طور تا قبل از آلمان من بهترین بودم، اما از 3 فروردین رفتارش 180 درجه با من تغییر کرد؟ نمیدانم کسی چیزی به او گفته یا دلیل دیگری داشته که رفتار زنندهای با من داشت. وقت استراحت هم رفتار خوبی با من نداشت و مرا کتک میزد.
دینا پوریونس با بیان اینکه اعتراضم را به عامری، پزشک تیم اعلام کردم، گفت: او سه یا چهار بار سر تمرین حاضر شد. گفتم که شرایط واقعاً برای من سخت است، اما پاسخ عامری به من این بود که "مربی میخواهد آتشفشان درونت را روشن کند. میگفت مربی کرهای دوستت دارد. من با او صحبت کردهام و این طور گفته است ". فکر نمیکنم کسی با کتک زدن خوب شود. علاوه بر آن هر کس شیوه خاصی دارد من آدمی نیستم که با کتک خوردن پیشرفت کنم. تمام تلاشم را میکردم و مرا از بین هشت نفر در وزن یک و دو انتخاب کرد. نعمتی که قهرمان آسیا است، در وزن من حضور داشت، وجود این وی را خط زد و مرا انتخاب کرد؛ پس من بهتر از سایر ورزشکاران این وزن بودم .
وی با اعلام این که حدود دو روز پیش بازیکنان از اردوی تیم ملی انصراف دادهاند و با تهدید پولادگر به محرومیت دو ساله از تمام میادین بینالمللی به تمرینات بازگشتهاند، خاطرنشان کرد: همه بازیکنان از اردو انصراف دادند ولی من هیچ وقت انصراف ندادم؛ با وجود اینکه تمرینات بسیار سنگین بود و تا ساعت یازده شب به من تمرین میداد. به هر حال این مربی بود که فدراسیون گذاشته بود و شیوه تمرینی او به من ربطی نداشت؛ اما تنبیه و توهینهای او بسیار زننده بود.
تکواندوکار جوان بانوان ایران ادامه داد: حسینی میدید که مربی دارد مرا میزند، اما میگفت "برای تأکید میزند ".پاهایم همه کبود است و از آنها عکس دارم. مگر میشود یک مربی تمام این کارها را بکند و کسی هم چیزی نگوید.
دینا پوریونس با بیان اینکه مسئولان باید پیگیر کار من باشند، افزود: کتف من آسیب دیده و در صورت عدم بهبود، جراحی خواهد شد؛ چه کسی تاوانش را میدهد؟ یک بار گفتند "دکتر تیم گفته دینا تمارض کرده "؛ در صحبت با پدرم گفتند "پزشک تیم گفته اعزامش نکنید چون آسیب دیدگیاش خیلی شدید بوده "؛ در جای دیگر گفتهاند "از لحاظ فنی مشکل داشته و مربی گفته من او را نمیخواهم ". من سه ماه زیر دست مربی تمرین کردم؛ یعنی در این سه ماه نفهمید و 48 ساعت قبل از پرواز متوجه این مسئله شد؟ جای دیگری گفتهاند "خودش انصراف داد ". در حالی که من هیچ وقت با وجود کتکها انصراف ندادم. هزار جور حرف زدند. چرا این کارها را کردند؟
پوریونس خاطرنشان کرد: پارسال هم حق من اعزام بوده اما به دلیل اینکه سن من پائین است و باتجربهها باید بروند، دعوت نشدم و باتجربههایی که به جای من رفتند هم مدال نگرفتند. مگر این چهار نفر امسال مدال گرفتند؟ یا مگر مدال گرفتن از پیش تعیین شده بود که میدانستند من مدال نخواهم گرفت؟ چون من کمتجربهام مدال نمیگیرم؟ میگفتند شش پری طلا میگیرد و فرشیدی و حاجی پور هم مدال میگیرند. من نمیگویم اگر میرفتم 100 درصد مدال میگرفتم اما این امکان وجود داشت. من زحمت کشیدم و حقم اعزام بود.
انتهای پیام/
















