خبرگزاری فارس: در میزگرد بررسی چالش‌های انضباطی و اخلاقی فوتبال ایران در خبرگزاری فارس، استقلال کمیته انضباطی و آرای این کمیته مورد بحث قرار گرفت.

به گزارش خبرگزاری فارس، لیگ برتر دهم با قهرمانی سپاهان به پایان رسید و مسئولان سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال بر کیفیت فنی این مسابقات تاکید دارند و اینکه تا روز آخر در بالا و پایین جدول تیم‌ها رقابت فشرده‌ای برای کسب سهمیه آسیایی و سقوط نکردن داشتند.

لیگ دهم با شعار "احترام به خود و دیگران " آغاز شد، شعاری که عملی در آن ندیدیم و در هفته‌های آخر چالش‌های انضباطی، اهالی فوتبال را آزرده خاطر کرد و حتی در پایان لیگ نیز یکی از باشگاه‌هایی که سقوط کرد بیانیه داد و کل فوتبال را زیر سوال برد.
در میان این هیاهو و در فاصله دو هفته به پایان مسابقات مجتبی شریفی رئیس کمیته انضباطی نیز برکنار شد، تا حاشیه‌های انضباطی فوتبال ایران بیش از گذشته خود نمایی کند.

خبرگزاری فارس برای بررسی چالش‌های انضباطی و اخلاقی در فوتبال ایران تصمیم گرفت سه صاحب نظر را در این زمینه دعوت کند تا با استفاده از نظرات آنها شاید بتوان راهکاری برای کمتر شدن حاشیه‌های فوتبال پیدا کرد.

در این میزگرد عنایت‌الله دهمیانی یکی از اعضای کمیته انضباطی که 6 سال سابقه ریاست بر کمیته انضباطی را داشته و اکنون نیز در فدراسیون فعال است، مجتبی شریفی رئیس مستعفی کمیته انضباطی و هوشنگ نصیرزاده مدرس مدیریت در فوتبال شرکت کردند.

قصد داشتیم در این میزگرد به مباحث زیادی بپردازیم اما اخلاق و انضباط در فوتبال ایران آنقدر حاشیه دارد که فقط سه محور مورد بحث و بررسی قرار گرفت. اول، استقلال کمیته انضباطی و رابطه این کمیته با کمیته داوران، دوم، هماهنگی آئین‌نامه انضباطی فوتبال ایران با آئین‌نامه انضباطی فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا و سوم اینکه کمیته انضباطی باید رسانه‌ای باشد یا نه.
آنچه در زیر می‌آید صحبت‌های این صاحب نظران در مورد موارد مطرح شده است.

* شریفی: کمیته انضباطی مستقل اما تابع فدراسیون است

مجتبی شریفی در ابتدا از برگزاری چنین نشستی در خبرگزاری فارس تشکر و صحبت‌هایش را اینگونه آغاز کرد: مباحثی که در این جلسه مطرح می‌شود، می‌تواند برای برنامه آینده کمیته انضباطی بسیار مفید باشد.
در مورد محور اول صحبت‌ها یعنی استقلال کمیته انضباطی باید بگویم کمیته انضباطی کاملا مستقل است اما اشتباه نکنید، این استقلال قرین به تبعیت از فدراسیون فوتبال است زیرا کمیته انضباطی جزئی از این فدراسیون فوتبال محسوب می‌شود اما چون قرار است با آئین‌نامه تدوین شده رأی بدهد و تخلفات را احراز کند و با تنبیهات مطابقت داده شود، از این لحاظ نباید کسی به کمیته انضباطی بگوید با وجود آنکه این تخلف محرز است و تنبیه هم در ازای این تخلف در نظر گرفته شده، شما از تخلف احراز شده صرف‌نظر کنید و چنین تنبیهی را برای فرد متخلف در نظر نگیرید.

* کمیته انضباطی می‌تواند حامی کمیته داوران باشد

شریفی ادمه داد: تاثیر کمیته انضباطی با سایر کمیته‌ها مشخص است. مثلا کمیته انضباطی هیچ سنخیت و ارتباطی با کمیته تشریفات ندارد اما با کمیته فرهنگی چرا، چون کمیته فرهنگی در حقیقت باید همراه و همگام با کمیته انضباطی و در جهت پیشگیری از تخلف و خطا همکاری کند.

ارتباط کمیته انضباطی با کمیته داوران این است که داوران را قاضیان میدان مسابقه می‌دانیم. قاضی‌هایی که خودشان صادر کننده و مجری رأی هستند و رأی آنها قابل استیناف هم نیست. در هیج جای دنیا چنین قاضی وجود ندارد که خودش رای را صادر کند و خودش هم آن را اجرا کند اما کمیته انضباطی در مواردی که داور بر مبنای قانون و اصولی داوری می‌کند و مورد هجمه و اهانت قرار می‌گیرد می‌تواند حامی کمیته داوران باشد تا داوران از سوی بازیکنان، مربیان و برخی هواداران مورد اهانت قرار نگیرند.

* نحوه صدور رای در کمیته انضباطی

شریفی در ادامه صحبت‌هایش استقلال کمیته انضباطی را اینگونه معنا کرد و گفت: زمانی که پرونده‌ای از سوی هیات فوتبال، کمیته مسابقات، سازمان لیگ، دبیرکل، کمیته فوتسال و... به کمیته انضباطی می‌رسد این کمیته آن پرونده را بررسی می‌کند و اگر تخلف آنقدر آشکار باشد که نیازی به فراخواندن خاطی نباشد، رأی صادر می‌کند.

رئیس پیشین کمیته انضباطی تصریح کرد: در برخی موارد ابهاماتی وجود دارد، مانند لب‌خوانی که امری حقوقی و انضباطی نیست. لب‌خوانی جزو موارد انضباطی و حقوقی نیست که بگوییم لب‌خوانی کردیم و آن چه در لبان زیبای تو خواندم،‌ مصداق اهانت بود، بنابراین تنبیه اهانت را در مورد تو اجرایی می‌کنم. در کمیته انضباطی این مسئله مشخص می‌شود و فرد خاطی می‌آید و توضیح می‌دهد که چه حرفی زده و آیا داور شنیده است یا نه، اگر مصداق اهانت بود تنبیه اهانت را در مورد آن فرد در نظر می‌گیریم.

اینکه بخواهیم بگوییم آن فرد زیر لب چه گفته است، منطقی نیست. شاید ورد و دعا می‌خوانده است. این چیزی نیست که ما بتوانیم بدون بررسی در موردش رای صادر کنیم. به هر شکل اگر تخلف محرز شود، هیچ کس حق ندارد بگوید تنبیه را در مورد فرد متخلف اعمال نکند.

* می‌خواستم در پایان فصل از فوتبال جدا شوم

شریفی تاکید کرد: آنچه که گفتم شرایط ایده‌آل کمیته انضباطی بود اما توصیه‌های زیادی هم می‌شود که برخی از این توصیه‌ها، توصیه‌های به حقی است. ممکن است فردی حرفی بزند که حرفش درست است اما نمی‌توانیم بگوییم چون او این جایگاه را دارد، به اعتبار جایگاهش حرفش رد شود. برخی موارد هم هستند که هیچ مهلتی به فرد خاطی نمی‌دادیم با وجود تمام سفارش‌ها.

زمانی که کفاشیان به من گفت سعیدلو از شما راضی نیست. دهمیانی اینجا هست. روغنی و عبداللهی هم بودند که من به دهمیانی گفتم در پایان فصل دیگر در فوتبال حضور نخواهم داشت زیرا از تحصیل، زندگی و کارها و تدریسم افتاده‌ام. همه کارهایم را باید تعطیل کنم. هر کلاسی را می‌خواهم برای تدریس بگیرم به دلیل تداخل با ساعات کار کمیته انضباطی از آن صرف‌نظر می‌کنم.

پرونده‌ها را به خانه می‌بردم و در منزل هم آنها را مطالعه می‌کردم. البته آقای دهمیانی محوریت در کمیته انضباطی دارد و انسان بسیار باحوصله‌ای است که خسته هم نمی‌شود و این همه سال‌ هم در کمیته فعالیت کرده‌، خدا به ایشان عنایت دارد اما من می‌خواستم بروم. مقدماتی در حین رفتن به وجود آمد که این مقدمات مطلوبیت نتیجه که قطع همکاری بود را نزد من نامطلوب کرد، این که به من گفته شد شما که علاقه به قطع همکاری داشتید به جای پایان فصل در فاصله دو هفته آخر مسابقات این کار را انجام بدهید.

این حرف را کفاشیان به من زد و گفت سعیدلو از حضور شما در کمیته راضی نیست و من قصد داشتم به محض اینکه صحبت قطع همکاری شد، این کار را انجام بدهم اما چون اسم آقای سعیدلو آوردند گفتم حالا که شما اسم سعیدلو را آوردید من باید به ایشان نامه بنویسم و همان روز خطاب به سعیدلو نامه نوشتم و پیش آقای گوهری در دفتر سعیدلو رفتم. نامه را تحویل دادم اما بعدا می‌گویند نامه نرسیده است. من چه کنم؟ گاهی اوقات می‌گویند نامه رسیده ولی بی‌ربط بوده و یا می‌گویند نامه رسیده و بایگانی شده و یا گفته می‌شود نامه رسیده و به دلیل عدم ارتباط موضوع با ما آن را به آقای کفاشیان داده‌ایم. اکنون می‌گویند نامه نرسیده اما من قرص و محکم می‌گویم نامه را خودم تحویل دفتر آقای سعیدلو دادم و یک اپسیلن هم از حرفم پایین نمی‌آیم زیرا کار مهمی نبوده رساندن یک نامه بوده است.

* القاب و عناوین در دین اسلام اعتباری ندارند

اینکه نامه را به دفتر سعیدلو دادم و نسخه‌ای هم به یکی از معاونینش دادم، دلیل داشتم. وقتی می‌گویند سعیدلو از من ناراضی است، این نارضایتی قرین با رضایتمندی من هم بود و بارها اظهار تمایل برای قطع همکاری کرده بودم. با دادن نامه به دفتر سعیدلو می‌خواستم به این ترتیب، هم قطع همکاری و هم رفع شبهه کنم.

شریفی یادآور شد: اینکه می‌گویند شأن معاون رئیس جمهور این نیست که این موارد را بررسی کنند، باید بگویم کسی که من را به کمیته انضباطی برای همکاری دعوت کرد آقای علی‌آبادی معاون رئیس جمهور بود. ضمن اینکه دین اسلام عناوین و القاب را معتبر نمی‌داند و می‌گوید مکین باید به مکان اعتبار بدهد و فردی که در مکانی جای می‌گیرد باید به آن ارزش و اعتبار بدهد اما اگر قرار باشد مکان به مکین ارزش و اعتبار بدهد، شخص حقیقی مورد احترام و اعتبار ما قرار می‌گیرد و این احترام با آموزه‌های دینی ما همخوانی نخواهد داشت. پس بهترین کار را من انجام دادم.

من به شخص حقیقی این نامه را دادم و به خود شخص احترام گذاشتم اما اگر بخواهیم ارزش را روی عنوان بگذارید درست نیست، آنچه از آموزه‌های دینی می‌فهمیم این است که اسلام آمد و جاهلیت و القاب جاهلیت را از بین برد و لافخر و لافضل و رسول گرامی اسلام شروع به نام بردن کرد و در نهایت فرمود "ان اکرمکم عندالله اتقیکم. "


* برای سعیدلو نوشتم به کفاشیان بگویید من رفتم

شریفی در پاسخ به این سؤال خبرنگار فارس که شما حکم خود را از علی کفاشیان؛ رئیس فدراسیون دریافت کردید و باید استعفایتان را به شخص رئیس فدراسیون هم تحویل می‌دادید، ‌گفت: حکم بنده را شاید کفاشیان امضا کرده باشد اما من با دستور علی‌آبادی به فدراسیون فوتبال آمدم و پس از آنکه کفاشیان اعلام کرد سعیدلو از حضور شما ناراضی است من خدمت سعیدلو رفتم و به ایشان گفتم من دیگر نیستم و به آقای کفاشیان این مطلب را بگویید. خداحافظ، بنویسید برای آقای کفاشیان که من رفتم.

قصد ماندن هم نداشتم اما چون نام مقام برتر برده می‌شود، متن استعفای خود را اینگونه تنظیم کردم: "می‌خواهم همکاری‌ام را قطع کنم. مراتب را به رئیس فدراسیون اعلام کنید. " عمل من پیام داشت. به دلیل آنکه دو هفته پیش از پایان فصل نارضایتی سعیدلو دلیل قطع همکاری زودرس من تلقی می‌شود، این نامه خدمت شما.

این نتیجه یک سخن است. اگر این حرف مطرح نمی‌شد من استعفایم را به طور مستقیم به کفاشیان تحویل می‌داد. من دیگر نمی‌خواستم در کمیته باشم و این نتیجه هم برای من مطلوبیت داشت. از اعضای کمیته انضباطی هم می‌توانید این مسائل را بپرسید. آقای دهمیانی دینش را برای کسی نمی‌گذارد.

* دهمیانی: تمام روسای فدراسیون‌ها اذعان می‌کنند که در کار کمیته انضباطی دخالتی ندارند

عنایت‌الله دهمیانی در مورد استقلال کمیته انضباطی اظهار داشت: باید ابتدا بگوییم که استقلال را چه معنی می‌کنید و چه کاربردی دارد؟ مثلا گفته می‌شود قضات دادگستری هم مستقل هستند اما آیا معنای استقلال آن است که اگر بر فرض یک قاضی خیابان ورود ممنوعی را با ماشین برود، باز هم آزاد و مستقل است؟ و اگر خدای ناکرده جرمی را مرتکب شوند باز هم مصون از تعقیب است؟ یا اینکه نمایندگان مجلس در ابراز عقیده آزادند. آیا این مفهومش این است که در سایر حوزه‌ها هر چه خواستند بگویند؟

کمیته انضباطی نسبت به مواردی که در کمیته انضباطی مطرح و تصمیم گیری می‌کند مستقل است و کسی حق ندارد در آن دخالت کند. دخالت به این معنا که مثلا فرد یا افرادی بگویند استنباط ما این است که تنبیه این تخلف چنین است. ین مسئله درست نیست زیرا کمیته انضباطی باید نسبت به تخلفات تصمیم‌گیری کند که آیا این مسئله تخلف است یا نیست و آن را با آئین‌نامه انضباطی تطبیق بدهد اما این معنایش آن نیست که کمیته انضباطی فدراسیون با سایر تشکیلات ورزشی کشور هیچ گونه تعاملی ندارد.

غیر از مواردی که کمیته انضباطی آن موارد را بررسی می‌کند تا اعمال مقررات شود در سایر موارد همکاری و تعامل برقرار است و معنای این تعامل دخالت نیست بلکه همفکری، مشاوره و همکاری کردن است. همانطور که ما راجع به داوران چنین حرفی را می‌زنیم. داور در 90 دقیقه فوتبال کاملا مستقل است و هیچ احدی حق دخالت در تصمیمات او را ندارد. حتی مقامات بلندپایه حق ورود به زمین مسابقه را ندارند و داور نیز چنین اجازه‌ای را به آنها نمی‌دهد. استقلال داور در خصوص قضاوت نسبت به بازی در آن محدوده زمانی بازی است.

این کل ماجراست اما باید این توجه را داشته باشیم که به هر حال کسانی که ما در کمیته انضباطی سراغ داریم و تمام افرادی که در این کمیته مشغول به خدمت بودند شأن و منزلت‌شان به گونه‌ای نبوده که اجازه دخالت بدهند و مواردی از تحمیل و توصیه را بپذیرند. شاید همانطور که دکتر شریفی فرمودند از باب مشورت نکته‌ای باشد که از دید من رسیدگی‌کننده مغفول مانده باشد و برای من چراغ راهنما باشد تا راه درستی را طی کند اما اینکه آیا یک توصیه می‌تواند در تصمیم تاثیرگذار باشد یا نه، بحث دیگری است.

من با رؤسای فدراسیون زیادی کار کردم. چه زمان صفایی و دادکان و چه اکنون در زمان کفاشیان. بدون استثنا همگی این رؤسا در مصاحبه‌هایشان اذعان کرده‌اند که ما در کمیته انضباطی دخالت نمی‌کنیم. ما می‌گوییم کار کمیته انضباطی مستقل است. مذاکره و بحث را رد نمی‌کنیم.
گوش کردن نظرات را عین منطق می‌دانیم اما اینکه آن نظرات رادر تصمیم خود تاثیر بدهیم،‌ خلاف آن است که باید باشد و آن را نمی‌پذیریم.

کارمند زیر دست که در کار ما دخالت نمی‌کند. مفهوم دخالت بالادستی‌ها هستند که من این مسئله را به جد رد می‌کنم. خود بالادستی‌ها از طریق رسانه‌ها بارها اذعان کردند که دخالتی در کمیته انضباطی ندارند.
طبعیت کار و خروجی کمیته انضباطی طوری است که جامعه ورزشی و علاقمندان ورزش را خواسته یا ناخواسته تحت تاثیر قرار می‌دهد. برخی ممکن است از این تصمیم منتفع باشند و خوشایندشان باشد و برخی متضرر شوند و خوشایندشان نباشد که این هم طبیعی است. گروهی که سود نبردند اعم از آنکه منطقی باشد یا نباشد، تلاشی کنند تا به حکم کمیته انضباطی ایراد بگیرند و این طبیعی و انکارناپذیر است.

کسانی که احساس می‌کنند متضرر شده‌اند به هر استدلالی متوسل شوند تا بگویند این تصمیم می‌توانست طور دیگری باشد اما آیا این مسئله در کمیته انضباطی اثرگذار است باید به دو شکل نگاه شود. اول زمان قبل از تصمیم‌گیری پاره‌ای از افراد دانش‌ و دیدگاه خود را مطرح می‌کنند به عنوان مشورت و آدم نگاه می‌کند و می‌گوید شاید این حرفش درست است. اگر این تخلف با فلان ماده تطابق پیدا کند، بهتر است و نظرات آن افراد می‌تواند چراغ راه باشد. برخی دیگر نیز با دید دیگری به لحاظ منافع خود مسائل را مطرح می‌کنند که اصلا نباید به آن توجهی کرد. کار اعضای کمیته انضباطی نیز مانند داوران فوتبال است. پس از آنکه رای را صادر کردیم دیگر نمی‌توانیم آن رای را تغییر دهیم.

اگر رای قطعی باشد که مسئله تمام شده اگر اعتراض وارد باشد به کمیته استیناف که مرکز تجدید نظر است ارجاع خواهد شد و همه جای دنیا اینگونه است. ما ادعایی نداریم که مصون از خطا هستیم. ما استنباط خود را با تطابق آئین‌نامه انضباطی و به عنوان حکم صادر می‌کنیم.

* نصیرزاده: شهادت می‌دهم که کمیته انضباطی استقلال دارد

هوشنگ نصیرزاده هم گفت: آن چیزهایی که در ارتباط با استانداردهای روز فوتبال دنیا مطرح می‌کنم گاهی اوقات به عنوان مخالفت با جمع تلقی می‌شود اما این درست نیست زیرا کار من تدریس مدیریت فوتبال است. آشنایی خوبی با استانداردها دارم بنابراین تذکراتی می‌دهم این طور تصور می‌شود که من می‌خواهم مخالفت کنم و افکار عمومی که اطلاعاتش در مورد تشکیلات بین‌المللی فوتبال کامل نیست چنین برداشتی می‌کند.

فوتبال پدیده‌ای است که در کشور ما نحوه اداره بین‌المللی آن با اشکال مواجه است. اگرچه به سمت استانداردها در حال حرکت هستیم، اما هنوز با استانداردها فاصله داریم. من در مورد استقلال کمیته انضباطی شهادت می‌دهم که این تشکیلات کاملا مستقل، نفوذ ناپذیر و توصیه‌ ناپذیر است اما جالب است بدانید تا 8 سال پیش کمیته انضباطی فیفا زیر نظر مجمع عمومی فیفا بود. یعنی رئیس کمیته انضباطی را مجمع فدراسیون انتخاب می‌کرد. در مجمع گواتمالا که حدود 8 سال پیش برگزار شد، کمیته انضباطی زیر نظر هیات رئیسه رفت. اینکه ممکن است هیات رئیسه بخواهد تذکراتی بدهد که کمیته انضباطی به آن عمل کند.

* کمیته انضباطی مانند چکشی در جعبه ابزار است

این مدرس مدیریت فوتبال افزود: ما چون در شناخت استانداردهای بین‌المللی عاجز هستیم، وظیفه کمیته انضباطی را سنگین کرده‌ایم. یعنی هر آنچه در دنیا برای کمیته انضباطی متصورند ما در ایران موارد بیشتری بر دوش این کمیته گذاشته‌ایم. در فوتبال جهان سه بخش هستند که رای صادر می‌کنند.

یکی کمیته انضباطی در رابطه با درگیری‌ها، جدال،‌ فحاشی و تخلفات رای صادر می‌کند. دیگری کمیته وضعیت بازیکنان است که در مورد قرارداد بازیکنان و شکایت‌های مربوط به قراردادها رای صادر می‌کند و سومی هیات منصفه است. کمیته وضعیت بازیکنان بخش حقوقی دارد و رای صادر می‌کند. در اساسنامه فدراسیون فوتبال ایران 40 اشتباه وجود دارد. یکی از این 40 اشتباه این است که نوشته شده بررسی قرارداد بازیکنان و مربیان باید در کمیته انضباطی بررسی شود یعنی در فوتبال ایران از کمیته انضباطی از وجود یک چکش در جعبه ابزار استفاده می‌کنند. دلیلش آن است که شناخت بین‌المللی ما از تشکیلات فوتبال ضعیف است.
مثلا برق ورزشگاه اگر قطع شود، بازیکن اگر غیرمجاز بود و... همه این مسایل به کمیته انضباطی ارجاع می‌شود در حالی که قرارداد بازیکنان انضباطی نیست. قطع برق انضباطی نیست و جالب اینجاست که همه اهالی فوتبال از کمیته انضباطی دستور می‌گیرند.

* به دلیل تعلل سازمان لیگ فوتبال حرفه‌ای ما هیات منصفه ندارد

نصیرزاده ادامه داد: ما حتی کمیته‌ای به نام کمیته وضعیت بازیکن در فدراسیون فوتبال نداریم در حالی که این کمیته در سایر کشورهای دیگر آئین‌نامه دارد. فدراسیون فوتبال ما همه نوع فوتبالی دارد. کمیته داوران، کمیته آموزش و ... اما کمیته وضعیت بازیکنان ندارد.
یکی دیگر تعللی است که سازمان لیگ مرتکب شده و هیچ هیات منصفه‌ای انتخاب نکرده است که در واقع هیات منصفه یک نوع دادگاه است. هیات منصفه حق جریمه و محروم کردن ندارد ولی می‌تواند بگوید حق با کیست. یعنی اگر برق ورزشگاهی قطع شد، هیات منصفه نحوه تکرار مسابقه را باید بگوید. اگر یک تیم به جای 3 تعویض از 4 تعویض استفاده کرد، نحوه رسیدگی به این تخلف را بگوید اما سازمان لیگ ما هیات منصفه ندارد آن هم در حالی که می‌گوییم فوتبال ما حرفه‌ای است. مثلا بازی در اصفهان به دلیل بارش برف قطع شد، چرا کمیته انضباطی باید به این مسئله رسیدگی کند؟ این مسئله باید به جایی دیگر برود و خودش در این مورد تصمیم گیری کند.

در واقع اداره فوتبال ما به گونه‌ای است که از یکدیگر یاد گرفته‌ایم و در کلاس بین‌المللی شرکت نکرده‌ایم. از همدیگر یاد گرفته‌ایم و ما هم همین گونه عمل می‌کنیم. اتفاقا در عرف بین‌المللی، کمیته انضباطی خیلی مستقل نیست برخلاف آنکه شما روزنامه‌نگاران به دنبال استقلال این کمیته هستید، کمیته انضباطی فیفا سه ماه یک بار تشکیل جلسه می‌دهد و احکام را دپارتمان صادر می‌کند. دپارتمانی که زیر نظر دبیر کل است. آئین‌نامه را ورق می‌زنند و رای صادر می‌کنند اما شما فکر می‌کنید کمیته انضباطی فیفا مدام می‌نشیند و رای صادر می‌کنند. در واقع دپارتمان جایی است افرادی که آنجا میز و صندلی دارند و رای صادر می‌کنند و به کمیته انضباطی می‌فرستند.

فیفا یک آئین‌نامه 146 ماده‌ای دارد و آخرش می‌گوید شما هر چه می‌خواهید در فدارسیون کشور خود بنویسید اما این 20 مورد را که می‌گویم باید لحاظ کنید و آن را در آئین‌نامه انضباطی فدراسیون خودتان بیاورید.

* احکام دوپینگ‌ها در فوتبال ایران غیر قانونی است

نصیرزاده با انتقاد از نحوه تدوین آئین‌نامه انضباطی جدید گفت: من جزو صاحب نظران فوتبالم اما من را برای تدوین آئین‌نامه انضباطی دعوت نکردند. حتی در پیش‌نویس آن از من نظر نخواستند. در حالی که نظراتی داشتیم که می‌توانست جهت دهی کند.

20 مورد است که باید حتما در آئین‌نامه انضباطی همه فدراسیون‌های عضو بیاید. اول اینکه رای محرومیت دوپینگ باید در کمیته انضباطی صادر شود. می‌خواهم به شما بگویم تمام آرای محرومیت دوپینگ در فوتبال ایران خلاف استاندارد بین‌المللی است. کمیته دوپینگ حق محرومیت کسی را ندارند. اهداف و وظایف این کمیته محروم کردن نیست. وظایفش تحقیق،‌بررسی و آموزش است. حق ندارد فردی را محروم کند. در حالی که پنلی که در کمیته دوپینگ تشکیل شده یک پنل شنونده است و حق صدور رای ندارد. یعنی اگر یک نفر در ایران پیدا شود و به فیفا بگوید یک کمیته پزشکی نه کمیته انضباطی من را محروم کرده است، تمام آرا فاقد اعتبار می‌شوند.

فیفا می‌گوید باید کمیته انضباطی رای صادر کند. حتی در اساسنامه فدراسیون فوتبال نیز اعلام شده که ارکان قضایی کمیته انضباطی است. یعنی اینکه این کمیته می‌تواند بگوید چه کسی فوتبال بازی کند و چه کسی بازی نکند اما چون ما استانداردهای دنیا را نمی‌دانیم، کمیته پزشکی می‌گوید یک بازیکن محروم است و کمیته انضباطی می‌گوید بازی به خاطر برف قطع شده چگونه باید انجام شود.

یکی از موارد دیگری که آئین‌نامه انضباطی فیفا می‌گوید حتما باید در آئین‌نامه انضباطی کشورها لحاظ شود این است که یک بازیکن می‌تواند از هر فردی به عنوان وکیل خود استفاده کند در حالی که ما مدت‌ها می‌گفتیم فقط باید وکلای دادگستری از بازیکنان دفاع کنند.
یکی دیگر از موارد این است که مسائل قومی و نژادی حتما در آئین‌نامه رعایت شود. که این مسئله آورده شده است.

* آرای کمیته انضباطی فیفا بر مبنای بگیر و ببند نیست

نصیرزاده تاکید کرد: یکی از مشکلاتی که ما کارشناسان با افکار عمومی داریم این است که برخی افراد تصور می‌کنند فوتبال جای بگیر و ببند است. هر کس از فوتبال ناراحت می‌شود می‌گوید در ورزشگاه را ببندید و بازیکن را تا ابد محروم کنید. در فوتبال چنین چیزی نداریم. یکی از موارد جالبی که می‌خواهم به شما بگویم، ماده 63 آئین‌نامه انضباطی فیفا است که اگر بازیکنی سن خودش را دستکاری کرد، آن بازیکن 6 جلسه محروم می‌شود و کسی که این عملیات را پشتیبانی کرده و فوتبال بازی نمی‌کند یک سال محروم می‌شود.

در حالی که در فوتبال ایران گفته می‌شود هر بازیکنی که مدارک جعلی ارائه کند یک سال محروم می‌شود. فیفا می‌گوید جعل این مدارک در راستای اهداف فیفا است که همان توسعه فوتبال است. بنابراین می‌گوید این پسربچه مدرک جمع کرده تا فوتبال بازی کند. بعد ما در ایران می‌گوییم آن بازیکن یک سال بازی نکند و دیگر از فوتبال جدا می‌شود.
آنچه در آرای کمیته انضباطی فیفا وجود دارد بگیر و ببند نیست بلکه هدف توسعه فوتبال است. شما به سختی می‌توانید از فیفا یک رای در مورد انجام بازی بدون تماشاگر بگیرید اما در ایران این رای راحت صادر می‌شود.

* تشکیلات انضباطی در نهادهای بین المللی مستقل نیستند

نصیرزاده با انتقاد از میزان جرایم مالی اظهار داشت: مورد دیگر اینکه حداکثر جریمه مالی در آئین‌نامه انضباطی فیفا 10 هزار فرانک است اما در ایران این مبلغ 30 میلیون تومان است. در ایران به مبلغ قراردادها نگاه شده که چنین مبلغی را در نظر گرفته‌اند. در حالی که به عنوان مثال جرایم رانندگی برای تمام خودروها یکسان است و فرقی بین پراید یا بنزی که خیابان یک طرفه را ورود ممنوع می‌رود وجود ندارد و مبلغ جریمه یکسان است.

بالاترین جریمه در فیفا زمانی صادر می‌شود که یک مسابقه تعطیل می‌شود. اتفاقا اظهار نظری که رئیس یوفا علیه مورینیو انجام می‌دهد و می‌گوید با او برخورد می‌کنیم معنایش این است که کمیته انضباطی در مجامع بین‌المللی فوتبال مستقل نیست اما در ایران خبرنگاران به دنبال استقلال کمیته انضباطی هستند.

مطلب دیگری که می‌خواستم بگویم این است که تصمیمات داور پایان یافته است و کمیته انضباطی موقعی می‌تواند به این تصمیمات ورود کند که داور یک صحنه‌ای را ندیده باشد و در کمیته انضباطی فیلم بازی را دوباره ببیند. نمونه‌ای در این زمینه وجود داشت که دروازه‌بانی یک توپ جمع کن را با توپ زد و به دلیل آنکه داور آن صحنه را ندید کمیته انضباطی آن بازیکن محروم کرد( شهاب گردان) این کار یعنی رعایت استاندارد فوتبال.

جالب است که رئیس کمیته انضباطی می‌تواند از منزل خود تا سه جلسه محرومیت در نظر بگیرد یا 5 هزار فرانک سوئیس جریمه برای فردی در نظر بگیرد بدون نیاز به تشکیل جلسه. جالب است که رئیس کمیته انضباطی می‌تواند پرونده را باز کند و رای بنویسد. البته این رای فقط 20 روز اعتبار دارد. اینها استانداردهای فوتبال است.

* کمیته انضباطی دادگستری نیست

نصیرزاده ادامه داد: مشکل دیگری که در فوتبال وجود دارد این است که آنهایی که تشکیلات فوتبال را اداره می‌کنند تصور می‌کنند اعضای کمیته انضباطی حتما باید قضات دادگستری باشند. این مسئله آرا را به سمت مسائل غیرفوتبالی سوق می‌دهد. در حالی که ممکن است اشخاصی باشند که در زمینه فوتبال آگاهی کامل داشته باشند و بتوانند به کمیته انضباطی کمک کنند.

اکنون کمیته انضباطی در‌ شهرستان‌ها و استان‌ها نیز از دادگستری آمده‌اند. پس بخش فوتبالی کمیته انضباطی چه می‌شود؟ یک نکته دیگر بگویم تا این بحث جمع شود. کمیته برای سیاستگذاری است و دپارتمان برای صدور آرا که دپارتمان زیر نظر دبیر کل است.


* شریفی: به دلیل اضطرار کار کمیته بازیکنان و هیات منصفه را انجام می‌دهیم

مجتبی شریفی در واکنش به حرف‌های نصیرزاده گفت: من مطالب نصیرزاده را با دقت گوش کردم. مخالفت و تضادی در حرف‌های ما وجود ندارد اما در آئین‌نامه انضباطی آورده شده تا زمان تشکیل کمیته وضعیت بازیکنان در فدراسیون فوتبال کمیته انضباطی مسئول رسیدگی به بحث قرارداد بازیکنان و مربیان است. ما ذهن‌مان متوجه این موضوع بوده که کمیته انضباطی ذاتا نباید به مسائل مالی باشگاه‌ها ورود پیدا کند اما اضطرار ما را به چنین کاری وادار کرده است.

در بحث هیات منصفه همانطور که نصیرزاده گفت، در علم حقوق هیات منصفه به عنوان مشیر است یعنی اینکه هیاتی که مسیر را برای تحقق انصاف تعیین می‌کند. هیات منصفه زمینه صدور رای منصفانه را صادر می‌کند و خودش رای صادر نمی‌کند. در آئین‌نامه انضباطی هم برای هیات منصفه مطلبی آورده‌ایم و پرانتز باز کرده‌ایم تا زمان تشکیل هیات منصفه ما کار آن هیات را انجام می‌دهیم. بنابراین دو ایرادی که نصیرزاده به آن اشاره کرد کاملا منطقی و اصولی است.

کمیته انضباطی وظیفه‌اش رسیدگی به تخلفات و بی‌انضباطی در حیطه مسائل فوتبال است و اگر این وظایف را انجام دهد، کار بسیار بزرگی انجام داده است اما کار ما اکنون رسیدگی به انواع قراردادهای پیچیده است. قرارداد داخلی آیا معتبر است یا نه؟ آیا مفاد قرارداد داخلی با مفاد قرارداد ثبت شده یکسان است؟ چه تفاوتی بین این دو قرارداد است؟ گاهی اوقات قرارداد ثبت شده فاقد مبلغ و عدد است و ... تمام این موارد و پیچیدگی‌ها در کمیته انضباطی بحث می‌شود در حالی که کمیته انضباطی وظیفه‌اش این است که تخلف را ببیند و آثار تخلف که بر ورزشگاه مستطیل سبز کنار نیمکت مربیان و بر روی سکوهاست ببیند، تمام وقتش را به این موضوعات فرعی می‌گذارد.
به هر حال چیزی که در کلام نصیرزاده منافی با آنچه ما بر آن باور داریم، ندیدم.

**بحث در مورد تطبیق آئین‌نامه انضباطی فدراسیون فوتبال ایران با آئین‌نامه انضباطی فیفا
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

* شریفی: تدوین آئین‌نامه معنایش ترجمه نیست

مجتبی شریفی در مورد تطبیق آئین‌نامه انضباطی فدراسیون فوتبال با آئین نامه انضباطی فیفا گفت: آئین‌نامه انضباطی فدراسیون فوتبال ایران از سوی مجمع عمومی فدراسیون فوتبال مورد تصویب قرار می‌گیرد. اساسنامه فدراسیون فوتبال ما را هیات دولت تصویب کرده که در واقع این تصویب در ماهیت اساسنامه تغییر ایجاد نمی‌کند. فقط اعتبار مضاعفی به آن می‌دهد و اهمیت آن را نشان می‌دهد.

در آنجا تعیین شده آئین‌نامه انضباطی به تصویب مجمع عمومی فدراسیون برسد. این آئین‌نامه تدوین شده است و تدوین آئین‌نامه‌ معنایش ترجمه نیست. اگر قرار بود ما آئین‌نامه را ترجمه کنیم دیگر لزومی نداشت مرجع بالادستی آن را تصویب کند.

فدراسیون‌های ملی هر کدام آئین‌نامه‌ای دارند که منطبق و همسو بر آئین‌نامه انضباطی فیفا است اما شرایط خاص اقلیمی مخصوصا در تعیین مصادیق بر آئین‌نامه اعمال می‌کنند. سپس مجمع می‌آید و آئین‌نامه انضباطی هر کشور را با شرایط بومی و هماهنگی آن کشور تطبیق می‌دهد. یعنی این آئین‌نامه هم با شرایط فیفا هماهنگ است و هم بومی بودن در آن لحاظ شده است.

در حالی که برخی دوستان به اشتباه می‌گویند عینیت در آئین‌نامه که اگر قرار باشد عینیت لحاظ شود و همان آئین‌نامه فیفا باید ترجمه شود و دیگر لزومی به تصویب از سوی مجمع عمومی فدراسیون نیست.
به عنوان مثال تعدد کارت زرد موجب محرومیت بازیکن می‌شود اما در برخی کشورها بازیکنی با دریافت سه کارت زرد و در برخی دیگر با دریافت 5 کارت زرد محروم می‌شود. اگر یک مورد الزامی در آئین‌نامه انضباطی فیفا باشد و فدراسیون دیگر به بهانه آنکه آن شرط مطابقت با آئین‌نامه بومی آن کشور ندارد آن را از الزام بیندازد، این مسئله غلط است. اینکه مثلا نمی‌توان تعدد کارت زرد را باعث عدم محرومیت یک بازیکن دانست.

بنابراین من تعارضی در گفته‌های خودم با اظهارات دهمیانی و نصیرزاده نمی‌بینم بلکه تبیین بیشتری می‌طلبد زیرا برای اولین بار است که چنین بحثی در رسانه‌های ورزشی مطرح می‌شود. این مسئله نیاز به واکاوی بیشتری دارد.

* نصیرزاده: غیر فوتبالی‌ها آئین‌نامه انضباطی را نوشته‌اند

نصیرزاده: آقای دکتر شریفی می‌خواهم از شما بپرسم نظریاتی که صاحب‌نظران به شما درباره تدوین آئین‌نامه انضباطی دادند و نظرات زیادی هم بود کدام یک اعمال شد؟

شریفی: این نظرات را ما کپی گرفتیم و به اعضای کمیته انضباطی دادیم. مثلا در یک مورد 20 نفر آمدند و گفتند حداقل جریمه در نظر گرفته شده برای بازیکن یک میلیون تومان است در حالی که در برخی از مسابقات زیرگروه قرارداد یک بازیکن در استان ما 700 هزار تومان است.

در مورد نظر کارشناسان باید بگویم آئین‌نامه انضباطی روی سایت فدراسیون بود و کارشناسان می‌توانستند نظرات خود را در این مورد بدهند اما آنها می‌گفتند ما نظرات را بگوییم و بعد شما آن را به اسم خودتان استفاده کنید که ما پیشنهاد کردیم هر کارشناسی می‌تواند نظراتش را روی سایت فدراسیون بگذارد و بگوید این ماده در اینجا اشتباه دارد و پیشنهاد من برای این ماده این است تا این ماده به نام آن شخص ثبت شود و آن شخص بوده که بزرگواری کرده و پیشنهاد داده و ایرادما را رفع کرده تا همان کارشناس ترغیب شود تا ایراد‌ها را بگوید و همان ماده اصلاحی در صورت تصویب نهایی به نام آن شخص ثبت و ضبط شود.

نصیرزاده: اگر یک بازی به دلیل بارش برف و باران قطع شد، کمیته انضباطی در این زمینه چه تصمیمی باید بگیرد؟ اینکه بازی باید فقط یک نیمه‌اش انجام شود یا از ابتدا تکرار شود، تکلیف این مسئله باید مشخص شود اما در آئین‌نامه انضباطی چنین مسئله‌ای دیده نمی‌شود و دلیلش هم آن است که همه افرادی که در کمیته انضباطی هستند اعضای دادگستری هستند و مسائل فوتبالی را در آن لحاظ نکرده‌اند.

شریفی: این مسئله مطرح شد. ما در فدراسیون؛ سازمان لیگ برتر، سازمان لیگ فوتسال، سازمان لیگ آزادگان داریم و سازمان لیگ بانوان هم داریم. اختلافاتی هم در ریز مسائل آقایان با هم دارند. ما هم دوست داشتیم جزئیات به طور کامل در آئین‌نامه انضباطی مطرح کنیم اما ترجیح دادیم بنویسیم آئین‌نامه برگزاری مسابقات در هر رده در این موارد تصمیم گیرنده باشد. چاره‌ای هم نداشتیم زیرا اختلافاتی وجود داشت. ما به همین دلیل رده برگزاری مسابقات در خصوص این موارد نظرش را بیان کند تا به عنوان کارشناس از آن استفاده کنیم.

فوتبال ما کم کم دارد معیارهای فوتبال مدرن در آن استقرار پیدا می‌کند. بنابراین آنچه در اساسنامه باید رعایت شود و اجرایی می‌شد، نشده است. ما این مسائل را در آئین‌نامه انضباطی دیدیم اما رده برگزاری مسابقات معمولا نظرش را به عنوان کارشناس به ما می‌گوید.

* دهمیانی: فوتبال ما قدمت و سابقه خارجی‌ها را ندارد

دهیمانی گفت: من می‌خواهم به چند نکته که مغفول مانده است اشاره کنم. نصیرزاده به مواردی اشاره کرده که در مسیری است که از آن می‌خواهد نتیجه‌ای حاصل شود. در بحث فوتبال مدرن قرار نیست یک وکیل از یک بازیکن دفاع کند بلکه می‌تواند یکی از اهالی فوتبال یا هر شخص دیگری این کار را انجام دهد که از فوتبال اطلاع داشته باشد.

این حرف ایشان کاملا درست است. 10-12 سال پیش فقط خود ذینفع یا متخلف به کمیته انضباطی مراجعه می‌کرد اما بعد کم کم پای وکلای دادگستری به کمیته انضباطی فوتبال باز شد. دلیلش هم آن بود که تصور می‌شد اگر فردی مطلع به امور حقوقی باشد، شاید از اطاله وقت دادرسی جلوگیری شود اما بعدا این نتیجه حاصل شد که یکی از اهالی فوتبال شاید بتواند مفیدتر از یک حقوقدان یا وکیلش باشد.

مطلب دیگر اینکه فیفا این قید را برداشته که هر کسی می‌تواند برای دفاع از بازیکن به کمیته انضباطی مراجعه کند. البته به شرط آنکه اهل باشد نه آنکه نااهل باشد.
الان کاستی‌هایی در آئین‌نامه انضباطی برای اجرایی شدن وجود دارد مانند اینکه کمیته وضعیت بازیکن وجود ندارد، یا هیات منصفه وجود ندارد، به همین دلیل است که همه مسائل مربوط به قراردادها و سایر موارد به کمیته انضباطی ارجاع می‌شود.

این کمیته‌ها اگر وجود داشت این امور در آن کمیته‌ها بررسی می‌شد و کمیته انضباطی متمرکز بر مسائل انضباطی و نظارت متمرکز می‌شد تا اشکالات کمتر شود اما باید واقع بین بود. ما حدود 64 سال است که فدراسیون فوتبال به طور رسمی داریم. در حالی که کشورهای اروپایی 150 سال است که سابقه فوتبال دارند و طبیعی است که آنها در طول این مدت که هم ابداع کننده این ورزش بودند و هم از ما جلوتر هستند هم از نظر امکانات ورزشی که دارند و هم در زمینه ضوابط و چارچوب‌هایشان پیشرفته‌تر از ما هستند.

* یک باشگاه به معنای کامل در ایران نداریم

دهمیانی ادامه داد: حدود 4-5 سال قبل بود که اعلام شد ژاپن 28 هزار باشگاه به معنای واقعی دارد. اینکه بودجه مصوب،‌ هیات مدیره و مکان مشخص دارند و در همه رشته‌های ورزشی هم فعالند اما ما در ایران یک باشگاه به معنای کامل نداریم. اگر بگویید سپاهان و ذوب‌آهن باید بگویم آنها نیز کامل نیستند.

اینکه بین باشگاه‌ها در مورد میزان بودجه شاهد درگیری رسانه‌ای هستیم نشانگر آن است که بودجه مشخص و تصویب‌شده‌ای ندارند که این تعارضات وجود دارد. یک باشگاه هم به معنای واقعی نداریم. بنابراین در این شرایط طبیعی است که کار هیات منصفه، کمیته وضعیت بازیکن و چند کار دیگر که زمین مانده به کمیته انضباطی محول کنند.

با توجه به سابقه فوتبال ما این مسئله طبیعی است. آیا روز اول که هواپیما اختراع شد، با هواپیماهای سوپر مدرن کنونی قابل مقایسه است؟‌ فوتبال ما هم باید تکامل پیدا کند اما عارضه‌ای که وجود دارد این است که باید در میان مدیریت فوتبال ما دگرگونی ایجاد شود و نگاه دولتی و امر و نهی کردن باید تعدیل شود تا فوتبال راه خودش را برود و کاستی‌ها را اهالی فوتبال برطرف کنند و در واقع مشکلات فوتبال با دست اهالی فوتبال برطرف شود. همانطور که آقای نصیرزاده گفتند که فوتبال باید دست فوتبالی‌ها باشد،

نصیرزاده: تکرار ادامه مسابقه بر اساس چه قانونی صورت گرفته است؟

به گزارش فارس نصیرزاده در ادامه این نشست، گفت: قانون 7 فوتبال می‌گوید تمام بازی‌های نیمه‌تمام باید عینا تکرار شود. اما در این مورد هیچ آئین‌نامه‌ای در ایران وجود ندارد اما باقیمانده بازی‌های نیمه‌تمام را تکرار می‌کنیم ولی فیفا می‌گوید تمام بازی‌هایی که قطع شده باید از ابتدا تکرار شود مگر آنکه آئین‌نامه بازی‌ها چیز دیگری بگوید.من می‌پرسم ادامه انجام بازی‌های نیمه‌تمام که در ایران انجام شده طبق کدام آئین‌نامه انجام شده است؟ 7 دقیقه مسابقه برگزار کردیم. در کشورهایی که برف و باران باعث قطع بازی می‌شود مانند سوئیس و آلمان بازی تکرار می‌شود اما در ایران، امارات و پاکستان این مسئله وجود ندارد. پس این قانون از کجا آمده است.

شریفی: خلا‌ء قانونی داریم

رده برگزار کننده مسابقه باید آئین‌نامه مسابقات را به طور مکتوب تعریف کند اما چون این مسئله مکتوب و مصوب نشده، از نظر آنها به عنوان نظر یک نظر کارشناس فقط در این زمینه استفاده می‌شود، خلاءهایی که نصیرزاده به آن اشاره می‌کند را قبول دارم. این ایده قابل بحث است. ما در قانون مشکلی نداریم ولی گفته‌ایم نظر رده برگزاری مسابقات تعیین کننده است.

نصیرزاده: ابلاغ رای از طریق فضای مجازی ممنوع است

نصیرزاده گفت: یک مورد دیگر این است که ابلاغ از طریق فضای مجازی ممنوع است. فیفا صراحتا ابلاغ ازطریق فضای مجازی را منع کرده اما ما می‌گوییم چون رای خلعتبری را روی سایت فدراسیون گذاشته‌ایم این بازیکن یک جلسه محروم است. باید بازیکن برود و این حکم را ببیند ولی فیفا می‌گوید باید کاغذ به فرد متخلف ابلاغ شود. فیفا برای فدراسیون‌ها در مورد محرومیت‌ها فقط نمابر می‌فرستاد و ایمیل نمی‌زند.

شریفی: صدور رای در دنیای مجازی برای اطلاع رسانی

به گزارش فارس، شریفی در واکنش به این موضوع گفت: در بحث قضایی یک ابلاغ قانونی داریم و یک ابلاغ واقعی که تفکیک هم شده است. ضمن تائید کلیات صحبت‌های نصیرزاده باید بگویم، فیفا تاکید کرده آرایی که آثار محرومیت دارد باید مکتوب ابلاغ شود اما گاهی اوقات رأیی نیز در فضای مجازی به عنوان فضایی که قرار است آثار محرومیت را بر فرد مترتب کند را به کار نمی‌گیریم بنابراین اگر فضای مجازی را برای اطلاع‌رسانی اهالی فوتبال در نظر بگیریم درست است اما این ما را بی‌نیاز از ابلاغ رسمی به متخلف نمی‌کند.

** کمیته انضباطی باید رسانه‌ای باشد یا خیر؟
-----------------------------------------------------

* شریفی: نمی‌خواستم با هیچ رسانه‌ای مصاحبه کنم

شریفی درباره اینکه کمیته انضباطی باید رسانه‌ای باشد یا خیر عنوان کرد: اگر ذهنتان یاری کند من در ابتدای حضورم در کمیته انضباطی اعلام کردم مصاحبه نمی‌کنم. بعد به من گفته شد نشست خبری برگزار کن. یک نشست خبری گذاشتم به سوالات جواب دادم و روز بعد که خروجی این نشست را در رسانه‌ها دیدم مطالبی از قول من نقل شده بود که من به آن شکل آنها حرف‌ها را مطرح نکرده بودم و انتقاداتی نیز صورت گرفته بود که آن انتقادها به من وارد نبود. تا حدود 2 هفته کفاره یک نشست خبری را پس می‌دادم و این نشست دو هفته بازتاب داشت و من می‌گفتم منظور من این نبود.

رسانه‌ای که آن مسئله را مطرح کرده اشتباه کرده است. از طرف آن رسانه با من تماس گرفته می‌شد و می‌گفتند چرا به ما گفته‌ای که ما اشتباه کرده‌ایم. می‌گفتم تو اشتباه نکردی. برداشت اشتباهی شده است و در نهایت دیدم فایده‌ای ندارد و تصمیم گرفتم از آن پس با رسانه‌های تصویری صحبت کنم.

اولین مصاحبه تلویزیونی خیلی مزه داد! اما دیدم از 10 دقیقه نشست 2 دقیقه پخش شده و بقیه آن حذف شده است و 30 نفر با من درگیر هستند. مثلا گفتم اگر این شرایط بوده شما اشتباه کردید و فقط جمله شما اشتباه کردید، پخش شده است.

به من گفته شد چرا به من می‌گویید اشتباه شده است. سه جمله شرطی گفتم که آنها حذف شده بود تصمیم گرفتم در برنامه زنده تلویزیونی شرکت کنم و این برنامه را هم تجربه کردم تا موارد خاص را بیان کنم اما گفته شد رئیس کمیته انضباطی فلان کشور را کسی نمی‌شناسد. من قبول دارم اما شاید کشوری در اروپا نباشد که من به آن سفر نکرده باشم نه به عنوان مسئولی از فدراسیون فوتبال، بلکه تحت عنوان دیگری و پیش از حضور در فدراسیون هم این سفرها را می‌رفتم و با اهالی فوتبال آن کشورها صحبت کردم. آن زمان در ساختار دیگری چنین سفرهای ورزشی انجام می‌دادم.

آن سفرها ربطی به فدراسیون فوتبال نداشت. ساختاری که اکنون با آن نیز به سفر خارجه می‌روم، پابرجاست و کار تحقیقاتی انجام می‌دهیم. اگر بگویند شریفی نیست دیگر نمی‌گویند فدراسیون او را به سفر خارجی فرستاده است.

* کجای دنیا رای کمیته انضباطی را زیر سوال می‌برند؟

شریفی گفت: در کشورهای اروپایی تمام محیطی که محل نگاه انضباطی است مجهز به سیستم هوشمند و دوربین‌های انضباطی است و فیلم تهیه شده روی میز کمیته انضباطی قرار می‌گیرد و رای طبق آئین‌نامه صادر و ابلاغ می‌شود.

اکنون به من بگویید روزنامه‌های کدام کشور بعد از صدور رای در مورد ‌آن اظهار نظر می‌کنند؟ کجا ماهیت رأی را نفی می‌کنند؟ کجا ساعت 1 نیمه شب در مورد رأی سؤال پرسیده می‌شود و ایجاد شبهه می‌کنند و به خانه آدم هم زنگ می‌زنند؟ همه با هم باید مسائل را تغییر دهیم. بگوییم این ساختار انضباطی است. رایش را صادر می‌کند. در مورد رای نیز چون شبیه یک امر حقوقی است. ما پرسشگری نداریم زیرا ربطی به مسائل فنی فوتبال ندارد.

نمی‌شود طرح سؤال و ایجاد شبهه کرد و ایراد و اشکال گرفت اما اگر فرد در مقام پاسخگویی بربیاید، پاسخگو را متهم به انجام مصاحبه‌های زیاد می‌کنند. این اشتباه است ما حتی در مورد ایراد به رای به آقای دهمیانی هم می‌گفتیم رای صادر کنیم و خودمان 8 اشکال از رای بگیریم و در واقع تحلیل محتوا کنیم اما اینکه چرا چنین کاری نکردیم، به دلیل نداشتن بودجه بود. می‌خواستیم یک نشریه انضباطی منتشر کنیم ولی بودجه‌ای در اختیارمان قرار نگرفت.

* کمیته انضباطی از قبل رسانه‌ای شده بود

به گزارش فارس شریفی تصریح کرد: زمانی که من کمیته انضباطی را تحویل گرفته بودم، کمیته انضباطی رسانه‌ای شده بود یا نه؟ من کمیته‌ای پاسخگو و رسانه‌ای را تحویل گرفتم. روز اول هم که به کمیته انضباطی آمدم چند دوربین برای مصاحبه آمدند. من گفتم بلد نیستم بادوربین صحبت کنم. کلاس رفته بودم و تدریس کرده بودم اما مصاحبه با دوربین نداشتم.

به من گفته شد در مورد شهرآورد صحبت کن. گفتم چه باید بگویم؟ گفتن بگو اگر هواداران چنین کنند ما هم چنان می‌کنیم. گفتم هرگز چنین کاری نمی‌کنم زیرا این تهدید است. چون باید اخلاق را رعایت کنیم. 4 بار مصاحبه‌ام ضبط شد زیرا نمی‌توانستم با دوربین صحبت کنم. نمی‌خواستم با دوربین صحبت نکنم اما شرایط به گونه‌ای بود که امکان صحبت نکردن وجود نداشت.

یادم هست یک روزنامه 16 ایراد به احکام کمیته انضباطی گرفته بود. در حالی که من فقط یک هفته بود این کمیته را تحویل گرفته بودم و در جریان آن آرا نبودم و نمی‌دانستم آن آرا را چه کسی صادر کرده است.
به من گفته شد رای به کاهش امتیاز و انجام مسابقه در شهر دیگر داده است و از مسائل حقوقی سر درنمی‌آورد. یک رای ساخته شده بود من آن را توضیح دادم و گفته شد به حمدالله زبان رئیس کمیته انضباطی باز شد در حالی که من اصلا آن آرا را صادر نکرده بودم و به 16 ایراد گرفته شده، ‌پاسخ دادم. می‌خواهم بگویم خود رسانه‌ای بودن یا رسانه‌ای نبودن عارضه است.

آنچه موجب رسانه‌ای شدن می‌شود آن را باید نشانه گرفت. آیا شما می‌گویید تولید شبهه و ایراد اشکال نسبت به رای تکلیف رسانه‌هاست. اگر تکلیف است می‌شود طرح شبهه تکلیف باشد اما پاسخگویی نه؟ اگر می‌خواهی پاسخگویی را تکلیف ندانید زمینه‌هایی که پاسخگویی را الزامی می‌کند، باید برطرف کرد. به من می‌‌گویند آقا نصف شب چرا پشت خط می‌آیید؟ موبایلم خاموش است و تلفن خانه را هم از پریز کشیده‌ام. تلفن پدرم را هم دارند. چه کار باید بکنم؟ کجا باید زندگی کنم؟ با مردم کار دارم. ممکن است خواهرم تماس بگیرد و گوشی را بردارم و بگویم شهربانو جان! سلام اما می‌بینم که خواهرم نیست و باید توضیح دهم و می‌گویند صبر کن تا سه بشمار و بیا روی خط برنامه زنده. من هم می‌گویم عرض سلام و احترام دارم به خدمت آنها که آنجا حضور دارند و...بین کمیته رسانه‌ای شده با کمیته رسانه‌ای نشده فرق بگذارید.

* شریفی: این ایراد را قبول دارم

شریفی در پاسخ به این سؤال که برخی آرای کمیته انضباطی واقعا شبهه‌انگیز بود مثلا اینکه دایی ممنوع‌المصاحبه شد و اهالی فوتبال گفتند مگر می‌شود فردی ممنوع‌المصاحبه شود و برای رفع این شبهه‌ها چه کردید؟ گفت: می‌خواستیم توضیحاتی در مورد آرا صادر کنیم.3 یا 4 خط به آرا اضافه کنیم اینکه بر فرض مثال رای صادره بر مبنای گزارش داور و استفاده از الفاظ رکیک چنین رایی صادر شده است و ماده فلان آئین‌نامه انضباطی در این مورد چنین جرائمی در نظر گرفته است.

قبول دارم این ایراد بوده که برخی موارد دلیل اثبات تخلف و ماده آئین‌نامه انضباطی که به آن استنباط شده باید در آرای صادره می‌آوردیم و این کار را نکردیم. مثلا سؤال می‌شود شما از کجا فهمیدید این ناسزا 5 میلیون تومانی است. می‌خواهم بگویم نوع الفاظ به کار گرفته شده شدت و غلظتش تاثیرگذار است. کلمات را هم داریم و نمی‌توانیم آنها را در رای بیان کنیم. می‌خواهم بگویم می‌توان رای را نوشت. تخلف را، نحوه‌ اثبات تخلف را‌،‌ ماده تنبیه تخلف‌کار را و اینکه چرا بین حداقل و حداکثر رای اعمال شده است یا مابین این دو برگزیده شده است، همه ار در رای آورد.

فردی می‌گفت ظاهرا ناسزاها در لیگ برتر 5 میلیون تومان است، در لیگ دسته یک 2 میلیون و در لیگ دسته دوم یک میلیون تومان است. ما می‌گوییم این گونه نیست. تاثیر الفاظ رکیک در لیگ برتر به دلیل آنکه پخش مستقیم است، بیشتر است و حتی ناسزای شهرآوردی جریمه‌اش بیشتر از جریمه غیر از مسابقات دیگر است.

این مسئله از نظر تاثیر است زیرا در شهرآورد می‌تواند جو را به هم ریخته و هواداران را تحریک کرد و آثار آن ناسزا به مراتب بیشتر از آثار و تبعات در لیگ دسته یک است.

* دهمیانی: به دو دلیل با رسانه‌ها تعاملی نداشتم

به گزارش فارس دهمیانی در ادامه نشست گفت: زمانی که من وارد کمیته انضباطی شدم لیگ برتری وجود نداشت. طبیعی است که در حوزه فوتبال زمانی که فوتبال حرفه‌ای شد مورد توجه بیشتری قرار گرفت. پاسخگویی و انتشار اخبار و اطلاعات مربوط به فوتبال ضروری‌تر می‌شود. من هم با وجود احترام به تمامی اهل رسانه دیداری، شنیداری و نوشتاری به دو دلیل خیلی اهل تعامل مستقیم با رسانه‌ها نبودم.

اول به دلیل اینکه مثل دکتر شریفی و رئیس قبلی کمیته انضباطی زبان گویایی ندارم و زبانم الکن است و دانش و بینش این عزیزان را هم ندارم دوم اینکه من برخلاف نظر دکتر شریفی و پیشینیان ایشان ضمن آنکه بحث استقلال کمیته انضباطی مطرح است و سایر مسائل به سلسله مراتب معتقدم و به این مسائل عادت دارم. رسانه‌ها از فدراسیون فوتبال خبر می‌خواهند و فدراسیون شاکله‌ای دارد. رئیس دارد و اگر سؤالی از آن سیستم مطرح شود رئیسش باید پاسخگو باشد. اصلح است که رئیس پاسخگو باشد نه بدنه.

این رئیس چند معاون و دبیرکل هم دارد. بعد از رئیس هم آنها باید پاسخگو باشند. سایت دارد و اخبارش درج می‌شود. اصحاب رسانه‌ می‌توانند به آن مراجعه کنند و اطلاعات را بگیرند. چرا باید به مسئول مستقیم آن کمیته مراجعه شود.اخبار را می‌توان از روی سایت منتشر کرد.

فدراسیون سخنگو دارد یعنی آنکه مطالب آن سیستم از زبان آن شخص منتشر شود. فقط در یک جا یک موضوع تخصصی مخصوص آن دپارتمان مطرح باشد که سایر مسئولین نتوانند پاسخگو باشند. در این مورد مسئولان شاید نتوانند اظهار نظر کنند. این امر تخصصی را می‌شود از مرجعش سؤال کرد که مانند 6 سال ریاست من می‌شود که در چند مورد محدود پاسخگوی رسانه‌ها بودم.

دید و سلیقه من در تعامل رسانه‌ها در حدود اطلاع رسانی اینگونه بود اما سلیقه‌ها متفاوت است. من نفی نمی‌کنم افرادی که اطلاع‌رسانی وسیع‌تر را ضروری می‌دانند. این باور من بود.

* شریفی: به این اشتباهم اقرار می‌کنم

شریفی هم گفت: یکی از اشتباهاتی که من به آن اقرار می‌کنم این بود که دهمیانی به من می‌گفت بی‌خیال باش اما نمی‌توانستم. او بر اساس سن و تجربه‌اش چنین حرفی می‌زد. من چند بار نسبت به مواردی ناراحت شدم و در صدد پاسخگویی برآمدم. مثلا زمانی که حسین عسگری گفت هیچکس از من در فدراسیون راضی نبود این جمله مرا برای یکی دو ساعت آزرده خاطر کرد زیرا آرای ما در مورد بازیکنان و مربیان است نه اعضای فدراسیون فوتبال.

نکته دیگر آنکه سه عضو کمیته انضباطی همچنان مشغول کار هستند و متولی صدور رای 4 نفر هستند نه فقط یک نفر. دین هم گفته زمانی که فردی از جایی می‌رود عطوفتت را نسبت به آن چند برابر کن.

* دهمیانی: کمیته انضباطی و کمیته داوران سیبل هستند

دهمیانی ادامه داد: حدود 1500 رای صادر کردیم. نصیرزاده می‌گوید کمیته انضباطی فیفا هر 3-4 ماه یک بار جلسه دارد. در حالی که ما طبق آرایی که صادر کردیم 120 رای در هر ما صادر کردیم. 7 هزار مکاتبه اعم از ابلاغ،‌ اخطار، دعوت و ... انجام دادیم. از مجموع این آرا فقط 100رای مربوط به تیم‌های لیگ برتری مطرح است.1400 رای مربوط به دسته‌های دیگر است اما این آرا درجامعه فوتبال دیده نمی‌شود برای ما همان زمان و کاری را می‌برد که در مورد زمان و آرا لیگ برتری صادر می‌شود. مثلا برای اقامه دعوی در مورد یک چک 5 میلیون تومانی همان مراحلی را باید طی کرد که برای یک چک 500 میلیون تومانی و در نهایت رای صادر می‌شود و فرقی هم بین این دو شکایت نیست. برای ما کارهای انضباطی همان چارچوب را دارد. فرقی نمی‌کند تیم لیگ برتری باشد یا دسته دومی.

یعنی یک پانزدهم آرای ما در دید است اما آرای دیگر نیز برای خود بسیار مهم هستند. اینکه حسین عسگری می‌گوید هیچ کس از کمیته انضباطی نیست باید پرسید از چه چیزی آن راضی نیست مثلا باید لبخند می‌زدیم؟ بسیاری از شب‌ها ما آخرین نفراتی هستیم که از فدراسیون خارج می‌شویم. آیا ما در کمیته جوک می‌گوییم. اگر این است پس آمار ارائه شده چه می‌گوید. طبیعت کار ما این است که عده‌ای ناراضی باشند و عده‌ای راضی زیرا پرونده‌هایی که مالی هستند دو طرف دارند و در پرونده‌های تبیهی هم طبیعی است که هیچ کس راضی نیست.
کمیته داوران نیز همین شکل است. هر وقتی تیمی برنده می‌شود سرمربی آن می‌گوید آنالیز کردم و از نظر فنی چنان و چنین کردم و هر وقت هم می‌بازد می‌گوید داور بد داوری است. در واقع سیبل هستیم ولی اینکه بگویند هیچ کس از کمیته انضباطی راضی نیست منصفانه نیست. به دور از مروت و انصاف است.

* نصیرزاده: ورود دوربین به کمیته انضباطی ممنوع است

نصیرزاده گفت: بر اساس مقررات بین‌المللی فوتبال آوردن دوربین به کمیته انضباطی ممنوع است و در آئین‌نامه انضباطی ما هم این مسئله وجود دارد و آورده شده که فقط با اجازه رئیس دوربین می‌تواند وارد کمیته انضباطی شود و قیدی است که ما برای آن گذاشتیم. کمیته انضباطی می‌تواند همه فیلم‌ها را ببیند اما نباید در هیچ فیلمی دیده شود. دلیلش هم آن است که باید با تخلفات برخورد شود و نشان دادن متخلف و اشاعه دادن تخلفات از علاقمندان فوتبال کم می‌کند و آنچه باید از فوتبال در نزد افکار عمومی منتشر شود شادابی ونشاط بازی باشد. یعنی اگر در رابطه با تنبیهات صحبت کنیم این می‌تواند ذهن افراد را به طرف آن ببرد که شادابی و نشاط از فوتبال گرفته شده است.

موضوع دیگر آن است که اکنون در فدراسیون فوتبال شما با هر کسی تماس بگیرید می‌توانید مصاحبه کنید ولی شما در فیفا می‌توانید فقط با سخنگو مصاحبه کنید. دلیل اینکه تمام کمیته‌ها در فدراسیون فوتبال رسانه‌ای هستند، اصرار رسانه‌های ناآگاه به مقررات بین‌المللی است که در واقع می‌خواهند رئیس کمیته انضباطی صحبت کند و افراد هم صحبت کنند چون آنها هم خبر می‌خواهند. دوم آنکه در فوتبال آدم چند منظوره می‌خواهیم که بیاید پشت تریبون فدراسیون فوتبال بایستد مانند سخنگوی وزارت امور خارجه تا هر سوالی که رسانه‌ها می‌خواهند به آن جواب دهد.
ما چون آن آدم چندمنظوره را پیدا نکردیم با اینکه فدراسیون سخنگو دارد اما بقیه افراد نیز صحبت می‌کنند. روی هم رفته می‌خواهم بگویم امیدوارم به سمت استانداردها برویم که این مشکل پیش نیاید.

* شریفی: اشتباه کردم

شریفی در این باره گفت: من نوع نگاهم فرق می‌کند. متاسفانه در رسانه ملی تخلفات رادر فوتبال آنقدر نشان می‌دهد که انتقال بدآموزی را محور قرار می‌دهد که دیگر جایی برای کمیته انضباطی برای ارائه تخلف نمی‌ماند اما رویکرد کمیته انضباطی در هنگامی که متخلف و خاطی را به کمیته انضباطی فرا می‌خواند در واقع ارائه تخلف نیست برخورد با تخلف است. در ذهنمان این بود که الان می‌گویم اشتباه کردم.

آن موقع می‌خواستم متخلف را بیاورم با او گفتمان ورزشی بکنم. در قبال مباحث مرتبط با اصلاح اندیشه و رفع فکر خطا رفتار جدید بر متخلف را تولید کنیم تا متخلفان دیگر مثل او دیگر آن کارها را تکرار نکنند. این استدلال ما بود اما دیدم این جایش در کمیته انضباطی نیست زیرا اگر کسی در کمیته انضباطی حرف اخلاقی بزند دوربین‌ها بزرگواری می‌کنند همان حرف اخلاقی را حذف می‌کنند.

ما جلسه را می‌گذاشتیم تا پیوست‌های فرهنگ اخلاقی داشته باشیم. تنها چیز که نشان داده نمی‌شد آن پیوست بود. بنابراین خروجی‌اش آن می‌شود که نصیرزاده می‌گوید. یعنی آنچه ما به دنبالش بودیم این بود که جناب خطاکار فکرت را اصلاح کن. اکنون در دانش اعتقادی غرب مخصوصا کشورهای دارای سبک به این نتیجه رسیدند که اگر فردی دارای بزهکاری شد حتما عالم دینی برایش بفرستیم. چون بزه او از سوی افکار و اندیشه‌اش نشأت گرفته است.
بحث لگوتراپی را اکنون در کشورهای اروپایی رواج دارد و دکترای اندیشه درمانی می دهند که اگر بتوانیم فکر و اندیشه فرد را درست کنیم رفتارش را درست کرده‌ایم. این فکر در شرایط گوناگون و مختلف اجازه رفتار ناپسند را به او نخواهد داد.

کمیته انضباطی نمی‌توانست این کار را بکند زیرا ضابطه دوربین دست ما نبود. شوخی و برخی حرف‌ها می‌آمد اما اصلاح طریقش نمی‌آمد. و نهایتا این شد.
فردی متخلف به کمیته انضباطی آمد داش مشتی صحبت کرد و گفت همین است دیگر؛ می‌خواست نزند تا نخورد.این مسئله کار را بدتر کرده بود. یعنی از این به بعد هر کسی زد باید بخورد. اصول نیوتنی را تدریس کردیم که هر کنشی واکنشی دارد اما آنچه ما به دنبالش بودیم خدا شاهد است این بود که بتوانیم با ایجاد قناعت در فرد فکر فرد را اصلاح کنیم.

*نصیرزاده: رسانه‌ای شدن عمر آدم را کوتاه می‌کند

نصیرزاده گفت: رسانه‌ای شدن در کل عمر آدم را کوتاه می‌کند. دو سه نفر هستند ماندگاری‌شان زیاد است مانند علی کاظمی در سازمان لیگ، دهمیانی در انضباطی و نبی. این مسائل عمر شغلی آدم را بلند می‌کند. برخی قدیمی‌ها می‌گویند چراغ‌های گوشه نشین بهتر می‌سوزند و آقای شریفی چون شما در معرض باد بودید، زودتر خاموش شدید.
گفت‌وگو: علیرضا وهابی و محسن اثیمی
انتهای پیام/