مرداد، ماه خوش یمنی برای فوتبال ایران نبوده است. مرداد 85 و چند روز پس از برکناری محمد دادگان از ریاست فدراسیون فوتبال، فیفا ایران را تهدید کرد که به خاطر دخالت سیاسیون در فوتبال، فدراسیون ایران را تعلیق خواهد کرد که چنین هم شد و آبان همان سال با وجود انکار مدیران وقت سازمان ورزش، فوتبال ایران تعلیق شد. تصمیمی که هنوز پس از گذشت 5 سال آثارش در مدیریت فدراسیون فوتبال نمایان است اما انگار قرار نیست این اتفاق برای فوتبال ایران درس باشد.

پس از پایان تعلیق فوتبال ایران و برگزاری انتخابات جنجال برانگیز اسفند 86، می‌شد پیش‌بینی کرد که مدیران جدید فدراسیون فوتبال چه کار دشواری برای ساختن ویرانه فوتبال دارند اما واقعیت این است که کمتر کسی می‌توانست پیش‌گویی کند که چه اتفاقات عجیبی قرار است در چهار سال بعدی رخ دهد و حالا که شش ماه تا پایان دوران عمر مدیریت فدراسیون فعلی باقی است، همه هر روز آماده شنیدن اتفاقاتی عجیب از فدراسیون فوتبال هستند.

حذف تمام تیمهای پایه‌ای در راه رسیدن به جام جهانی، ناکامی تیم ملی در رسیدن به جام جهانی آفریقای جنوبی، شکست برابر کره‌جنوبی در مرحله یک چهارم جام ملتهای آسیا و حذف شگفت‌انگیز تیم امید از مسابقات انتخابی المپیک لندن شکست‌هایی بودند که هیچ اثری از موفقیتهایی نظیر قهرمانی تیم نوجوانان در آسیا، قهرمانی فوتسال در قاره و انتخاب به عنوان فدراسیون فوتبال برتر در سال 2009 باقی نگذاشتند تا در نتیجه این اتفاقات، برچسب "شکست خورده" ضمیمه کارنامه علی کفاشیان و همکارانش در فدراسیون فوتبال شود.

در فاصله شش ماه مانده تا پایان دوران مدیریت فدراسیون فوتبال، فشارها برای استعفای علی کفاشیان شدت گرفته، کفاشیان که مدتهاست روزه سکوت گرفته و دیگر از آن چهره رسانه‌ایش خبری نیست، از سوی جریانی داخلی - خارجی فدراسیون با فشار زیادی برای استعفا مواجه شده و این حلقه با استفاده از افراد پرنفوذ در بیرون از فدراسیون، عرصه را برای ماندن کفاشیان تا پایان دوران مدیریتی‌اش تنگ‌تر کرده‌اند!

حتی یکی از روسای فدراسیون‌ها هم به نمایندگی از همان حلقه بیرونی پرنفوذ، چندی پیش در اتاق کفاشیان، مهمان رییس فدراسیون فوتبال بود و جالب اینکه این رییس فدراسیون به رییس فدراسیون پراهمیت‌تر دیگری توصیه کرد که از ریاست فدراسیون فوتبال استعفا دهد!

به هر حال این یک واقعیت است که این رییس فدراسیون به اختیار خود نمی‌توانسته چنین پیشنهادی را به کفاشیان بدهد و قطعا مقام بالاتری از او خواسته که به دیدار کفاشیان برود و این چنین پیشنهادی را مطرح کند. هر چند که جواب کفاشیان به این پیشنهاد مشخص است اما سوال اینجاست که برای چه باید چنین فشارهایی با هدایت از درون و توصیه خارجی بر رییس فدراسیون وارد شود؟

 اگر این اعتقاد وجود دارد که فدراسیون فوتبال عملکرد ضعیفی داشته که حتما چنین است، چرا برخی از دوستان سابق کفاشیان در فدراسیون فوتبال، امروز در حال فراهم کردن شرایط برای استعفای او هستند و چطور این افراد مسوول در فدراسیون فوتبال که نقشی همپای کفاشیان در ناکامی‌ها داشته‌اند به خود اجازه می‌دهند با وجود این نتایج آماده حضور در انتخابات آتی فدراسیون فوتبال شوند.

بعید است کسی در این شک داشته باشد که اگر قرار به رفتن است، همه باید بروند. این سیستم فعلی فدراسیون فوتبال است که عیب و نقص دارد و تیم فعلی فدراسیون فوتبال از بالا تا پایین این ناکامی‌ها را رقم زده‌اند و کسی نمی‌تواند خودش را مستثنی کند و بدتر از آن انقدر خودش را صاحب صلاحیت بداند که بخواهد از دل همین فدراسیون "شکست خورده" برای انتخابات بعدی نامزد شود!

جالب است بدانید که حتی یکی از این افراد داخلی با اعتماد به نفس بالایی با یکی از مدیران سابق پرسپولیس هم صحبت کرده تا پس از انتخابش به عنوان سرپرست ریاست فدراسیون فوتبال مسوولیت کمیته بازاریابی فدراسیون را به وی بسپارد!

چندی پیش علی کفاشیان پیش از جلسه محمد عباسی سرپرست وقت وزارت ورزش و جوانان با اعضای هیات رییسه فدراسیون فوتبال، از رییس درخواست جلسه‌ای خصوصی می‌کند و با قبول این درخواست، پانزده، بیست دقیقه‌ای با عباسی به گفت‌وگو می‌نشیند. او در این جلسه تاکید می‌کند که نمی‌خواهد زیر بار این فشارها استعفا بدهد اما راهی را پیش پای عباسی قرار می‌دهد و می‌گوید حاضر است پیش از موعد، مجمع فدراسیون فوتبال را برای انتخاب تیم جدید مدیریت فدراسیون فوتبال برگزار کند. البته پاسخ عباسی به این پیشنهاد منفی بود و او به کفاشیان اطمینان داد که مورد حمایتش است و برای اینکه به کفاشیان ثابت کند، پای حرفش است به او می‌گوید با سعیدلو و علی‌آبادی درباره روسای فدراسیونها صحبت کرده و این دو نظر مثبتی نسبت به او داشته‌اند. در پایان جلسه، کفاشیان بار دیگر هشدار می‌دهد که دخالتهای احتمالی در مدیریت فدراسیون فوتبال ممکن است چه تبعات سنگینی را دوباره برای ورزش ایران به همراه داشته باشد.

به هر حال به نظر می‌رسد با وجود اینکه خیلی‌ها معتقدند وزیر جدید ورزش نباید به امور فدراسیون‌ها دخالت کند، این بار فدراسیون فوتبال سرکشی عباسی را می‌طلبد و او باید مقابل جریانی که برای تحت فشار گذاشتن کفاشیان برای استعفا به وجود آمده مقابله کند تا بلایی که سال 85 به آن گرفتار شدیم،‌ دیگر تکرار نشود.

باید پذیرفت که به دلیل شرایط خاص فوتبال ایران در این چند ساله، فیفا با حساسیت بیشتری اتفاقات  فوتبال ایران را زیر نظر دارد و اگر قرار باشد این جریان داخلی با کمک افراد پرنفوذ بیرونی و نقش‌آفرینی خاصی که بعضی از رسانه‌ها با هدایت برخی از اعضای فعلی فدراسیون فوتبال انجام داده‌اند به موفقیت برسند، بعید نیست که فوتبال ایران دوباره با مشکلی تازه روبه‌رو شود.