90: دیروز روز خبرنگار بود و عده زیادی از دوستان با ارسال پیامک و نمابر ما را مورد لطف خود قرار دادند. با این‌که پیامک «ک» تحقیر دارد اما این پیامک‌ها نه تنها حقیر نیستند بلکه بسیار باارزش و قیمتی هستند.

کامران احمدپور

 

درست است که روز خبرنگار دیروز در روزنامه 90 و خیلی دیگر از روزنامه‌ها و نشریات کشور که این روزها دوران احتضار خود را می‌گذرانند سوت و کور برگزار شد اما در عوض روزنامه‌هایی که نافشان به شیر نفت متصل است بسیار مفصل و باشکوه برگزار شد و خبرنگارانشان خوشحال و سرمست و پربار روز خبرنگار را به شب رساندند و با دست‌ها و جیب‌هایی پر دفتر روزنامه و نشریه خود را ترک کردند اما در اینجا سهم همکاران ما فقط جمله «روزت مبارک» بود!

باید روز خبرنگار را به آن خبرنگاران تبریک گفت که الحمدا... به یمن و خیر و برکت شیر نفت و کمک‌های میلیاردی دولتی صورتشان سرخ سرخ است و صفحاتشان زیاد و آگهی‌های دولتی سرازیر! آنهایی که روز به روز بر تعدادشان افزوده می‌شود، چاق‌تر می‌شوند، رجز می‌خوانند، حریف می‌طلبند و پشت «غیرخودی‌ها!» را به زمین می‌زنند و یک تبریک هم نثار همین روزنامه‌ها  که هر روز به شمارگانشان افزوده می‌شود چرا که خوش‌رنگ و خوش‌لعاب‌تر هستند. و سرانجام تسلیت باد بر نویسندگان و قلم به دستانی که فکر می‌‌کنند باید زیبا و خوب بنویسند تا خوانده شوند غافل از این‌که این روزها اگر مطلبت لای زرورق نوشته نشود و خوش‌رنگ و خوش لعاب‌نباشد نوشته‌هایت خریدار ندارد. من امروز به خاطر تغییر ذائقه خوانندگان فاتحه می‌فرستم. بر روح پاک قلم زیبا و روان و حقیقت‌نویس!

چه چیزی باارزش‌تر از این‌که کسی به یادت باشد و 21 تومان و به روایتی 7 تومان! هزینه کند و بگوید به یادت هستم روزت مبارک! به خدا مزاح نمی‌کنم برای من که این پیامک‌ها خیلی ارزش دارد به خصوص پیامک آنهایی را که اصلا نمی‌شناسم و یا نام و نشانی از آنها در پیامک‌هایشان نیست. به جز این‌که بگویم ممنون شما هستم و دست شما را می‌بوسم واژه بهتر دیگری برای نوشتن و گفتن پیدا نمی‌کنم.