ذوبآهن ،الگويي براي فوتبال ايران
صرفنظر از موفقيت سپاهان در راهيابي به فينال ليگ قهرمانان آسيا در سه سال پيش، سريال دنبالهدار ناكامي باشگاههاي ايران در اين عرصه، اين ذهنيت را به وجود آورده بود كه نيل به موفقيت باشگاهي در عرصه قارهاي مستلزم سرمايهگذاري هنگفت و به كار گرفتن مربيان خارجي طراز اول است، چون اين راهي است كه رقيبان مطرح ما در كشورهاي همجوار حاشيه خليج فارس و باشگاههاي خاور دور مثل كره جنوبي و ژاپن سپري نمودهاند.
به هر حال با وجود اينكه تيم ملي فوتبال ايران در سالهاي اخير دو بار و به سالهاي 98 و 2006 به موفقيتهايي همچون صعود به جامجهاني دست يافته است، اما نتايج ضعيف باشگاههاي ايران در آسيا مزيد بر علت شده كه اين ذهنيت بيش از پيش تقويت شود كه سرمايهگذاري هنگفت، پيش شرط اصلي باشگاهها براي تحقق روياهاشان است.
اما ذوبآهن خط بطلاني بر اين نظريه كشيد؛ اين تيم در دو، سه سال اخير با حفظ استخوانبندي اصلي تيمش و به دور از حواشي كاذب فوتبال ايران گام در مسيري گذاشت كه امروز به عنوان طلايهدار فوتبال ايران و حتي غرب آسيا بايد در فينال ليگ قهرمانان به دفاع از حيثيت فوتبال ايران بپردازد.
گرچه 3 سال پيش سپاهان نيز به اين مرحله رسيده بود، اما هدايت سپاهان بر عهده لوكابوناچيچ بود. از اين حيث ذوبآهنيها به خود ميبالند كه با هدايت يك ايراني به اين موفقيت ارزشمند دست يافتند. منصور ابراهيمزاده، مربي با اخلاق و در عين حال با دانش ذوبآهن كه در كادر فني خود مجيد صالح مجهز به علم روز را كنار خود ميبيند، به خوبي توانست شايستگي مربيان ايراني را به اثبات برساند.
با اين حال ناگفته پيداست مجموعه عواملي بايد دست به دست هم بدهند تا يك مربي ايراني بتواند همان راهي را كه ابراهيمزاده طي كرده، بپيمايد و به سر منزل مقصود برسد.
بيشك راهيابي به فينال ليگ قهرمانان آسيا امري تصادفي نيست كه حالا به واسطه آن كارشناسان لب به تحسين و تمجيد از اين باشگاه بگشايند، تيمي كه در 3 سال اخير ليگ برتر همواره در جمع مدعيان قهرماني حضور داشته، بايد هم به نقطهاي دست يابد كه حالا نه اصفهان كه همه ايران به آن ببالند.
امروز تيم يكدست و هماهنگ ذوبآهن كه در حد قاره آسيا سمفوني فوتبال را به خوبي مينوازد در آستانه يك فتح تاريخي است و ميتواند يك الگوي مناسب براي ساير باشگاههاي ايران و بويژه باشگاههاي پرطرفدار استقلال و پرسپوليس باشد كه بيش از آنكه در متن سير كنند، در حاشيه به سر ميبرند و هواداران آنها سالهاست كه حسرت درخشش در آسيا را ميخورند.
اين موفقيت نشان داد كه در صورت مديريت صحيح نزد باشگاهها ميتوان از مسائلي همچون سرازير كردن دلار به جيب مربيان خارجي و بازيكنان خارجي سطح پايين خودداري نمود و در عين حال يك مربي موفق را بيش از پيش به فوتبال ايران معرفي كرد.
گرچه باشگاه ذوبآهن به لحاظ صنعتي و دولتي بودن مشكلات مالي و بدهيهاي ميلياردي به جا مانده از 10 سال پيش را ندارد، اما حتي با يك بررسي سطحي در چگونگي عملكرد اين تيم در فصول مختلف نقل و انتقالات و جذب بازيكنان ميتوان دريافت كه اين تيم هرفصل با برنامه كارش را دنبال كرده است.
ذوبآهن امروز اگر به هر دري ميزند تا محمدرضا خلعتبري را حفظ كند به خوبي از ارزشهاي اين بازيكن با خبر است يا همينطور جذب بازيكني چون ايگور كاسترو برزيلي که تاثير غيرقابل كتماني در موفقيتهاي اين تيم داشته، خود گواهي است بر با برنامه بودن و با حساب و كتاب بودن اين باشگاه.
البته ناگفته پيداست كه تزريق پول ميتواند نخستين گام در راه موفقيت يك باشگاه تلقي شود، اما يقينا يگانه عامل كسب موفقيت نيست و بايد در كنار تزريق ميلياردي بودجه، كار با برنامه و حساب شده حرف اول را در باشگاهها بزند تا ضمن به حداقل رساندن حواشي باشگاه، زمينههاي موفقيت را فراهم سازد؛ موفقيتهايي كه با مربيان با دانش ايراني دور از دسترس نيست.
اميد توفيقي
گروه ورزش
















