تورج عاطف / خبرگزاری پارس فوتبال 

رئیس سازمان تربیت بدنی در اظهار نظری بسیار جالب می گوید که با قطری ها به توافق رسیده است که در برگزاری بازیهای جام جهانی 2022 با این کشور همکاری کنند و حتی قرار شده که برخی از بازیها در ایران برگزار شود! حقیقتا این حرف رئیس سازمان ورزش برای همه عجیب بود چون تا آنجا که ما می دانیم کشورهای برگزار کننده جام جهانی نخست اعلام کاندیداتوری می کنند و هیاتی به کشورهای محل می آید و امکانات را می سنجد و بعد کاندیداتوری آنها تایید می شود و به لیست نهائی برای انتخاب اضافه می شوند.

اصولا اگر قرار باشد که کاندیداتوری مثلا بین قطر و ایران تقسیم شود  این میزبانی به صورت مشترک ارائه می گردد و مثلا چون یورو 2008 دو تیم اتریش و سوئیس و یا در یورو 2000 دو تیم بل‍ژیک و هلند و حتی در همین انتخابات دو تیم اسپانیا و پرتغال با هم اعلام می کنند که قرار است این بازیها را با هم برگزار کنند اما این حرف رئیس سازمان تربیت بدنی گفته شد و به نظر می ِآید که به طور جدی این اظهار نظر گفته شده است.

با توجه به این که این  وقوع این مسئله قدری عجیب است و امکان  تقریبا محالی تا به امروز داشته که کشوری میزبانی تورنمنتی را قبول کند و بعد در هنگام بازیها کشور دیگری را در آن سهیم کند زیرا هیاتی از فیفا به مدت سه سال قبل از مسابقات در کشور میزبان حضور داشته و بر نحوه اجرای میزبانی نظاره گر هستند اما فرض کنیم که این گفته رئیس درست باشد می پرسیم: آیا قطر نیازی به کمک ما دارد ؟ قطری ها در سالهای اخیر میزبان بسیاری از مسابقات مهم بوده اند بازیهای آسیائی دوحه 2006 و بازیهای جام ملتهای آسیا 2011 و بازیهای قهرمانی باشگاههای آسیا در والیبال ... چند نمونه از این آمادگی است  اما بر فرض محال که چنین احساسی هم آنها بکنند که کشور دیگری را با خود در انجام این بازیها شریک کنند آیا آنها به دنبال امکانات امارات و عربستان خواهند رفت و یا به سوی کشور ما می آیند؟

از جناب رئیس می پرسیم امکانات برگزاری مسابقات در ایران را ما خواهیم داشت؟ نخستین مسئله ورزشگاههای ما است. سالها است که نقش جهان اصفهان و ثامن مشهد و یادگار امام تبریز که ورزشگاههای پر ظرفیت ما هستند  وشاید بهتر باشد که بگوئیم بودند  تکمیل نشده اند.

ورزشگاه آزادی هنوز تنها ورزشگاه استاندارد  گونه البته از برخی از موارد است که قدمتی نزدیک به 36 سال دارد. امکانات رفت و آمد و هتل ها و نور ورزشگاههای ما تا چه اندازه است؟ امروز شاهدیم که در ورزشگاه مثلا یادگار امام  مردم روی تپه ها می نشینند  و شاید آقای رئیس از یاد برده اند که در بازی مقدماتی  جام جهانی 2006 در همین ورزشگاه آزادی تهران که به اصطلاح مجهز ترین ورزشگاه ما نیز هست چند تماشاچی فوتبال بخاطر شرایط  بد کشته شدند شاید جناب رئیس اطلاع نداشته باشند که در همین تهران تماشاچی که  بعلت مشکلات تنفسی روی صندلی های ورزشگاه بی حال افتاده بود همانجا مشغول درمانش شدند.

شاید رئیس سازمان  از امکانات بهداشتی ورزشگاه خبر ندارد. شاید آقای رئیس از امکانات شبکه رفت و آمد تهران و دیگر شهر های ما خبر نداشته باشند اما باید به ایشان بگویم انگلستان با آن همه امکانات ورزش که قبل از میزبانی المپیک 2012 داشت باز هم مجبور شده است که سالها  هزینه صرف ساختن ورزشگاهها  و تاسیسات ورزشی بکند تا میزبان شایسته ای برای مسابقات باشد و این در حالی است که آنها، هم میزبان جام جهانی هم میزبان جام ملتهای اروپا و دیگر مسابقات مهم  در سالهای گذشته بوده اند و از سوی دیگر مشکل حضور بانوان در استادیومها را در نظر گرفته اید؟

آقای رئیس شاید میزان علاقه قطری ها به ما در این روزها زیاد شده است و علت آن رای جمع کردن برای مقامات خود نظیر بن همام  باشد و شاید همین رفت و آمدها و بازدید و افتتاح چند پروژه نظیر افتتاح ساختمان سازمان لیگ  و... شما را به این اظهار نظر سوق داده است و شاید هم امکان پذیر شد اما در صورت وقوع چنین معجزه ای یعنی میزبانی مشترک با قطر آیا برای برگزار حتی یک مسابقه فوتبال در سطح جام جهانی نیاز به صدها معجزه دیگر نخواهیم داشت؟