یادداشتی که می‌خوانید، نوشته‌ای است از طرف یکی از گزارشگران شهرستانی فوتبال ایران که از مرکزگرایی و توجه عمومی به همکاران تهرانی‌اش به ستوه آمده است، او عقیده دارد وظیفه همکاران تهرانی و سایر اهالی فوتبال این است که حداقل اسامی گزارشگران شهرستانی را به ذهن بسپارند و این خواسته چندان بزرگی نیست.

 به نقل از گل ، درحالیکه گزارشگران فوتبال بخصوص در مراکزشهرستانها همچنان بدون هیچگونه چشم داشتی در حال خدمت به فوتبال کشور هستند اما همواره شاهد انواع و اقسام بی مهری ها ازصنف های مختلف اهالی فوتبال به این قشراز خانواده فوتبال هستیم. در جریان برگزاری یکی از رقابتهای لیگ برتر فوتبال باشگاه های کشور سرپرست یک تیم شهرستانی به سمت گزارشگرسیما رفته و انتقادات شدیدی را ازنحوه گزارش این گزارشگر در دیدار قبلی تیمش عنوان می دارد که گزارشگر سیما پس از شنیدن انتقادات این سرپرست اظهار می دارد:دربازی قبلی بنده گزارشگر بازی نبودم و همکارم وظیفه گزارش این دیدار را به عهده داشته است!!!

پس از این اتفاق که مشابه آن را فراوان در بین مسئولین تیم ها می بینیم،به سرپرستان ،کادر فنی و سایر عوامل تیم ها پیشنهاد می گردد حداقل نسبت به شناخت گزارشگران استان خود و تشخیص آنان برای مواقع ضروری تلاش کنند. اما نکته جالب تر کم لطفی همکاران مطبوعاتی به گزارشگران سیماست.ظاهرا دوستان مطبوعاتی حتی زحمت یادگیری نام فامیل همکاران گزارشگر خود در مر اکز استانها را هم بخود نمی دهند.
باورکنید تعداد گزارشگران سیما در شهرستانها به زحمت به اندازه اسامی بازیکنان یک تیم در یک مسابقه فوتبال می رسد که به خاطر سپردن آن فقط سه دقیقه زمان لازم دارد. به دوستان رسانه ای قول می دهیم پس از یاد گیری این اسامی دیگر مجبور نیستند در نوشته های خود عنوان دارند:گزارشگر کرمانی ،گزارشگرمرکز آبادان،گزارشگر شهرستانی و...... مطلب را با بیان نام چند تن از گزارشگران مراکز استانها به پایان می رسانیم، البته فقط نام تعدادی بیان می شود تا دوستان زیاد ذهن خود را درگیر نکنند.
افشین وهابی(گیلان)، رضا جعفری(قم)،علیرضا جماعتی (اصفهان)،محمد تقوایی(قزوین)و.....
از این که نام نویسنده ذکر نمیشود سپاسگزارم!