فوتبال ایران درگیر فساد و مافیاست
دکتر محمد رضا کردی در گفت و گو با ایسنا، فوتبال و ورزش را در حال حاضر گرفتار دور باطل دانست و خواستار پایان یافتن این روند شد.
این استاد دانشگاه گفت: "ارادهای برای حل گرفتاریهای ورزش وجود ندارد. اگر چه برخی رسانهها به صورت گاه به گاه حساسیتهایی را از خود نشان داده و مشکلات را بازتاب می دهند، ولی این حساسیت در میان تصمیم گیرندگان و سیاستگذاران ورزش دیده نمیشود. فوتبال ما درگیر فساد و مافیاست و تا زمانی که درگیر این نوع روابط مافیایی است و روشهای کنونی در آن وجود دارد، نباید از آن انتظار موفقیت داشت. در این فوتبال ضد ارزشها حاکم شده است و به این ترتیب باید با اخلاق خداحافظی کرد."
وی ادامه داد: "باید رابطه میان مربی – بازیکن، مربی – خبرنگار و بازیکن – خبرنگار را از وضعیت نابسامان کنونی خارج کرد. در فوتبال باشگاهی امروز ایران پول بیت المال به حراج گذاشته شده است. میلیاردها تومان پول هر فصل در فوتبال تزریق میشود و تعداد ثابتی در فوتبال حق برداشت از این رقم را دارند. آنها حاضر به از دست دادن منافع کنونی خود نبوده و برایش مبارزه هم می کنند، حتی به غیراخلاقیترین شکل ممکن. برون رفت از شرایط کنونی اراده قوی و ملی میخواهد."
دکتر کردی راهکارش را برای فوتبال امروز ایران این گونه بیان کرد: "تا زمانی که فوتبال با بودجه دولتی اداره میشود و خصوصیسازی باشگاهها نهایی نشده است، باید برای بازیکنان سقف پرداخت در نظر گرفت. چه در مورد رقم قراردادها و چه در مورد دستمزدها. تا زمانی که باشگاهها با پول دولت اداره میشوند و نحوه پرداخت به شیوه کنونی است، مشکلات کنونی هم ادامه و پابرجا خواهند بود. بخش خصوصی اجازه پرداخت رقمهای بی حساب و کتاب را نخواهد داد و اگر هم بدهد، از جیب خودش است و نه مردم و بیتالمال. تعطیلی این فوتبال چه چیزی را در پی خواهد داشت؟ چرا باید از جیب مردم برای این فوتبال خرج و هزینه کرد؟ مگر این فوتبال برای این کشور چه سودی دارد؟ باید سقفی را برای دستمزدها تعیین کرد و بازیکنی که بیش از این رقم را در نظر دارد، راهی فوتبال کشورهای دیگر بشود و با بازی در باشگاه های خارجی درآمد بیشتری را از آن خود کند."
این کارشناس دانشگاه که سابقه توپ زدن در باشگاه های تهران را نیز داراست، به مدیریت فوتبال اشاره کرد و گفت: "در دیگر کشورها باشگاه ها گذشته از درآمد زایی به کمک نهادهای مدنی و سازمانهای ورزش میآیند و به مردم عادی نیز خدماتی را ارائه میکنند. این رابطه در فوتبال ما دولتی و یک سویه است. شاهد هستیم که یک مربی در همین فوتبال در یک فصل 3 تیم عوض میکند و چنانچه از هر تیم تنها 300 میلیون تومان دریافت کند، در سال 900 میلیون تومان را به خود اختصاص میدهد. این فرآیند کنونی فوتبال باشگاهی ایران است که روند درستی هم نیست. باشگاه خصوصی نه توان رقابت با باشگاه های دولتی را دارد و نه تمایلی برای سرمایهگذاری در این بخش. هستند باشگاههایی که از چاه عمیق درآمدهای دولتی هزینه میکنند و به جای توسعه ورزش همگانی از محل یک درصد درآمدشان بودجههای آنچنانی را برای تیمهای ورزشی خودشان در نظر میگیرند. مردم چه؟ مردم باید کجا بروند؟ آیا قراردادن چند دستگاه در پارکها برای گسترش ورزش همگانی کافی است؟ آن هم دستگاه هایی که بدون ایراد و عوارض هم نیستند."
دکتر کردی در بخش دیگری از صحبتهایش به خبرنگار ایسنا گفت: "تا زمانی که باشگاههای دولتی به این شیوه پشتیبانی میشوند، امکان رقابت وجود ندارد و خصوصیها نیز محکوم به شکست هستند. در حال حاضر سفرهای پهن شده تا عدهای منفعتشان را ببرند. عدهای خاص منفعت خود را میبرند و سعی میکنند تا این شرایط را حفظ کنند. هیچ کس نمیتواند وجود و نقش دلالها را در فوتبال ایران تکذیب کند. دلالها غیرقانونی شکل گرفته و دیگر مستقل هم شدهاند. همین روند و همین افراد فوتبال ما را به این روز انداخته اند. جایگاه فوتبال ما کجا بود و اکنون در کجاست؟ کره جنوبی و ژاپن کجا بودند و امروز کجا هستند؟ باید شرایط را به شکلی اساسی دگرگون کرد و جلوی ضرر را هم گرفت. دست کم با این کار اخلاق و اخلاقیات را از دست نخواهیم داد. در غیر این صورت هیچ تلاشی برای ارتقا فوتبال صورت نخواهد گرفت و درآمد کنونی برای عدهای خاص همچنان وجود داشته و امنیت و آرامششان هم بر هم نخواهد خورد."
وی با نگاهی به بازی جمعه شب پرسپولیس و استیل آذین گفت: "این روزها همه از فوتبال لیونل مسی حرف میزنند. همه شاهد هستند که او چگونه و چند بار در جریان بازی ضرب میخورد. با این همه به روحیه او نگاه کنید. در فوتبال خودمان آموزشهایی از این دست را نمیبینیم. زیرا مدیران ما اهل این فن نیستند و غیرمرتبط با این رشته هستند. در فوتبال حرفهای بازیکن برای همه چیز از خوردن و پوشیدن و گفتن و شنیدن آموزش میبیند، ولی در فوتبال حرفهای ما چطور؟ اگر آموزش باشد همه چیز شکل خواهد گرفت و اگر نباشد خیر."
دکتر کردی با یادآوری اریک کانتونا، بازیکن سالهای پیش منچستر یونایتد و تیم ملی فوتبال فرانسه گفت: "او در حالی که میتوانست به فوتبالش ادامه دهد و همانند رایان گیگز و گری نویل و پل اسکولز پا به توپ باشد، در اوج از یونایتد کنار رفت. او درباره علت خداحافظی زودهنگامش هم گفت «از فوتبال رفتم تا کارهایی را که تاکنون نمیتوانستم، را انجام بدهم» او می دانست، قهرمان بودن و موثر ماندن در زمین بازی با کارهای روزمره و نظم و انضباط تیمی مغایر است و باید یکی از این دو را برگزیند. بازیکن در فوتبال ما آموزش ندیده است و فرهنگ لازم هم در آن حاکم نیست. بازیکن جریمه میشود، با پا در میانی بخشیده میشود، برای مشکل او پا در میانی میشود. برای چه؟ از فوتبال حرفهای تنها بستن قراردادهای کلان را آموختهایم. آیا می توان پول حرفهای گرفت و رفتاری غیرحرفهای داشت؟ در فوتبال ما علم ستیزی وجود دارد. حاضر هستیم پول به دلال و رمال بدهیم، ولی به روانشناس و متخصص تغذیه خیر. با همین روش هم در رده بندی فیفا روندی نزولی را سپری می کنیم و تیم امیدمان هم 40 سال است چشم به راه رفتن به بازیهای المپیک است. در جام ملتهای آسیا هم سالهاست چشم به راه قهرمانی چهارم خود هستیم. فضای آلوده در فوتبال هم باعث میشود تا کارشناسی دانشگاهی پیشنهادی 100 میلیونی را برای بدنسازی یک باشگاه نپذیرد. چون نمیتواند این شرایط را تحمل کند."
او در پایان گفت: "باید به این فوتبال شوک وارد شود. آن هم با قطع پول بیت المال. این تصمیم خیلی چیزها را به فوتبال ما بازخواهد گرداند. مرحوم دهداری زمانی که در تیم بنیاد شهید بود، به من می گفت «دو تیم [کشاورز و بانک تجارت] که این گونه هزینه میکنند، به زودی از فوتبال خارج خواهند شد.» آنها رفتند ولی تاثیر منفی شان همچنان باقی ماند. باید این دور باطل را از بین برد."
















