خبرگزاری فارس: تیم ملی تکواندوی ایران که تا کنون 5 دوره عنوان نایب قهرمانی جهان را به‌دست آورده است، این بار در سرزمین کره‌ای‌ها به دنبال شکستن سیطره 40 ساله این تیم است.

به گزارش خبرگزاری فارس، در طول 38 سالی که از تاریخ برگزاری این مسابقات می گذرد، کره جنوبی با کسب 142 مدال طلا،‌21 نقره و 23 برنز مدال آورترین تیم بوده است. این تیم در تمامی این سال ها اجازه نداده که مقام قهرمانی به کشور دیگری برسد.
اسپانیا با 17 طلا، 21 نقره و 51 برنز، تایوان با 14 طلا،‌11 نقره و 17 برنز، ترکیه با 8 طلا ،‌16 نقره و 22 برنز و ایران با 7 طلا، 13 نقره و 16 برنز مکان های دوم تا پنجم را به خود اختصاص داده اند.
در چند سال اخیر تنها تیمی که قهرمانی کره ای ها را تهدید کرده، ایران بوده است. تیم ملی ما در سال های 2003 و 2009 تا آستانه کسب عنوان قهرمانی پیش رفت؛ اما به لطف داوران این مهم را از دست داد. در مسابقات جهانی دانمارک 2009 به رغم استفاده از هوگوی الکترونیکی رضا نادریان در فینال مقابل کره جنوبی بازنده اعلام شد تا قهرمانی ایران از دست رود.
تیم ملی ایران 5 اردیبهشت ماه راهی کره جنوبی می شود تا این بار به میزبانی خود چشم بادامی ها گربه سیاه آنها باشد. میثم باقری در وزن اول، یاسین اکبرنتاج در وزن دوم، رضا نادریان در وزن سوم، محمدباقری معتمد در وزن چهارم، علیرضا نصرآزادانی در وزن پنجم، فرزاد عبداللهی در وزن ششم، یوسف کرمی در وزن هفتم و کوروش رجلی در وزن هشتم نفرات اعزامی تیم ملی ایران را تشکیل می دهند که در این میان رجلی و اکبرنتاج از یاران تازه وارد اما با تجربه هستند. با توجه به کسب تجربه بیشتر، آشنایی کامل با هوگوی الکترونیکی و همچنین برگزاری مسابقات در کره که میزبان و رقیب اصلی را به یک تیم تبدیل کرده است می تواند از نقاط مثبت تیم ایران باشد.

اگرچه طلسم قهرمانی های کره جنوبی در مسابقات جهانی شکسته نشده اما در میادین دیگر تاکنون چندبار ایران این سکو را از دست آنها خارج کرده است. در جام جهانی 2000 لیون فرانسه و 2010 ارومچی چین، ‌رقابت های قهرمانی آسیا 2008 چین و 2010 قزاقستان و قهرمانی نوجوانان جهان در سال 2009 مکزیک عنوان قهرمانی جهان به ایران رسید تا کره ای ها ناکام بمانند.‌ در بازی های آسیایی گوانگجو نیز ایران توانست کم نظیر ظاهر شود و با کسب سه مدال طلا حتی بهتر از کره ای ها نشان دهد. به نظر می رسد که مسابقات جهانی دانمارک نیز فرصتی برای نمایش توانمندی های تکواندوکاران ایران است و اگر حواشی خاصی به وجود نیاید باید منتظر ایستادن هوگوپوشان پارس بر روی سکوی قهرمانی برای اولین بار باشیم.

*36 مدال رنگارنگ ایران
سهم ایران از رقابت های جهانی در این سال ها کسب 31 مدال رنگارنگ (7طلا، 13 نقره و 16 برنز)، 5 عنوان نایب قهرمانی و یک مقام سومی بود. بیشترین مدال ها برای ایران (2 طلا، 2 نقره و یک برنز در سال 2003 و یک طلا، یک نقره و سه برنز در سال 2009 ) در مسابقات گارمیش باخ آلمان و کپنهاک دانمارک به دست آمد. ایران سه دوره اخیر پیکارهای جهان و سال 1999 را با عنوان نایب قهرمانی به پایان برد و سال 2001 در ججو کره جنوبی سوم شد.

-تکواندو ایران برای نخستین بار در سال 1975 در دومین دوره رقابت های جهانی به میزبانی سئول کره جنوبی شرکت کرد که تنها مدال برنز حسین ربیع زاده ثمره آن بود.

-به دنبال آن ایران سه دوره در پیکارهای جهانی حضور نیافت؛ تا اینکه در سال 1983 به میزبانی کپنهاک دانمارک با تک مدال برنز نادر خدامرادی به کارش در ششمین دوره مسابقات جهانی ادامه داد.

-در سال 1985 هفتمین دوره این رقابت ها به میزبانی دوباره سئول کره جنوبی برگزار شد که حسن زاهدی و فیصل دانش به ترتیب یک مدال نقره و یک برنز برای ایران بدست آوردند تا ایران رده هشتم جهان را به خود اختصاص دهد.

-تیم ایران که در هشتمین دوره مسابقات قهرمانی جهان حضور نداشت، سال 1989در سئول کره جنوبی تا رده چهارم جدول رده بندی بالا آمد. فرزاد زرخش، حسن زاهدی و فریبرز دانش در این میدان سه مدال برنز بدست آوردند.

-آتن یونان در سال 1991 میزبانی دهمین دوره این رقابت ها را برعهده داشت که سهم ایران از این میدان سخت تنها مدال برنز سیروس رضایی بود.

-تیم ایران که در یازدهمین دوره نیز شرکت نداشت تا به امسال در تمامی پیکارهای جهانی به طور مرتب شرکت کرده است. تکواندوکاران سال 1995 در مانیل فیلیپین، از سوی مهرداد میررکنی به مدال نقره رسید و بیژن مقانلو و فریبرز عسگری به 2 برنز دست یافتند. در آن سال تیم ایران رده پنجم جدول رده بندی را بدست آورد.

-سیزدهمین دوره مسابقات جهانی سال 1997 به میزبانی هنگ کنگ برگزار شد که طی آن مهدی بی باک و حسن اصلانی بر سکوی دوم ایستادند و مجید افلاکی برنز گرفت.

-سال 1999 کانادا میزبانی چهاردهمین دوره مسابقات جهانی را برعهده داشت که طی آن تیم ایران نخستین مدال طلای خود در عرصه جهانی را بدست آورد. هادی ساعی و مجید افلاکی طلسم ایستادن بر سکوی قهرمانی را در این میدان بزرگ شکستند تا ایران برای اولین بار نایب قهرمانی جهان را تجربه کند و به یکی از قطب های اصلی تکواندو بدل شود.

-بهزاد خداداد در پانزدهمین دوره این رقابت ها که سال 2001 در ججو کره جنوبی انجام شد، یک طلای دیگر را به نام ایران ثبت کرد و هادی افشار بر سکوی دوم ایستاد. ایران در آن سال با یک پله سقوط سوم شد.

-شانزدهمین دوره مسابقات جهانی به میزبانی گارمیش باخ آلمان، پرمدال‌ترین سال برای ایران بود. یوسف کرمی و مرتضی رستمی 2 طلا، هادی ساعی و بهزاد خداداد 2 نقره و امید غلامزاده یک برنز بدست آوردند تا سکوی نایب قهرمانی بار دیگر زیر پای ایران قرار گیرد.

-روند نایب قهرمانی ایران در مسابقات جهانی 2005 مادرید اسپانیا ادامه یافت. هادی ساعی دومین مدال طلای جهانی خود را در آن سال به خود اختصاص داد. فیض اله نفجم، بهزاد خداداد و علی تاجیک سه نقره کسب کردند و یوسف کرمی بر سکوی سوم ایستاد.

-تیم ایران که در چهار دوره آخر بدون مدال طلا، مسابقات جهانی را ترک نکرده بود، سال 2007 در هجدهمین دوره این پیکارها به میزبانی چین از کسب مدال طلا ناکام ماند. در این مبارزات اتفاقات جالبی افتاد و بسیاری از کشورهای بی نام و نشان مثل مالی، کرواسی و کوبا به مدال طلا دست یافتند. امیدغلامزاده و مرتضی رستمی از ایران مدال نقره گرفتند و هادی ساعی برنز گرفت. اگر رده بندی تیم ها با احتساب امتیازات انجام نمی شد؛ شاید ایران به جای نایب قهرمانی در رده های پایین تر ایستاده بود.

-نوزدهمین دوره رقابت های جهانی نیز با کسب 5 مدال رنگین از سوی ایرانی ها پیگیری شد که این بار محمد باقری معتمد در وزن چهارم تک مدال طلای ایران را به دست آورد و رضا نادران به مدال نقره رسید. میثم باقری، یوسف کرمی و حسین تاجیک نیز سه مدال برنز ایران را کسب کردند.
انتهای پیام/