شرفی: نمازی را ببینم، یک سیلی به او میزنم
گل، اصغر شرفی امروز در مصاحبهای با گل گفت: «در یک روزنامه خواندم که آقای نمازی گفته بود جواب شرفی را بعدا میدهم. واقعا تعجب کردم که چنین چیزی را خواندم. اگر کسی سر سفره پدر و مادرش بزرگ شده باشد و بزرگتری و کوچکتری بداند، حتما به بزرگترش احترام خواهد گذاشت. میخواستم بگویم آقای نمازی من آقای شرفی هستم. کسی که سن پدر تو را دارد و وقتی که به دنیا نیامده بودی، در فوتبال کار میکرد.»
او میگوید: «آقای نمازی گفته است من مربی یک تیم آماتور بودهام. خدمت ایشان عرض کنم که این مساله اظهرمنالشمس است. من برای فوتبال به آمریکا نرفته بودم. من میخواستم شرایط تحصیل بهتری را برای سه پسرم فراهم کنم و خدا را شکر موفق شدم و از این کار راضیام گرچه این مساله باعث شد من شانسهای خیلی خوبی را در فوتبال باشگاهی و ملی از دست بدهم. اگر آقای نمازی نمیداند، میتواند سوال کند که شرفی در سال 58، 59 هدایت چه تیمهایی را در دست داشته و در چه شرایطی از ایران رفته است.»
شرفی ادامه داد: «زمانی که من به ایران برگشتم، حضور در آمریکا یک گناه بزرگ بود. اما حالا این مساله تبدیل به یک ارزش شده و هرکسی که در آمریکا مربی یک تیم بانوان بوده، در ایران کلی ترقی کرده است. یک وقتی بود که آقای یاوری به من میگفت یانکی برگرد آمریکا، اما حالا ظاهرا گفتوگوی تمدنها به فوتبال رسیده.... به هرحال من فکر میکردم ایشان فرد مودبی است اما این مصاحبهها واقعا ناراحتم کرد. حالا هم فکر میکنم اگر او را ببینم یک سیلی به او خواهم زد!»
شرفی که به دلیل مشکلات مالی از ایرانجوان بوشهر جدا شد، ادامه میدهد: «من میفهمم که دیگر نمیتوانم مثل سابق سرمربیگری کنم، چون سنم بالا رفته، اما آدمهایی مثل ما باید در این فوتبال باشیم. خود من امسال در تیم ایرانجوان بی پول و بیامکانات همه صدرنشینها را بردم و مدعی صعود بودیم، اما با جدایی من، ایرانجوان هم سقوط کرد.»
شرفی در زمینه شکایتش از این تیم بوشهری میگوید: «من حتی یک ریال از ایرانجوان نگرفتم. فقط طلب پنج میلیونی چند سال پیشم را به من دادهاند و حالا دوباره همه دور از دسترساند. من هم مجبور شدم علیرغم میل باطنی از این تیم شکایت کنم و حالا کمیته انضباطی باید حق مرا بگیرد.
















