مربی پیشین تیم فوتبال پرسپولیس گفت: عملکرد خوب پنج عامل، یک تیم را به موفقیت می‌رساند و مقصر اصلی ضعف این پنج عامل در پرسپولیس، سازمان تربیت بدنی است.

ناصر ابراهیمی درباره عملکرد ضعیف تیم فوتبال پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا اظهار کرد: هر تیمی که می‌خواهد به موفقیتی در آینده دست پیدا کند و قهرمانی به دست آورد، باید در پنج اصل به بهترین شکل عمل کند تا بتواند انتظار موفقیت از آن را داشت. اولین عامل مدیریت کار است که باید ثبات کافی را داشته تا بتواند با برنامه‌ریزی منظم برای تیمش آینده نگری کند. کاری که در باشگاه‌هایی چون ذوب آهن و سپاهان انجام می‌شود. اما اکنون در دو باشگاه پرسپولیس و استقلال چنین رویه‌ای وجود ندارد.

وی افزود: البته در دوران قدیمی پرسپولیس شاهد این مساله بودیم، زمانی که امیر عابدینی مدیر این تیم بود در طی هفت، هشت سال سه چهار قهرمانی به دست آورد، علی پروین با پرسپولیس چندین قهرمانی را کسب کرد. اما در این سال‌ها می‌بینیم مدیریت باشگاه پرسپولیس و استقلال مدام عوض شده و سمتی تحت عنوان سرپرست موقت را برایش می‌گذارند. سوال اینجاست که اگر حبیب کاشانی مدیر خوبی است، خب بگذارید 10 سال بر راس باشگاه بماند یا اگر فتح‌الله‌زاده خوب است، چرا چند مرتبه رفته و آمده است؟! این تغییر و تحولات باعث می‌شود مدیرانی که بعضا بر سر کار می‌آیند، دلسوزانه کار نکنند و بعضا به دنبال کسب شهرت باشند.

ابراهیمی گفت: دومین عامل مسایل مالی است که متاسفانه سرخابی‌ها همیشه دغدغه‌ این را دارند که آیا از سازمان تربیت بدنی پول کافی می‌رسد یا خیر. همین مساله باعث می‌شود آن‌ها نتوانند برای آینده‌شان برنامه‌ریزی کرده و خیلی زود بازیکنان مدنظرشان را برای فصل جدید بگیرد. کار که به آخر می‌رسید از میان گزینه های موجود بازیکنانی می‌گیرند که بعضا در حد نام پرسپولیس نیستند. سومین فاکتور عوامل اجرایی باشگاه هستند و عوامل چهارم و پنجم را مسایل فنی و بازیکنان تیم تشکیل می‌دهند.

ابراهیمی تصریح کرد: متاسفانه می‌بینیم مثلا خط دفاعی پرسپولیس بازیکنان ثابتی دارد و طی سال‌ها فقط چپ و راستشان عوض می‌شود، میانگین سنی این تیم بسیار بالا است. زمانی ما در پرسپولیس صادرات بازیکن هم داشتیم و جوانان زیادی پرورش می‌یافتند، اما اکنون خبری از آن روند نیست.

این پیشکسوت پرسپولیس با انتقاد از عملکرد فنی پرسپولیس ادامه داد: بعد از آن که من و پروین از پرسپولیس رفتیم 12 مربی بالای سر این تیم آمده و رفته‌اند که در موارد متعددی پول‌هایی به آن‌ها بدهکار شدیم، دعواهایی راه انداخته شد، بعضی از مربیان هم ناپدید می‌شدند. طبیعی است وقتی مدیر مدام عوض می‌شود، مربیان هم تغییر کنند. این وسط چه کسی دلسوز پرسپولیس است؟ علی دایی که از بازیکنان صاحب نام تاریخ فوتبال ما است، آخرین مربی این تیم بوده که دستخوش عوامل فوق شده است.

ابراهیمی در ارزیابی‌اش از عملکرد دایی گفت: تنها عیب دایی این است که خصوصیات یکه تازی دارد. بر عکس تیم استقلال که اگر پرویز مظلومی را سرمربی بگذارند، پشت سرش مربیان با تجربه‌تری چون ناظر حجازی و منصور پورحیدری قرار دارند، در پرسپولیس چنین حالتی نیست. فکر می‌کنم دایی حتی از دستیارانش در کادر فنی هم کمک نمی‌گیرد. او از نظر خصوصیات اخلاقی کمی مغرور است، مشورت زیادی از کمک‌هایش نمی‌گیرد و در نتیجه آینده کار خراب می‌شود. البته دایی اکنونئ به تنهایی مقصر ناکامی‌های اخیر نیست و او تنها یکی از عوامل به شمار می‌آید.

ابراهیمی تاکید کرد: در نهایت هر تیمی که بخواهد موفق شود، باید این پنج اصل را رعایت کند. چرا در تیمی چون سپاهان حاشیه زیادی نیست؟ برای آن است که آن‌ها برای پنج سال آینده‌شان برنامه‌ریزی کرده‌اند، بنده از الان می‌دانم سپاهان برای لیگ یازدهم کدام بازیکنان را می‌خواهد بگیرد. اما همه می‌بینند تیم‌ پرسپولیس مشخص نیست که در آینده چه وضعیتی خواهد داشت.

مربی اسبق پرسپولیس با اشاره به نقش سازمان تربیت بدنی در نتایج کسب شده پرسپولیس گفت: سازمان تربیت بدنی در راس کار است و برای پرسپولیس تصمیم می‌گیرد و آن را می‌توان مقصر اصلی دانست. برای همه ما سوال است که چرا مدیران این دو باشگاه اینقدر تغییر می‌کند. اگر مسئولان به دنبال موفقیت پرسپولیس و استقلال هستند، چرا ثبات مدیریتی در این دو باشگاه ایجاد نمی‌کنند. در اروپا هم ما شاهد این مسایل هستیم، به طور مثال باشگاه بارسلونا با آینده نگری که دارد بازیکنان نوجوان و جوان را جذب کرده و با پرورش دادن آن‌ها تیم قدرتمندی در رده بزرگسالان تشکیل می‌دهد که کاملا با هم هماهنگ هستند، اما باشگاه رئال مادرید هر ساله بازیکنان بزرگ و متعددی را می‌خرد تا آن‌ها را در کنار یکدیگر به هر شکلی که شده به صورت یک تیم متحد در آورند، نتیجه‌اش همین می‌شود که آن‌ها کمتر قهرمان لالیگا می‌شوند.