خبرگزاری فارس: باشگاه یوونتوس چند فصلی است که در حد و اندازه های نام باشگاه ظاهر نشده و این چیزی نیست که تیفوسی‌های این تیم بتوانند آن را تاب بیاورند.

به گزارش خبرگزاری فارس، "لوئیجی دل‌نری استعفا نمی‌دهد؛ ‌اما ممکن است آنتونیو کونته جانشین وی شود. یوونتوس ممکن است اشتباه سال‌های گذشته خود را تکرار کند و این موضوع به‌هیچ‌وجه مورد پذیرش هواداران قرار نخواهد گرفت ".
اینها حرف هایی هستند که در باشگاه یوونتوس شنیده می‌شوند و هیچ‌کس نمی داند در آینده نزدیک چه اتفاقی برای این باشگاه خواهد افتاد؟

در این فصل ستاره اقبال یوونتوسی‌ها با آنها همراه نبوده و به نظر می‌رسد آنها اگر هم بخواهند نمی‌توانند این ستاره را با خود همراه کنند. آنها تنها در یک صورت به مسابقه‌های اروپایی سال آینده راه خواهند یافت و آن شکست رم در خانه کاتانیاست. اگر رمی ها مغلوب شوند، آنها باید بتوانند ناپولی را در تورین شکست بدهند تا اروپایی شوند.

نمایش ملال‌آور بیانکونری در ورزشگاه انیو تاردینی چیزی نبود که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت. آنها با گل فوق‌العاده‌ سباستین جیوونیکو، یک بر صفر مغلوب پارما شدند تا مشکل‌های چند فصل اخیر باشگاه نمود بیشتری پیدا کند.
فراتر از هر گونه جدالی، اعضای این باشگاه باید بپذیرند که همه آنها به نوعی در تمامی اتفاق‌های ناخوشایند این فصل سهیم بوده‌اند. دل‌نری هم به اندازه خودش در ناکامی این فصل یوونتوس سهم داشته است حتی اگر بازیکنان تیم از او به شکل ویژه‌ای حمایت کنند.

دل‌نری هنوز نمی‌داند چه بلایی بر سر یوونتوس آورده زیرا به هیچ وجه نمی‌پذیرد که در این فصل عملکرد بدی داشته است. او بارها ادعا کرده از کارهایی که در این تیم انجام داده پشیمان نیست و همه این کارها را در فصل‌های آینده باز هم انجام خواهد داد.
اگر بخواهیم از نگاه دیگری موضوع را مورد بررسی قرار دهیم باید بگوییم دل‌نری در متن همه اتهام‌‌ها قرار دارد. عدم جذب بازیکنان خوب در ابتدای فصل و عملکرد ضعیف همه بازیکنان در تمام فصل چیزی نیست که دل‌نری بتواند آن را به گردن شخص دیگری بیندازد. البته آسیب‌دیدگی‌های پیاپی بازیکنان در طول فصل نیز دلیل دیگری برای افت یوونتوس شمرده می‌شود. مجموع این مشکلات موجب شده تا خجالت آورترین فصل بیانکونری در طول تاریخ 113 ساله باشگاه رقم بخورد.

آندره آنیلی و جوزپه ماروتا، رئیس و مدیر داخلی باشگاه نیز در مورد اتفاق‌های باشگاه مسئول هستند. البته در مقایسه با فصل‌های گذشته، آنها اعتقاد خود به مربی انتخابی خود را حفظ کرده‌اند. این یک نشانه خوب است که سران باشگاه و بازیکنان تا پایان فصل در کنار سرمربی باشگاه ایستاده‌اند.
زمانی‌که از لوئیجی دل نری در مورد آینده‌اش سوال می‌شود او می‌گوید هیچ دلیلی برای استعفا نمی‌بیند زیرا در شرایط موجود بهترین عملکرد را داشته است. هیچ کس نمی‌تواند با این حرف او مخالفت کند ولی باید این موضوع را متذکر شویم که هر زمانی یک مربی از تیمی استعفا می‌دهد، به این دلیل است که راهی برای پیشرفت تیم و پیشبرد اهدافش نمی‌بیند. ممکن است در حال حاضر دل‌نری دلیلی برای کناره‌گیری نداشته باشد ولی باید بگوییم که اگر او در ابتدای فصل در جذب بازیکن و کارهایی که به او مربوط می‌شد عملکرد بهتری می‌داشت، شرایط برای یوونتوس به این شکل رقم نمی‌خورد و سرانجام کارها به اینجا کشیده نمی‌شد.

به نظرم شخص دیگری که باید به استعفا دادن فکر کند جوزپه ماروتا است. لوچیانو موجی، رئیس پیشین باشگاه او را انتخاب کرده که اکنون در باشگاه حضور ندارد. ماروتا مسئول بسیاری از مشکلات پیش آمده در باشگاه است. البته ماروتا یک فصل دیگر با یوونتوس قرارداد دارد و می‌تواند اشتباه‌هایی که مرتکب شده را جبران کرده و خودش را ثابت کند.
در مقایسه با گذشته، یوونتوس در ابتدا باید اشتباه‌های سال جاری را جبران کرده و همه چیز را بازسازی کند. اگر آنها این کار را انجام ندهند، ممکن است دچار بحران‌ جدیدتری بشوند. در این راستا آنها باید یک سرمربی با کلاس بین‌المللی را برای هدایت یوونتوس برگزینند. اگر آنها دل‌نری را اخراج کرده و یک مربی در سطح او را به تورین بیاورند، بزرگترین اشتباه را مرتکب شده‌اند.

آنتونیو کونته که اسطوره هواداران باشگاه به شمار می‌رود، ممکن است پس از انتخاب شدن به عنوان سرمربی یوونتوس، انتخاب بسیار خوبی از سوی هواداران تلقی شود ولی باید بگوییم که اگر بیانکونری به دنبال معرفی کردن جوزپه گواردیولای دوم در فوتبال است، راه اشتباهی را انتخاب کرده است. به نظر می‌رسد کونته چیزی فراتر از سرمربی کنونی باشگاه برای عرضه کردن ندارد. دل‌نری، هم تجربه بیشتری برای ادامه کار در باشگاه دارد و هم از حمایت بازیکنان برخوردار است. در این شرایط اگر باشگاه دل‌نری را حفظ کند، بسیار بهتر از انتخاب کونته به عنوان سرمربی است.

اگر اخراج دل‌نری فقط برای ایجاد یک تغییر باشد، همان بهتر که انجام نشود. سران باشگاه فصل گذشته تجربه مشابهی داشتند. آنها چیرو فرارا را به عنوان سرمربی معرفی کردند. او حداقل توانست یووه را به دیدارهای اروپایی برساند ولی باز هم یک انتخاب خوب برای تیمی مانند یوونتوس نبود. آنها راه درستی را انتخاب نکردند و از طرفی تنها راه عدم موفقیت آنها، انتخاب فرارا نبوده است.
اگر سران باشگاه معتقدند که آنتونیو کونته بهترین گزینه برای سپردن هدایت باشگاه است،‌ آنگاه آنیلی و ماروتا باید در این خصوص که چرا جیان‌پیرو گاسپارینی گزینه مناسبی برای سرمربی‌گری در باشگاه نیست، به هواداران توضیح بدهند. گاسپارینی تجربه بسیار بالاتری نسبت به کونته دارد و با جنوا فوتبال زیبایی ارائه می‌دهد. او در کار کردن با جوانان بسیار خبره است، چیزی که یوونتوس در حال حاضر نیاز مبرمی به آن دارد.

با کونته، یوونتوس به دوران پیش از آمدن دل‌نری بازخواهد گشت، مگر اینکه تعدادی از بازیکنان خوب و دارای کلاس جهانی را به تورین بیاورند. اگر این اتفاق نیفتد، در پایان فصل آینده شرایط یوونتوس بسیار بدتر از این فصل خواهد بود.
در بسیاری از مواقع، ذهن‌های به هم ریخته سران باشگاه ممکن است صدمه‌های جبران ناپذیری را به باشگاه بزند. آنها با تصمیم‌های اشتباه خود، آینده یک باشگاه را ویران می‌کنند، کاری که اینترمیلان سال‌های سال به انجام آن همت گماشته بود. چیزی که انتظار می‌رود این است که سران یوونتوس پایشان را در جای پای آنها نگذارند زیرا اینتری‌ها چندین سال است که متوجه اشتباهاتشان شده‌اند.
انتهای پیام/