خبرگزاری فارس: کاروان دگرگون شده کشتی آزاد ایران در مسابقات قهرمانی آسیا دوم شد تا بررسی‌ها برای آینده این رشته ورزشی در المپیک و مسابقات جهانی به صورت جدی‌تری مورد ارزیابی قرار بگیرد.

به گزارش باشگاه خبری فارس «توانا»،‌ بعد از نایب قهرمانی کشتی آزاد در جام‌ جهانی 2011ماخاچ‌کالا روسیه، آزادکاران راهی رقابت‌های قهرمانی آسیا در ازبکستان شدند. میدانی که ‌درخشش کشتی‌گیران ما در این مسابقات با توجه به فراتر بودن کشتی ایران از سطح آسیا از قبل نیز قابل پیش‌بینی بود، اما شاید مهم‌ترین چالش پیش روی آزادکاران میزبانی ازبک‌ها بود که با فراخوان کشتی گیران بنام خود مانند تایمازوف، سوخیف و قربا‌اف در صدد کسب سومین قهرمانی‌شان در خانه بودند.
در چنین شرایطی 7 گوش‌شکسته به بیست‌وچهارمین دوره رقابت‌های کشتی آزاد در ازبکستان اعزام شدند. با وجود جوانگرایی تیم‌ ملی آزاد کارشناسان پیش‌بینی 2 تا 3 طلا در آزاد کرده بودند که شاید توقعات برآورده نشد، کاروان دگرگون شده ایران در کشتی‌آزاد با کسب یک طلا و سه مدال نقره با کسب عنوان نایب قهرمانی به کشور بازگشت.

* کشتی آزاد ایران در جستجوی طلا در تاشکند

در هر صورت این تیم در حالی پا به بیست‌وچهارمین دوره مسابقات قهرمانی آسیا گذاشت که سال گذشته برای بیستمین بار در دهلی نو قهرمان قاره کهن شد، اما این بار با ترکیبی کاملا دگرگون شده و جوان عازم تاشکند ازبکستان شد.
ترکیب اعلام شده از سوی کادر فنی تیم ملی آزاد نسبت به مسابقات قهرمانی آسیا در سال قبل در 6 وزن تغییر داشت و از بین نفراتی که دوره گذشته و در دهلی موفق به کسب مدال شده بودند هیچ‌کدام در این دوره حضور نداشتند و تنها حسین‌خانی در 66 کیلو از جمع نفرات حاضر در دهلی‌نو که نهم شده بود، در این تیم باقی‌مانده بود.
در ترکیب اعلام شده نیز حیدرقلی‌نژاد، آقاجانی، حسین‌خانی، امینی و قاسمی در جام جهانی 2011 تیم ملی آزاد را همراهی کردند.
تیم ملی کشتی آزاد کشورمان دوره گذشته با 3 مدال طلای مسعود اسماعیل‌پور در 60 کیلو، احسان لشگری در 84 و رضا یزدانی در 96 کیلو، نقره سعید ریاحی در 74 کیلو و برنز آذرشکیب در 120کیلو برای بیستمین بار قهرمان آسیا شد و تیم‌های قزاقستان و کره‌جنوبی را پشت سر گذاشت.

دوره گذشته حسن رحیمی و مصطفی حسین‌خانی کشتی‌گیرانی بودند که از دور رقابت ها کنار رفتند. رحیمی هفتم شد و حسین‌خانی در رده نهم قرار گرفت.
کادر فنی تیم آزاد مدعی بود تیمی جوان را عازم رقابت‌های آسیایی کرده است، اما برخی کارشناسان معتقدند که اعزام یک کشتی‌گیر برای اولین بار به مسابقات رسمی و برون مرزی معنایش جوانگرایی نیست.
اکبر فلاح، مربی سابق تیم ملی و دارنده نشان طلای جهان در این باره می‌گوید: اینکه یک کشتی‌گیر برای اولین بار به مسابقات رسمی بزرگسالان اعزام می‌شود، معنایش جوانگرایی نیست.
وی ادامه داد: معنای جوانگرایی این است که مانند روسیه به یک جوان 19ساله میدان می‌دهند و مدال طلای جهان را می‌گیرد، نه اینکه با کشتی‌گیرانی که سن‌شان بالای 22 سال است به میدان برویم.‌ ما هم اگر قصد جوانگرایی داشتیم باید با نفرات زیر 20 سال به ازبکستان می‌رفتیم.

اما کادر فنی تیم آزاد نظر دیگری دارند، محسن کاوه مربی تیم ملی در مورد اینکه ما باید مانند روس‌ها پشتوانه‌سازی کرده و به جوانان میدان بدهیم، تاکید کرد: ما هم به نفرات جوان خود میدان دادیم. نفراتی که اعزام شدند برخی به‌تازگی 20 ساله شده‌اند، زیرا برنامه کادر فنی میدان دادن به نفرات آینده دار است.
کاوه در مورد اینکه گفته می‌شود فرستادن یک کشتی‌گیر 23 یا 24 ساله پشتوانه‌سازی نیست اظهار داشت: این مشکل مربوط به گذشته است که به نفراتی که امروز می‌گویند بالای 23 تا 24 سال هستند تا امروز میدان داده نشده بود. در تیم ما رضایی قلعه، امیری، قاسمی و حیدرقلی‌نژاد 22 سال و زیر این سن هستند، امینی که در تاشکند عملکرد خوبی داشت و آقاجانی را نیز که از موقعی که ما آمدیم به وی میدان داده‌ایم.

اما شاید اگر تیم آزاد مانند دوره قبل که قهرمان آسیا شده بود، عنوانش را تکرار می‌کرد خیلی از این انتقادات صورت نمی‌گرفت. در این بین تنها احسان امینی بود که با گردن آویز طلایی 84 کیلو نشان داد که می تواند مدعی جدیدی در این وزن باشد. البته آقاجانی، امیری و قاسمی هم با کسب نشان نقره عملکرد خوبی داشتند، اما شاید پرانتقادترین کشتی‌گیر، حسین‌خانی بود که با عملکرد ضعیفش همه را متعجب کرد.
در نهایت تیم آزاد ایران تنها طلای امینی در 84 کیلو و 3 نقره آقاجانی، امیری و قاسمی در اوزان 60، 96 و 120کیلو با 49 امتیاز و تنها 2 امتیاز اختلاف نسبت به میزبان برای سومین بار نایب قهرمان آسیا شد. ازبکستان نیز که با تمام سرمایه‌هایش به میدان آمده بود با 3 طلا، یک نقره و یک برنز و 51 امتیاز قهرمان شد و مغولستان با 5 مدال برنز و 48 امتیاز در رده سوم ایستاد.

* بررسی عملکرد آزادکاران در مسابقات قهرمانی آسیا؛

55 کیلو؛ یاسر حیدرقلی‌نژاد: کادر فنی که در نظر داشت با میدان دادن به یاسر خون تازه‌ای در این وزن تزریق کند، اما نشد. وی جایگزین رحیمی شده بود که در مدت حضورش در تیم ملی در این وزن نتوانسته بود انتظارات را برآورده کرده و ایران را صاحب مدال کند، همان راهی را که رحیمی سال گذشته در دهلی رفت را تکرار کرد و جا پای او گذاشت.
رحیمی در 2 جهانی و گوانگجو بدون مدال بود تا بعد از خود غلامرضا محمدی که 2 مدال نقره و 2 برنز جهانی را در این وزن داراست، جای خالی یک سبک‌وزن قابل‌‌اطمینان و آماده بیشتر احساس شود.
حیدرقلی‌نژاد هم نتوانست انتظارات را برآورده کند و با شکست مقابل مقابل وو جو لی از کره‌جنوبی در دور دوم به عنوانی بهتر از هفتم نرسید.
یاسر که در جام جهانی روسیه هم عضو تیم بود در تنها کشتی‌ که در روسیه به میدان رفت مقابل حریف قزاق شکست خورد تا نشان دهد شاید نمی‌تواند مهره‌ای قابل اطمینان در وزن اول باشد.

60 کیلو؛ مصطفی آقاجانی: بعد از خداحافظی مراد محمدی پیش از گوانگجو و پس از ناکامی سعید احمدی در بازی‌های آسیایی، محمدی و همکارانش به دنبال جایگزینی مناسب برای مرد طلایی جهان و برنزی المپیک پکن بودند.
مصطفی آقاجانی که با پیروزی مقابل عباس دباغی در انتخابی 60 کیلو جواز حضور در تاشکند را کسب کرده بود، نمی‌خواست فرصت به‌دست آمده را به‌ راحتی از دست دهد. او از این میدان بهترین استفاده را کرد و تا دیدار نهایی بسیار خوب و قدرتمند کشتی گرفت، اما آسیب دیدگی او پیش از دیدار فینال مقابل کشتی‌گیر ژاپنی کار را در مسابقه پایانی برای او سخت کرد.
او در فینال مقابل دارن ژوماگازیف از قزاقستان در 2 تایم با نتیجه صفر بر یک (کلینچ) و یک بر 3شکست خورد و به مدال نقره بسنده کرد.
آقاجانی مدعی است که به علت آسیب دیدگی نتوانست عملکرد قابل قبولی برای کسب مدال طلا داشته باشد، اما اکبر فلاح که آشنایی کاملی از آقاجانی دارد و چند سالی است که با او کار می‌کند گفت: آقاجانی به خاطر شرایط روحی در فینال موفق به کسب طلا نشد. شاید باورش نمی‌شد که می‌تواند صاحب طلای آسیا شود و اعتماد به نفس لازم را نداشت، اما این پتانسیل را دارد که جایگزین خوبی برای مراد محمدی باشد.

آقاجانی که در جام جهانی روسیه نیز عملکرد قابل قبولی از خود به جا گذاشت در کشتی مقابل قزاقستان، گرجستان و کوبا به پیروزی رسید و تنها در کشتی فینال مقابل روس بازنده شده بود.
سال گذشته مسعود اسماعیل‌پور در این وزن طلا گرفته بود.

66 کیلو؛ مصطفی حسین‌خانی: پیدا کردن جایگزین برای وزنی که قهرمانان بنامی را تحویل کشتی داده است کار سختی به نظر می‌رسد. بعد از علیرضا دبیر که نقره جهان در سال 2002و طلای بازی‌های آسیایی بوسان را در این وزن در اختیار داشت، نوبت به مهدی تقوی رسید که در سال 2009 ایران را در این وزن صاحب مدال طلا کرد، اما این موفقیت داوم چندانی ندشت و این کشتی‌گیر به سرعت نزول کرد، اما بار دیگر با نقره بازی‌های آسیایی بازگشت.
گوش شکسته‌های با تجربه‌تر معتقدند که نبود یک حریف جدی برای تقوی وی را از حضور در تیم ملی مطمئن کرده است. در همین اثنا بود که حسین‌خانی با درخشش در رقابت‌های لیگ و سپس کشتی‌های خوبش در جام جهانی نامی برای خود دست‌ و پا کرد و به عنوان رقیب جدی تقوی مطرح شد، اما او هم نتوانست انتظارات را برآورده کند.
تقوی که در هر 4 کشتی که در جام‌جهانی به میدان رفت، مقابل حریفان آذربایجانی، گرجستانی، کوبایی و روس به پیروزی رسیده بود، بهترین کشتی‌گیر ایران در این رقابت‌ها لقب گرفت و با این پشتوانه پا به تاشکند گذاشت.
حسین‌خانی که به عنوان با تجربه‌ترین کشتی‌گیر ایران راهی ازبکستان شده بود سال گذشته در دهلی به عنوانی بهتر از نهمی نرسید و این بار برای جبران مافات پا به میدان گذاشت، اما این بار هم همان اشتباهات سال قبل را تکرار کرد و با شکست مقابل اینوکینتی اینوکینتیف قرقیزی که در دهلی نیز به او باخته و حذف شده بود باز هم در کشتی اول باخت و حذف شد تا نشان دهد شانسش برای پوشیدن دوبنده تیم ملی در ترکیه کم شده است.

پیش از آغاز مسابقات همه روی طلای حسین‌خانی حساب باز کرده بودند، پس از حذفش محمدی گفت: برخی از ملی پوشان در حد انتظار ظاهر نشدند و انتظارات ما را برآورده نکردند. بطور مثال حسین‌خانی اگر به مقام هفتم می‌رسید، قهرمان می‌شدیم.
کارشناسان معتقدند دلیل عدم موفقیت حسین‌خانی کیلوهایی است که کم می‌کند. او در مسابقات و تورنمنت‌هایی که با ارفاق وزن برگزار می‌شود موفق است، اما در جایی که باید در وزن قانونی روی تشک برود با مشکل مواجه است.


74 کیلو؛ مرتضی رضایی‌قلعه: شاید انتطارت از رضایی نسبت به سایر آزادکاران بالا نبود. او که با پیروزی مقابل حسام مقدم در انتخابی بلیت حضور در ازبکستان را به‌دست آورده بود، شروع خوبی داشت و پس از استراحت در دور نخست در دور دوم الگیز جکیپ بیکوف قرقیز را شکست داد، اما در نیمه نهایی به رشید قربان‌اف ازبکستان باخت راهی دیدار رده‌بندی شد.
رضایی در رده‌بندی نیز عملکرد خوبی نداشت و با شکست مقابل لی یون سئوک از کره جنوبی مدال برنز را هم از دست داد تا در اولین حضورش در ترکیب تیم ملی بزرگسالان دست خالی به ایران بازگردد.
ستال گذشته سعید ریاحی در این وزن نقره گرفته بود.

84 کیلو؛ احسان امینی: شاید بدون اغراق بتوان او را ستاره کشتی ایران در رقابت‌های قهرمانی آسیا نامید. این کشتی‌گیر کرمانشاهی که عزمش را پیش از سفر به تاشکند برای نشان طلا جزم کرده بود و همواره در مصاحبه‌هایش از طلا صحبت می‌کرد بهترین کشتی‌ها را در ازبکستان گرفت و با ارائه مبارزه‌هایی زیبا، قهرمان این وزن شد تا خط و نشانی جدی برای میرزایی، لشگری و مصطفی جوکار بکشد و نوید مبارزاتی زیبا را در مرحله نهایی انتخابی تیم ملی در این وزن بدهد و جای خود را در تیم اعزامی به مسابقات جهانی ترکیه باز کند.
احسان پس از پیروزی در دور نخست مقابل ریگولنگ سی از چین، در دور دوم زائوربک سوخیف دارنده مدال طلای جهان از ازبکستان را مغلوب کرد. وی در نیمه‌نهایی نیز مقابل یوسف عبدالسلام ‎اف، نایب قهرمان المپیک پکن از تاجیکستان به برتری رسید و راهی فینال شد. امینی در دیدار نهایی هم مقابل کانات بردی‌یف قزاق پیروز شد و تک مدال طلای تیم آزاد را بر سینه زد.
او با شکست حریفان نامدارش فعل خواستن را صرف کرد تا پس از سال‌ها کشتی کرمانشاه را صاحب مدال طلا کرده باشد.

96 کیلو؛ عرفان امیری: امیری نیز مانند امینی از خطه دلاورخیز کرمانشاه به ازبکستان رفت. او پس از کش‌و قوس فراوان در انتخابی تیم ملی و در حالی‌که کادر فنی در رقابت او و طحان به نفر مورد نظرش نرسید، در اردوی تیم ملی جواز حضور در ازبکستان را مال خود کرد.
عرفان تا فینال خوب پیش رفت و توانست انتظارات را برآورده کند، اما در مسابقه پایانی با شکست مقابل قربان قربان‌اف ازبک، نفر دوم بازی‌های آسیایی گوانگجو به مدال نقره بسنده کرد.
البته امیری معتقد بود که کشتی‌گیر ازبک با کله زدن به صورتش مدال طلا از او گرفته‌ است. باید منتظر ماند و دید آیا امیری می‌تواند در حضور یزدانی دوبنده تیم ملی را در جهانی ترکیه یا المپیک لندن از آن خود کند یا نه، اما در هر صورت اگر با همین روند رو به ‌جلو حرکت کند می‌تواند آینده خوبی را برای این وزن رقم بزند. سال گذشته یزدانی در این وزن قهرمان شده بود.

120کیلو؛ کمیل قاسمی: در آخرین روزهای اردوی پایانی تیم ملی آزاد بود که در تصمیمی بحث برانگیز از سوی کادر فنی جایگزین آذرشکیبی شد که سال گذشته در دهلی سوم شده بود و در جام جهانی نیز کشتی‌های قابل قبولی گرفته بود. این 2 کشتی‌گیر هر 2 در روسیه حضور داشتند؛ آذرشکیب 4 کشتی گرفت که آذربایجان، گرجستان و کوبا را برد و تنها به روسیه در فینال و در کلینچ باخت. قاسمی هم در تنها کشتی‌اش مقابل مجارستان به پیروزی رسید.
اما در هر صورت قرعه به‌نام کمیل افتاد تا مسافر تاشکند شود. همین موضوع انتظارات را از او بالا برده بود چون از طرفی باید پاسخ اعتماد کادر فنی را می‌داد و از طرف دیگر باید مدال برنز سال گذشته آذرشکیب را خوش‌رنگ‌تر می‌کرد.
قاسمی با قرعه مناسبی روبرو شد و از شانس خوبش در جدولی که تایمازوف ازبک قرار داشت، حضور نداشت و با پیروزی در دیدارهای مقدماتی راهی فینال شد، جایی‌که تایمازوف با کوله‌باری از تجربه و مدال انظار او را می‌کشید.
این در حالی بود که شاید همه می‌دانستند توقع پیروزی مقابل غول ازبک‌ها انتظار بیهوده‌ای باشد چرا که پیش از این نیز رضایی و معصومی بارها مقابل این کشتی‌گیر مغلوب شده بودند.
قاسمی پس از کشتی با تایمازوف گفت: تمام تلاشم را کردم اما زورم نرسید.
شاید همین مدال نقره نیز امید ظهور چهره تازه‌ای را در سنگین وزن بدهد.

البته باید تاکید کرد که کشتی‌گیران کره‌‌ای، ژاپنی، ازبک، قزاق و دیگر آسیایی‌ها حریفان اصلی ایران نیستند و اگر ما در اندازه‌های واقعی خود ظاهر شویم، تنها در برخی اوزان با تک ستاره‌های‌شان می‌توانند مشکل‌ساز شوند و باید خود را با روس‌ها و آذربایجانی‌ها که امروز مدعیان اصلی دنیای کشتی به شمار می‌روند قیاس کنیم.
با بسته شدن پرونده کشتی ایران در مسابقات قهرمانی آسیا، حالا انتظار همه گوش‌شکسته‌ها حضور قدرتمند در جهانی استانبول و کسب سهمیه لندن و در نهایت کسب مدال خوش‌رنگ المپیک است.
انتهای پیام/