خبرگزاری فارس: مربی تیم ملی کشتی فرنگی گفت: مسئولان سیاسی ما چقدر حاضرند هزینه کنند که پرچم ما در کشوری مانند انگلیس که با سیاست‌ها و اعتقادات ما مخالفت و دشمنی دارد، بالا برود؟

جمشید خیرآبادی در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی باشگاه خبری فارس«توانا» درباره علت کناره‌گیری سرمربی تیم ملی فرنگی گفت: بنا یک تنه بار تمام مشکلات کشتی فرنگی را به دوش کشید، اما صبرش تمام شد. بارها با او صحبت کردیم، اما تصمیمش را قبل از حضور در ازبکشتان گرفته بود و تنها بخاطر بچه‌ها ماند. امیدوارم این موضوع هشدار خوبی برای مسئولان ورزش باشد.
وی ادامه داد: ورزش در حال حاضر در دنیا سیاسی شده است. به نظر شما مسئولان سیاسی ما چقدر حاضرند هزینه کنند که پرچم ما در کشوری مانند انگلیس که با سیاست‌ها و اعتقادات ما مخالفت و دشمنی دارد، بالا برود؟ به راحتی با قهرمانی در المپیک و با نواخته شدن سرود ایران در خاک دشمن می‌توانیم مردم کشورمان را سربلند کنیم.
خیر‌آبادی در مورد اینکه گفته می‌شود بنا به دلیل نرفتن روی سکو ناراحت شده است گفت: این موضوع خیلی کوچک و جزئی است. متاسفانه مشکلات زیادی در این مدت در سر راه کشتی فرنگی قرار داشت. بنا همواره سنگ صبور مربیان و کشتی‌گیران بوده است، اما صبر و طاقتش تمام شد که شاید علت اصلی آن بی‌توجهی مسئولان باشد.
سرمربی تیم ملی فرنگی افزود: متاسفانه مسئولان ورزش با دید مثبتی به کشتی نگاه نمی‌کنند، اما زمان مدال آوری و نتیجه، همه دست به دامن کشتی می‌شوند. نمی‌گویم چرا به برخی رشته ها بیشتر بها داده می‌شود، اما باید به ورزش اول کشور که همواره آبروی مردم و میهن اسلامی‌مان را در میادین خارجی حفظ می‌کند توجه بیشتری شود.
وی تصریح کرد: بنا هیچ موقع برای پول کار نکرده است و تنها چیزی که برایش اهمیت نداشت مسائل مالی بود. در همین مسابقات ازبکستان از چندین کشور پیشنهادات بالایی به او شد. او نمی‌خواست پیش مردم ایران شرمنده باشد بلکه تنها دغدغه‌اش سرفرازی کشتی و ایران بود.
خیرآبادی عنوان کرد: زمانی که محمد بنا در تیم ملی نباشد بقیه کادر فنی هم نیستند. از اول با هم آمده‌ایم و با هم هم می‌رویم، بودن ما بسته به حضور بنا است، چون توانایی کارکردن با او را داریم اگر بنا نباشد ما هم مثمرثمر نخواهیم بود.
مربی تیم ملی فرنگی افزود: امسال سال آمادگی المپیک برای کشور ما است، اما واقعیت امر این است که فضای ورزش المپیکی نیست. در این شرایط همه از بنا انتظار معجزه دارند، اما با دست خالی که نمی‌توان معجزه کرد. برنامه‌ سایر کشورهای صاحب ورزش را ببینید که چه سرمایه‌گذاری برای حضور در المپیک کرده‌اند. کشورهای دیگر برای یک مدال برنز المپیک چند صد هزار دلار خرج می‌کنند، اما کل بودجه فدراسیون ما چه قدر است؟
انتهای پیام/