حبیب الله نیک نژاد،روزنامه نگار ومترجم:بازی فینال جام قهرمانی باشگاه‌های اروپا، یکی از استثنائی‌ترین دیدارهایی بود که طی چندین دهه گذشته در میادین بین‌المللی شاهد آن بوده‌ایم. این بازی آنقدر زیبا و و جذاب بود که با وجود همه فشارهایی که آن روزها در امور انتخابات فیفا بوجود آمده و تبعات آن دامنه اتحادیه فوتبال اروپا را نیز گرفته بود،در نهایت به هر دلیل با برتری مطلق...خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)حبیب الله نیک نژاد،روزنامه نگار ومترجم:بازی فینال جام قهرمانی باشگاه‌های اروپا، یکی از استثنائی‌ترین دیدارهایی بود که طی چندین دهه گذشته در میادین بین‌المللی شاهد آن بوده‌ایم. این بازی آنقدر زیبا و و جذاب بود که با وجود همه فشارهایی که آن روزها در امور انتخابات فیفا بوجود آمده و تبعات آن دامنه اتحادیه فوتبال اروپا را نیز گرفته بود،در نهایت به هر دلیل با برتری مطلق «سپ پلاتر» به پایان رسید،ولی با این حال کمیته آموزش، آمار و برنامه‌های این دو ارگان بزرگ خواهان انتشار کتابی درباره نوع بازی بارسلونا بوده تا این تاکتیک  در سراسر جهان گسترش یابد. 
از جمله مسائلی که فیفا و اتحادیه فوتبال اروپا روی آن انگشت گذاشته است بازی فوق تصور بارسلونا بوده که فرضاً در تمامی بازی تنها «ژاوی»، « اینیستا» و «مسی» 306 پاس با یکدیگر رد و بدل کرده‌اند، در صورتی که در کل بازی میان تمامی بازیکنان منچستر یونایتد 291 پاس رد و بدل شده که برای همگان تعجب آور بود و میشل پلاتینی به کمیته‌های مختلف یوفا حکم کرده است که این تاکتیک‌ها را در کتاب هایی جمع‌آوری کرده و در سراسر جهان پخش کنند تا این فوتبال طی چند دهه آینده برای همگان نهادینه شود. 

از سویی دیگر «الکس فرگوسن» مربی منچستر یونایتد معتقد است، فرق میان فوتبال اسپانیا با انگلیس در این است که فرضاً مدرسه «لامانسیا» که متعلق به بارسلونا است، بازیکنان خود را 24 ساعت در اختیار دارد ولی در فوتبال انگلیس بازیکنان زیر 16 سال تنها روزی 5/1 ساعت می‌توانند در اختیار باشگاه‌ها باشند و تا این اختلاف‌ها و تضاد میان آموزش فوتبال دو کشور حل و فصل نشود، باید روز به روز شاهد شکوفایی فوتبال اسپانیا و نزول فوتبال بریتانیا باشیم.
 
کوبندگی تاکتیکی بارسلونا تا به بدانجا بود که تمامی بازیکنان و مربیان منچستریونایتد به آن معتقد بودند و جالب‌ترین نظریه را «کریم بنزما» مهاجم فرانسوی رئال مادرید می‌دهد که درباره بارسلونا می‌گوید: قدرت تخریبی و کوبندگی بارسلونا را هیچ تیمی قادر به مهار نیست و آنان با بهترین‌های تاریخ فوتبال جهان قابل قیاس نیستند. برزیل 1970، آژاکس 73 ـ 1971، بایرن مونیخ 76 ـ 1974، لیورپول 81 ـ 1977، هلند جام‌های جهانی 1974 و 1978 و خلاصه هیچ تیمی در تمامی تاریخ با آنان قابل مقایسه نیست.
این مطلب را بازیکنی اظهار می‌دارد که رقابت رئال مادرید ـ بارسلونا ، سرفصلی سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و حتی قومی داشته و جالب‌تر اینکه این روزها در شهر بندری بارسلون علیه حکومت مرکزی تظاهرات زیادی برپا می‌شود، ولی بحث فوتبال چیز دیگریست و بس ... .
«دیه گو آرماندو مارادونا» چهره اسطوره‌ای فوتبال جهان بعد از پیروزی سه بر یک بارسلونا در رویارویی با منچستر یونایتد درباره قهرمان جدید اروپا و یادداشتی که در روزنامه «لارازون» آرژانتین نوشته آورده است: آدم فکر می‌کند که آنان از کره‌ای دیگر آمده و این فوتبالی که به معرض تماشا می‌گذارند، مربوط به چندین دهه بعد است و من طی چهل سال حضورم در فوتبال جهان چنین چیزی ندیده و حرکات آنان را می‌ستایم.
 
او درباره «گواردیولا» مربی 40 ساله تیم بارسلونا می‌نویسد، باید خدمتی که این مربی جوان به فوتبال کرده است، مورد ارزیابی قرار گیرد و درباره‌اش کتاب‌های زیادی نوشته و از او تقدیر و تشکر شود. گواردیولا توانسته است گروهی را بسازد که هیچ حریفی قادر به مقابله کردن با آنان نیستند و ساختن چنین تیمی در مدت فقط دو سال مانند یک معجزه بوده و کار بسیار سختی است.
«مارادونا» در ادامه می‌نویسد: من شاهد بازی دو سال قبل آنان در فینال جام باشگاه‌های اروپا در ورزشگاه المپیک شهر رم بودم و معتقدم، هیچ تیمی تاکنون نتوانسته است، منچستر یونایتد را این طور تحقیر کند و با تمام احترامی که درباره «الکس فرگوسن» مربی هفتاد ساله منچستر یونایتد قائل هستم، باید بگویم که او عملاً در برابر بارسلونا، دست بسته بود، زیرا معتقدم وی ابزار مقابله با بارسلونا را در اختیار نداشت. 

این بازیکن افسانه‌ای دهه هشتاد هزاره دوم میلادی که در جام جهانی 2010 مربیگری تیم ملّی آرژانتین را برعهده داشت درباره «لیونل مسی» معتقد است، مسی با بازی در برابر منچستر یونایتد، نشان داد که پروفسور دیگری در فوتبال جهان متولد شده، زیرا کلاس بازی‌اش آنقدر بالاست که با هیچ بازیکنی قابل مقایسه نبوده و من فکر می‌کنم که «لیونل مسی» آموزش فوتبال را در جایی به غیر از کره زمینی دیده و باید دست کسانی را که در راه شکوفایی او زحمت کشیده‌اند بوسید، زیرا معتقدم او به تنهایی منچستر یونایتد را شکست داد.
وی درباره «خاویر ماسکرانو» هافبک بارسلونا و شاگردش در جام جهانی 2010 و بازی او در قلب خط دفاعی بارسلونا، می‌نویسد، «گواردیولا» وقتی با مصدومیت «کارلوس پویول» روبرو شد، آنگاه مجبور شد تا این بازیکن را در کنار «جرارد پیکه» به منطقه قلب خط دفاعی خود منتقل کند و این جوان بیست و هفت ساله می‌توانست، خیلی حیرت‌انگیز بازی کند. زیرا «ماسکرانو» در این پست عالی و نوع بازی اش به طریقی بود که همه فکر می‌کردند وی در تمامی سال های بازیگری اش اصلاً یک مدافع وسط بوده و کاری به خط میانی نداشته است.
«مارادونا» در پایان می‌نویسد: «لیونل مسی» علاوه بر تکنیک بسیار بالایش در زمین، از جمله با شخصیت‌ترین بازیکنانی است که من دیده‌ام، زیرا هنگام شکست ما در جام جهانی برابر آلمان، او به‌رغم تمام غمی که داشت در هتل به اتاقم آمد و به من دلداری داد و به همین خاطره زمانی که مربی تیم ملی آرژانتین بودم به وجود او افتخار می‌کردم، زیرا «مسی» واقعاً جوانی ورزشکار صفت بوده و باید تمامی جوانان جهانی حرکات فنی و اخلاقی وی را سرلوحه کارهایشان قرار دهند. او یک استعداد بی‌بدیل در فوتبال این روزهای جهان است.
در این مطلب که بیشتر روی درج خاطرات مربیان و بازیکنان در کتاب‌های مختلف معطوف شده است، نگاهی به صحبت‌های «په په گواردیلا» مربی چهل ساله بارسلونا داریم که می‌گوید: نمی‌توانم مانند الکس فرگوسن 25 سال در بارسلونا بمانم و در نهایت اقدام به انتشار خاطرات خود در کتاب و یا کتاب‌هایی کنم. زیرا در انگلیس شاید شما بتوانید 25 سال در یک تیم کار کنید، ولی این کار در اسپانیا ممکن نیست و شاید به تعبیری غیر ممکن باشد، من اگر کتابی درباره همین دو سال زندگی‌ام در بارسلونا بنویسم، به این مسأله حتماً اشاره خواهم کرد، زیرا ما راه کارهای متفاوتی در فوتبال اسپانیا داریم و این با کار در فوتبال انگلیس کاملاً متفاوت است. من نمی‌توانم همانند «سرالکس فرگوسن» که 25 سال در منچستر یونایتد کار کرده است، در بارسلونا بمانم، زیرا «فرگوسن» بارها و بارها منچستر یونایتد را دچار تغییر و تحولاتی زیاد کرده و این در فوتبال اسپانیا غیرممکن است. من او را تحسین می‌کنم و می‌دانم که کار بسیار سختی انجام داده است، ولی باید اعتراف کنم که هرگز نمی‌توانم کاری را که او انجام داده است تکرار کنم و به همین خاطر «فرگوسن» را ستایش می‌کنم و از اینکه در سال 2001 مورد نظر او بوده و بازی در «برشیا»ی ایتالیا را به رفتن به منچستر یونایتد ترجیح دادم، بسیار متاسف هستم، زیرا در آن زمان و در سی سالگی می‌توانستم برای دوران مربیگری خود درس های زیادی از وی بگیریم که آن دوران دارای شناخت حالا را نداشتم، ضمن آنکه در فوتبال ایتالیا هم درس هایی آموزش دیدم که به سادگی نمی‌توان از کنار آن عبور کرد.
در این مطلب که می‌توان کتاب‌های زیادی درباره‌اش نوشت، بد نیست اشاره‌ایی هم به اظهارات «لیونل مسی» کنیم که درباره «دیه‌گو آرماندو مارادونا» اسطوره همیشگی فوتبال جهان و مقایسه‌اش با او می‌گوید: اگر یک میلیون سال هم بازی کنم به پای «مارادونا» نمی‌رسم و هیچ وقت خودم را با او مقایسه نکرده و نخواهم کرد، زیرا جهان فوتبال فقط یک «مارادونا» را در تمامی تاریخ خود داشته است، وی در ادامه می‌گوید: من قابل قیاس با «مارادونا» نبوده و فقط می‌خواهم تاریخ خود را بسازم و این دیگران هستند که پس از گذشت چندین دهه درباره‌ ما قضاوت می‌کنند.