یک سایت آمریکایی با اشاره به حضور کسینجر در فیفا نوشت: این فعالیت‌ها از تلاش کشورهای غربی برای منزوی ساختن ایران حکایت دارد.
سایت خبری CBS آمریکا در گزارشی ضمن اشاره به کنار گذاشته شدن بانوان فوتبالیست ایران از رقابت‌های انتخابی فوتبال المپیک 2012 لندن و انتشار اظهارات فریده شجاعی در راس هرم فوتبال زنان در ایران آورده است: متاسفانه برخورد دوگانه فیفا با این مسئله حتی موافقان قانون مبارزه با حجاب در فوتبال را نیز به واکنش وا داشته است.

در ادامه این گزارش آمده است: چند روز پیش درست در لحظه‌ای که خبر منع ورود دختران ایرانی به زمین فوتبال به خاطر حجابشان قطعیت پیدا کرد بسیاری از کارشناسان در قدم اول به خاطر دورویی و تزلزل در قوانین فیفا واکنش نشان دادند. مسئله اینجا بود این تیم پیش از آن بازی بارها با هماهنگی فیفا با همین لباس وارد میدان شده بود و این پوشش اسلامی از دید فیفا مشکلی نداشت اما ناظر فیفا در گزارش خود ضمن استناد به قوانین موجود در اساسنامه فیفا اعلام کرده که این پوشش ممکن است در جریان بازی موجب خفگی بازیکنان شود.

استناد ناظر فیفا (یک زن بحرینی) به این امر برای اولین بار پس از تایید پوشش دختران ایرانی در سال 2007 منتشر می‌شود و سؤال مطرح شده این است که چرا اکنون و پس از تشدید برخی مشکلات سیاسی بین ایران و بحرین باید چنین اتفاقی رخ دهد.

منبع مذکور در ادامه گزارش خود در حقایق غیر قابل انکار در جمهوری اسلامی ایران آورده است: برخی گزارش‌های وابسته به انجمن‌های دفاع از حقوق بشر به شدت مقامات ایرانی را به خاطر محدود ساختن زنان در این کشور را محکوم می‌کند اما باید بدانید که پیش از انقلاب اسلامی ایران در سال 1979 نرخ باسوادی زنان 35 درصد بوده و در حال حاضر این درصد در حداقل میزان آماری خود بدون توجه به پیشرفت‌های استانی به 75 درصد رسیده است.

در ادامه این گزارش آمده است: پس از دوران دیکتاتوری شاه در ایران از هر 3 پزشک ایرانی یک پزشک زن به ثبت رسیده و این از افتخارات نظام جمهوری اسلامی ایران است. در حالی که در آمریکا هم اکنون از هر 5 پزشک آمریکایی در خوشبینانه‌ترین حالت تنها یک پزشک زن ثبت آماری شده است.

یکی از مسائل مهم در عملکرد فیفا که متاسفانه به اختیار و یا به اجبار مورد تحلیل رسانه‌های جهان قرار نگرفته رسوایی‌های اخلاقی در بخش فوتبال زنان است که باعث می‌شود کشورهای اسلامی در مورد وسواس و حساسیت خود در قبال پوشش بانوان جبهه‌گیری کنند.

به عبارت دیگر باید مشخص شود چرا فرآیند قاچاق زنان در فوتبال از قاره‌های آسیا و یا آفریقا به سمت اروپا مورد تحلیل قرار نمی‌گیرد و یا اینکه چرا بلاتر رئیس فیفا هیچ واکنشی در قبال برخی توهین‌ها به بانوان فوتبالیست نشان نمی‌دهد. آیا طراحی لباس‌های تنگ که در برخی رسانه‌های زرد اروپایی به سوژه‌های طنز و پربازدید تبدیل شده نباید مورد انتقاد فیفا قرار گیرد. اکنون همگان و به خصوص کسانی که به فیفا نزدیک‌ترند می‌دانند که بلاتر در مسائل جنسی تا حدود زیادی افسار گسیخته نشان داده و حتی گاهی از لباس‌های بحث برانگیز طراحی شده برای زنان نیز استقبال کرده است.

صرف‌نظر از این مسائل باید به سؤال مهم ایران در شکایتی که به تازگی به فیفا فرستاده شده پاسخ داده شود و آن اینکه در فوتبال جنسیت، رنگ، نژاد، دین و سیاست هیچ اهمیتی ندارد. پس چرا اجازه نمی‌دهید همه دختران جهان با هر رنگ و نژاد و دینی از این ورزش جهانی استفاده کرده و لذت ببرند؟

از طرفی انتخاب هنری کسینجر وزیر امور خارجه اسبق آمریکا به عنوان معتمد فیفا در کمیته حقیقت یاب این سازمان پرحاشیه نشان می‌دهد که فیفا نه تنها از سیاست دور نیست بلکه با آن گره خورده است.
کسینجر کسی است که بارها و بدون هیچ محافظه‌کاری از ایران بد گفته و بر تغییر رژیم در این کشور تاکید دارد و امروز این خود او است که باید به شکایات جهانی به فیفا رسیدگی کند. این فعالیت‌ها همه از تلاش کشورهای غربی برای منزوی ساختن ایران حکایت دارد.