تعیین سقف قرارداد در تیمهای خصوصی قابل اجرا نیست داورزنی: به همه چیز فکر میکنم غیر از انتخابات فدراسیون والیبال
خبرگزاری فارس: رئیس فدراسیون والیبال گفت: وقت ندارم به ادعاهای افراد بیکار و تخریب کننده پاسخ بدهم و به تنها چیزی که فکر نمیکنم، انتخابات فدراسیون است.
به گزارش باشگاه خبری فارس «توانا»، محمدرضا داورزنی با حضور در خبرگزاری فارس در خصوص مباحث روز والیبال ایران صحبتهایی را مطرح کرد که مشروح این گفتگو را در زیر میخوانیم.
* برای اجرای برنامهها نمیتوانیم زمان را متوقف کنیم
برای اجرای برنامههای خود نمیتوانیم زمان را متوقف کنیم. برای موفقیت در مسابقات آسیایی و جهانی باید استمرار داشته باشیم و طبیعی است که باید اولویتبندی شود. شاید اهداف و آرزوهای خوبی در ذهن مردم و مسئولان فدراسیون باشد، اما برنامههای اجرایی را باید اولویتبندی کرد تا بر همان مبنا اجرایی شود.
* از طرح شعارهای قشنگ تا اجرای آنها فاصله زیادی وجود دارد
شاید خیلی شرایط مطلوب را در ذهن خود داشته باشیم، اما باید بدانیم که بین مبانی تئوری تا نظری بسیاری از مسائل فاصله وجود دارد. برنامه و شعارهای خیلی قشنگی را میتوان مطرح کرد، اما برای اجرا نیاز به سازوکارهای زیادی دارد. نوع برنامهریزی ما به گونهای بوده که بتوانیم آنها را اجرا کنیم و این یکی از ویژگیهای برنامه ما است. معتقدم برنامهها در ذهن قابل اجرا نیست، بلکه برنامه باید در عمل اجرا شود. ما باید واقعبینانه برنامهریزی کنیم نه اینکه شعار قشنگی را مطرح کنیم و نتوانیم آن را به مرحله اجرا برسانیم.
* مجریان و سیاستگذاران باید متفاوت باشند
کسی مخالف وجود اتاق فکر نیست، اما باید بررسی شود که این اتاق چه مقدار کاربردی است؛ دنبال تصمیمسازی هستیم تا تصمیمگیری؟ در بسیاری از کشورهای پیشرفته بین افرادی که تصمیمسازی میکنند، تصمیمگیری میکنند و اجرا میکنند فرق زیادی وجود دارد. وقتی در نظام برنامهریزی مجریان نقش سیاستگذار را ایفا میکنند و میخواهند در اتاق فکر نظر بدهند، برنامه با مشکلات جدی روبرو خواهد شد. اعتقاد ما این است که مجموعه کسانیکه میخواهند در اتاق فکر نظر بدهند با کسانی که میخواهند آن را برنامه را اجرا کنند باید متفاوت باشند. چون در غیر اینصورت میخواهند همه به اندازه خود صحبت کنند و آینده را نگاه نمیکنند.
* تصمیمگیریها در فدراسیون والیبال مبتنی بر خرد فردی نیست
تجربه تاریخی به ما نشان داده که وجود اتاق فکر در فدراسیون والیبال به بیراهه میرود و در نهایت به جمعبندی نمیرسد چون همه میخواهند ببینند خودشان در کجای برنامه حضور دارند. سطوح کار متفاوت است و نباید با هم تداخل پیدا کنند؛ دقیقاً بحثی مانند کمیته مربیان در فدراسیون والیبال. خیلی از پیشکسوتان جمع شدند، اما نگاه میکردند که آیا در این برنامهای که مطرح میکنند حضور دارند یا خیر؟ این مشکل بسیار جدی است که باید با آن برخورد شود. برای جمعبندی در خصوص یک موضوع باید نقاط ضعف و قوت آن را مورد بررسی قرار دهیم تا به نتیجه نهایی برسیم. همواره خرد جمعی بهتر از خرد فردی بوده است. نظام تصمیمگیری در فدراسیون والیباال مبتنی بر خرد فردی نیست. برای تصمیمگیری با افراد مختلف مشورت میکنیم و سپس تصمیمگیری میکنیم.
* خروجی کمیته مربیان باید بررسی شود سپس فعالیت خود را آغاز کند
در حال حاضر کمیته آموزش کار کمیته مربیان را انجام میدهد و برای بالا بردن سطح مربیان ایرانی برنامههای خوبی اجرا کرده است. بحث مطرح است که انتخاب مربیان تیم ملی برعهده کیست؟ افرادی مینشینند و تصمیمگیری میکنند که خودشان دوست دارند مربی تیم ملی یا باشگاه شوند؛ آیا خروجی کمیته مربیان باید اینگونه باشد؟ معتقدم اگر اتحادیههای صنفی در ورزش ایجاد شود موفق خواهد بود.
همه میگویند یکی از ضعفهای فدراسیون والیبال عدم وجود کمیته مربیان است تا حق مربیان را بگیرد. آیا فلسفه وجودی کمیته مربیان این است؟ اختلاف نظرهایی وجود دارد که پس از بررسی باید به جمعبندی برسیم.
میگویند باید کمیته مربیان فعال باشد تا هر فردی نرود در هر تیمی که میخواهد فعالیت کند. یعنی مربیان برای فعالیت در لیگ برتر یا تیم ملی باید از فیلترهایی عبور کنند که معتقدم این یعنی تعیین تکلیف برای آینده شغلی مربیان و با این موضوع مخالفم.
باید شاخصهایی تعیین کنیم تا باشگاهها ملزم شوند برای تیمداری در لیگ برتر از مربیان خاصی استفاده کنند تا تمام مربیان به این سطح برسند. فدراسیون والیبال شاخص تعیین میکند، اما تعیین تکلیف نمیکند. در شرایط کنونی دعوا بر سر این است که کمیته مربیان باید برای تیم ملی مربی تعیین کند. معتقدم این موضوع کمی با مسئولیت و پاسخگویی اختلاف دارد. اختیارات و مسئولیت باید باهم توازن داشته باشد. پاسخ نتایج تیم ملی را من باید بدهم؛ پس انتخاب را هم من باید انجام دهم، چون اگر تیم ملی بد نتیجه بگیرد نمیتوانم بگویم که من سرمربی را انتخاب نکردهام و کمیته مربیان باید پاسخ دهد.
* فدراسیون نباید پاسخگوی صغرسنی بازیکنان باشد
در نظام ما دستگاهایی وجود دارند که متولی صغرسنی هستند و فدراسیون والیبال مسئولیت صدور شناسنامه و پاسپورت را ندارد. ابراز هویت و تشخیص هویت به فدراسیون ارتباط ندارد، بلکه ما موظفیم گواهیهای صادر شده را با هم مقایسه کرده و تشخیص دهیم. اگر مشکلی وجود داشته باشد مراجع قضایی و قانونی کشور باید پاسخگو باشند.
برخی مواقع ما استعلام میگیریم و از نیروهای مختلف کمک میگیریم. اگر کسی اعتراض دارد باید به دستگاه قضایی و نیروی انتظامی اعتراض کند. یکی از اسنادی که ما از بازیکنان میگیریم سند تحصیلی است، اما اگر بازیکنی بنا به هر دلیلی ادامه تحصیل نداده باشد را نباید به تیم ملی دعوت کنیم و بگوییم چون مدرک تحصیلی نداری نباید در تیم ملی بازی کنی؟ باید حرفمان مبتنی بر اصول باشد؛ اگر کسی سندی ارائه می کند که این سند را یک مرجع قضایی صادر کرده فدراسیون نباید پاسخگوی بحث صغرسنی باشد، بلکه ما ابزارهای خود را به کار میبریم تا افراد مشکلدار را از تیم ملی جدا کنیم. باید قبول کنیم که این صحبتها توهین به سایر دستگاها است؛ فدراسیون نباید پاسخگوی سند معتبری باشد که یک دستگاه دیگر صادر کرده است.
* قوانین جدید برای سن نوجوانان و جوانان عامل تفکیک کادر فنی این 2 تیم بود
اردوی جوانان پس از مسابقات لیگ برتر آغاز شد. ستکوویچ با فدراسیون والیبال قرار داد داشت و در طول فصل بیکار بود و عقل سالم میگوید که باید از نیروی وی استفاده شود و به همین دلیل تصمیم گرفتیم که از ستکوویچ در تیم نوجوانان بهره ببریم. تعدادی بازیکن را که هیچ تجربهای نداشتند را زیر نظر وی آماده کردیم.
به نوجوانان اعتماد نداشتیم تا با آنها به مسابقات جهانی برویم. چند مرحله اردو را پشت سر گذاشتیم و پس از چند مرحله به این نتیجه رسیدیم که اگر کمی مشلات را برطرف کنیم میتوانیم بدون استفاده از بازیکنان جوانان در مسابقات جهانی نوجوانان حضور موفقی داشته باشیم.
شرایط را به گونهای دیدیم که تنها 4 بازیکن از تیم گذشته خود را در اختیار داشتیم و بازیکنان جدید هم بی تجربه و صفر کیلومتر بودند و تجربه آسیایی را هم نداشتند؛ بنابراین مجبور میشویم که از چند بازیکن رده جوانان هم در نوجوانان استفاده کنیم تا از حیثیت و جایگاه خود در مسابقات جهانی دفاع کنیم، اما وقتی فلسفه وجودی از بین میرود، مجبور میشویم که تفکیک کنیم و افرادی که مشترک بودند را هم از یکدیگر جدا کردیم.
تا مسابقات نوجوانان جهان 10 هفته زمان داریم و باید از فرصت باقیمانده نهایت استفاده را ببریم.
* نبود کمپ مناسب مهمترین مشکل تیمهای نوجوانان و جوانان
مهمترین مشکل ما برای تیمهای نوجوانان و جوانان بحث کمپ اردویی این 2 تیم است که برای برطرف کردن آن مجبور شدیم نمازخانه فدراسیون را تغییر داده و به خوابگاه تبدیل کنیم. بازیکنان از این شرایط راضی هستند، چراکه در محل فدراسیون هستند و به محل تمرین نزدیکند.
ظرفیت کمپ ما 38 نفر است و در شرایط کنونی حدود 100 نفر در اردو هستند بنابراین باید شرایط را به گونهای فراهم کنیم که تمام این افراد را تحت پوشش خود قرار دهیم. یک تیم را هم مجبوریم عازم شهرستانها کنیم تا مشکلی پیش نیاید.
ترکیب این تیمها در کنار هم شاید امر مناسبی نباشد، چراکه نوع تمرین، نوع برخورد و ... بازیکنان را مورد تعارض میکند. نوع آموزش، بدنسازی و برخوردها در تیم بزرگسالان با تیم نوجوانان متفاوت است و ممکن است برای بازیکنان سوالاتی پیش بیاید که در آینده مشکل ایجاد کند.
* پیشبینی ما صعود تا مرحله سوم مسابقات جوانان و نوجوانان جهان است
در مسابقات نوجوانان جهان تیمها مانند هندوانه در بسته هستند، چراکه اولین تجربه خود را امتحان میکنند و شناخته شده نیستند، اما در جوانان شرایط کمی متفاوت است. سطح مسابقات در این دو رده بسیار متفاوت است. انتظار داریم تیم جوانان خوب ظاهر شود، اما نمیگوییم که حتماً باید قهرمان شویم. بهترین نتیجهای که در جوانان جهان کسب کردهایم عنوان سومی در سال 2007 است، اما در سال 2009 هفتم شدیم. پیشبینی ما تکرار عنوان سومی و در صورت امکان ارتقا آن است.
هیچ مربی تضمین نمیکند که حتماً قهرمان میشود. رقابت بین قدرتهای جهان بسیار فشرده است. برزیل میزبان مسابقات جوانان است؛ برزیلی که نزدیک که 6 - 7 دوره قهرمان جهان شده است.
آرژانتین میزبان مسابقات نوجوانان جهان است؛ این تیم یک مدعی جدی برای قهرمانی است. ما هم برای کسب بهترین عنوان در این پیکارها حاضر میشویم.
در مسابقات جوانان پیشبینی میکنیم تا مرحله سوم صعود کنیم. تمام تیمها شانس دارند و باید به این نکته هم توجه کنیم که تیم کوبا با تمام قدرتش نتوانست به این رقابتها راه پیدا کند.
در نوجوانان هم فکر میکنم بتوانیم تا مرحله سوم پیش برویم. تلاش میکنیم که نواقص را برطرف کنیم. چند مصدوم هم داریم که باید آنها را آماده کنیم تا با قدرت بیشتری در مسابقات حضور پیدا کنیم. به بازیکنان ایمان داریم و مطمئنیم که تمام تلاش خود را به کار خواهند گرفت تا افتخار دیگری برای ایران به ارمغان بیاورند.
* عدم حضور مربیان ایرانی در تمرینات ولاسکو یک ضعف فرهنگی است
عدم استقبال مربیان ایرانی از تمرینات ولاسکو یک موضوع فرهنگی است و به نوعی ضعف فرهنگی محسوب میشود. اگر نیاز را احساس کنیم برای برطرف کردن آن تلاش خواهیم کرد؛ به نظر میرسد برخی از مربیان ما هنوز احساس نیاز نکردهاند. گرفتن تنها یک مدرک، توانمندی لازم را در مربیان ایجاد نخواهد کرد. در حوزه مربیگری بیشتر توان عملیاتی مربیان مهم است و بالاترین مدرک هم کاری نمیکند.
مربیگری یک هنر است؛ هنر باید در کنار تجربه کامل شود. خیلی از بخشهای هنر آموختنی نیست و باید به مرور زمان و با تکرار و تمرین به آن رسید. در این بخش ما ضعف فرهنگی داریم و به صرف اینکه مربی یک مدرک دارد کافی نیست. چند نفر از مربیان ایرانی عملیاتی هستند؟
یکی از بهترین مربیان جهان را به ایران آوردهایم و خودش هم پا به پای بازیکنان حرکات را اجرا میکند. اعلام کردیم که مربیان بیایند و تمرینات ولاسکو را تماشا کنند، به هرحال چند مربی هم به تناوب آمدهاند و این کار را کردهاند.
جالب اینجاست که چند مربی درخواست کردهاند که برای گذراندن یک دوره مربیگری به ایتالیا سفر کنند،البته نمی دانم با چه زبانی و با کدام مربی با تجربه دنیا! کلاسهای ولاسکو با خدمات فدراسیون و به صورت رایگان در خدمت مربیان است، اما از آن استفاده نمیکنند.
* نباید تنها به 12 بازیکن دلخوش کنیم
یکی از کارهای ما زمینهسازی برای تیم بزرگسالان بوده است. نزدیک به 40 بازیکن در تیم بزرگسالان مشغول فعالیت هستند و ولاسکو میخواهد پتانسیلهای مختلف را مورد ارزیابی قرار دهد.
میخواهیم به ظرفیتی برسیم که تنها به 12 بازیکن دلخوش نکنیم، چون برای حضور در لیگ جهانی حداقل باید 24 بازیکن آماده داشته باشیم. برای حضور موفق در جام جهانی و مسابقات آسیایی باید 2 تیم آماده در اختیا داشته باشیم تا قدرتمندانه ظاهر شویم.
در تمام ردهها همواره علاقه داریم که بهترین نتیجه را کسب کنیم. در مسابقات آسیایی به دنبال میزبانی موفق هم هستیم. تلاش اهالی والیبال این است که برای ایران موفقیت کسب کنیم.
* برخی اگر کمک ولاسکو نباشند میگویند به درد نمیخورد!
همه دعوا دارند سر این موضوع که کمک ولاسکو باشند، اما اگر قرار باشد که کمک ولاسکو نباشند میگویند این مربی به درد نمیخورد. برخی هم کسر شأن خود میدانند که در کنار ولاسکو کسب تجربه کنند. اعتقاد داریم که باید رشد فرهنگی پیدا کنیم، چرا که در ادبیات ما آمده است "زگهواره تا گور دانش بجوی "
برخیها حتی حاضرند چند میلیون هزینه کرده و به گوشهای از جهان سفر کنند تا در کلاسی شرکت کرده و مدرکی بگیرند و به آن افتخار کنند. ولاسکو تجربیات خوبی دارد که به درد مربیان ما میخورد.
امیدواریم با توجه به اینکه ولاسکو در ایران است بتوانیم دورههایی را بگذاریم تا مربیان ایرانی در آن شرکت کنند و مدرک بگیرند. همچنین میتوانیم دورههایی برگزار کنیم که مربیان را ملزم کنیم تا در آن شرکت کنند.
* ضریب هوشی ولاسکو و شناخت وی از ایران بسیار بالا است
افرادی که موفق هستند از ضریب هوشی بالایی برخوردارند و تنها به یک زاویه نگاه نمیکنند. مربیان سطح اول دنیا قطعاً سیاستمداران خوبی هم هستند. ولاسکو دانشجوی فلسفه است و دقیقاً از ایران و حتی شیعه و سنی هم شناخت دارد.
او 6 دوره ایتالیا را قهرمان جهان کرده و قطعاً از تواناییهای بالایی برخوردار است. نیامدن مربیان در تمرینات ولاسکو قطعاً به عنوان علامت سوالی بزرگ در ذهن وی ماندگار خواهد شد، چرا که خودش همیشه اعلام میکند که در کشورهای دیگر حدود 400 تا 500 مربی در تمریناتش حاضر میشدند.
* اصلاً به انتخابات فدراسیون والیبال فکر نمیکنم
به تنها چیزی که فکر نمیکنم انتخابات است. انتخابات برگزار میشود و فردی رای میآورد. من زمان ندارم که بخواهم به این موضوع فکر کنم. عدم برگزاری انتخابات به فدراسیون ارتباط ندارد، ما موظفیم تا زمان برگزاری آن به کار خود ادامه دهیم.
با توجه به اینکه نمیتوانیم زمان خود را متوقف کنیم باید به وظیفه خود عمل کنیم. در فدراسیون آنقدر مشکل برای تهیه اردو، کمپ و امکانات داریم که اصلاً به انتخابات توجهی نمیکنیم؛ انتخابات هر زمانی برگزار شود آماده هستیم. آیا باید بنشینم و منتظر برگزاری انتخابات باشم یا باید به وظایفم عمل کنم؟
* برخی بیکارند، اما وقت ندارم؛ در مجمع حرفهایم را خواهم گفت
فکر میکنم 45 نفری که در مجع حاضر هستند آنقدر عاقل هستند که گول شعارها و وعدهها را نخورند و واقعبینانه برنامهها را نگاه کنند.
هر کسی که رزومه موفقتری داشته باشد انتخاب خواهد شد. انتخابات باید محل رقابتی سالم باشد نه اینکه برای رسیدن به پست ریاست از ابزار تخریب استفاده شود. افرادی که دیگران را تخریب میکنند باید با خدا حساب و کتاب کنند. کسانیکه که در مجمع رای میدهند آنقدر شعور دارند که تشخیص دهند. به شخصه نه وقت دارم و نه علاقهمند هستم که زمانم را صرف این موضوع کنم که جواب افراد تخریب کننده را بدهم، خیلی از حرفهایی را که اکنون مطرح نمیکنم در مجمع اعلام خواهم کرد، اما در شرایط کنونی فکرم را مشغول این امر نمیکنم.
خیلی از این افراد بیکار هستند، پاسخگو نیستند، قرار نیست تیمهایشان در مسابقات جهانی حضور پیدا کند، قرار نیست میزبان جام ملتهای آسیا باشند، با این شرایط کنار نشستن و گلایه کردن کار سادهای است. متاسفانه برخی از افراد کنار نشستهاند و تهمت میزنند، تخریب چهره میکنند و شخصیت افراد دیگر را زیر سوال میبرند که این کار انسانی و اخلاقی نیست. از این افراد درخواست میکنم که اگر واقعاً دلشان برای والیبال میسوزد سکوت کنند تا زمان برگزاری مجمع و در آنجا صحبتها و برنامههای خود را مطرح کنند.
* با گلایه کردن بودجه افزایش پیدا نمیکند
اگر بخواهیم از نبود بودجه گلایه کنیم به جایی نمیرسیم. هم اکنون در شرایط انتقال قرار داریم؛ انتقال سازمان تربیت بدنی به وزارت ورزش و جوانان. پروتکلی را با سازمان امضا کردهایم و مبالغی تعیین شده است. تلاش میکنیم تا لطمهای به اردوهای تدارکاتی نخورد. امیدواریم در این ماه مسئله وزارت حل شود تا راحتتر به کار خود ادامه دهیم.
شعار دادن کار سادهای است، اما هم اکنون در میدان عمل هستیم. تلاش میکنیم تا برنامههای خود را به موقع انجام دهیم تا به اهداف خود برسیم. من از ابتدا مخالف ایجاد وزرات ورزش بودم، چرا که این کار شرایط خاصی را میطلبد. به هر حال امیدوارم در آینده نمایندههای مجلس به راهکارهای لازم برای موفقیت این وزرات برسند.
* امیدوارم ورزش زودتر از بلاتکلیفی خارج شود
جابجایی سازمان به وزارت مشکلی برای فدراسیونها ایجاد نمیکند. برنامه فدراسیون والیبال مانند سایر فدراسیونها تدوین شده و در حال اجرا است. ما موظفیم به کار خود ادامه دهیم و فرقی نمیکند که وزیر ناظر ما است یا رئیس سازمان.
فقط امیدواریم که زودتر از بلاتکلیفی خارج شویم، چون بلاتکلیفی به ورزش آسیب میرساند. تشکیل وزارت باید حداکثر در طول 3 ماه انجام شود. ما به عنوان مخالف با فلسفه وجودی وزارت مشکل داشتیم. حالا قانونگذار تصویب کرده و ما هم مشکلی نداریم و در حال حاضر امیدواریم که زودتر تعیین تکلیف شود، چون خیلی از رشتهها با مشکلات جدی روبر هستند.
* علاقهای به وزیر شدن ندارم
علاقهای به وزیر ورزش شدن ندارم؛ ورزش تنها میدان عملی رقابت است. علاقهای به کارهای سیاسی ندارم. من مدیر حرفهای ورزش هستم. زمانیکه بخواهیم در بخش سیاسی کار کنیم طول عمر فعالیتمان کاهش پیدا میکند. چند سال است که در سطح اول ورزش حرفهای ایران مشغول فعالیت هستم و هیچ علاقهای به حضور در وزارت ورزش و جوانان ندارم. دوست دارم کار حرفهای در ورزش کنم.
اعتقاد دارم که بیش از اینکه درخصوص افراد حرف بزنیم باید به دنبال برنامه باشیم. هر فردی که وزیر شود، خارج از برنامه نمیتواند موفق عمل کند. هر زمان که بخواهیم سلیقهای عمل کنیم آسیب میبینیم و نباید در خصوص افراد صحبت کنیم، بلکه باید به دنبال ویژگیها باشیم.
* در حوزههای دیگر آمار میدهیم، اما ورزش میدان رقابتی است
افرادی مانند سعیدلو از علاقه مندان به نظام هستند و دوست دارند فعالیت کنند. حوزه ورزش شرایط خاص خود را دارد. در چه حوزهای مانند ورزش توانمندیهایمان با سایر کشورها قابل رقابت است؟ در بحث بهداشت و آموزش و تحقیقات و فناوری تنها آمار میدهیم، اما میدان عملی ورزش است. ورزش ماهیت خاصی دارد و نیازمند برنامه و اجرای دقیق آن هستیم. سعیدلو تلاش کرده و انتظار داریم که زودتر تعیین تکلیف شود.
خیلی از رشتهها در شرایط حساسی وجود دارند، البته بیشتر مدیران با این شرایط هم به کار خود میدهند و به دنبال موفقیت رشته خود در مسابقات مختلف هستند.
* تعیین سقف قرارداد در تیمهای خصوصی قابل اجرا نیست
در دنیای اقتصاد، عرضه و تقاضا، قیمتها را مشخص میکند. معتقدیم در ورزش جهان فدراسیونها کمترین نقش را در این موضوع دارند. باشگاهها هرچند که رقیب هم هستند، اما در تعامل با یکدیگر باید کمی دقت کنند.
باشگاه وقتی باشگاه است که بتواند بازیکن تربیت کند و اگر باشگاهی در رده نوجوانان و جوانان بازیکن داشته باشد میتواند کسب درآمد کند. باشگاهی که فقط میخواهد تیمداری کند که باشگاه نیست. امسال شاخصهایی را تعیین کردهایم و باشگاههایی که این شاخصها را نداشته باشند نمیتوانند در لیگ شرکت کنند.
نمیخواهیم اتفاقات بد فوتبال در والیبال تکرار شود و شاخصها را تعیین کردهایم. نکته دیگر این است که تعیین سطح در ساختارهای دولتی جواب مثبت میدهد، چراکه مجمع، حسابدار و ... دارد، اما باشگاه خصوصی چطور؟
بازیکنی را جذب میکنند و هیچ سیستمی نمیتواند بر آنها نظارت کند، باید حساب شدهتر عمل کنیم و باشگاهها و بازیکنان تعامل داشته باشند.
هر بازیکنی ارزشی برای تیم خود دارد و نباید بیشتر یا کمتر به آنها پرداخت شود. باشگاههایی که واقعاً باشگاه هستند بیشتر به این موضوع فکر میکنند، اما باشگاهی که میخواهد تنها یک سال در لیگ تیمداری کند اصلاً به این موضوع توجه نمیکند.
گفتوگو از مجتبی ذکیزاده
انتهای پیام/
