سرمربی ژاپنی تیم ملی دوچرخه‌سواری کوهستان با بیان اینکه ملی پوش ایران با دوچرخه قرضی به مدال برنز آسیا دست پیدا کرد ،گفت: تجهیزات و وسائل رکابزنان ایرانی هنوز به روز نشده است.

به گزارش خبرنگار مهر، " کیوشی میورا" 50 ساله به عنوان نخستین مربی خارجی توانسته در6 ماه دوچرخه سواری کوهستان کشورمان را به پیشرفت قابل توجهی برساند و این تیم را پس از یک دوره غیبت و 8 سال صاحب مدال کند.

سرمربی پاره وقت ژاپنی تیم ملی دوچرخه سواری ایران از 21 دی ماه سال 89 به طور رسمی در تمرینات رکابزنان حاضر شد. این مربی بزرگ آسیایی، مدالهای مختلفی در مسابقات قهرمانی آسیا، جهان، جام های جهانی وتورهای اروپایی کسب کرده است. "میورا" سابقه حضور در دو دوره المپیک و تجربه ورزشکاری و مربیگری در هر سه تیم جاده، پیست وکوهستان ژاپن را دارد.

تیم ایران پس از یک دوره غیبت از حضور در مسابقات آسیایی، در هفدهمین دوره مسابقات قهرمانی دوچرخه سواری کوهستان آسیا و سومین دوره جوانان این قاره در "سوژو" چین برای اولین بار موفق به کسب مدال در ماده کراس کانتری شد. گفتگوی خبرگزاری مهر با "میورا" را  می خوانید:

* خبرگزاری مهر- آیا از عملکرد شاگردان خود در مسابقات قهرمانی آسیا راضی بودید؟
-"میورا": با وجود اینکه مدت کوتاهی سرمربی تیم ملی بودم اما از عملکرد شاگردانم رضایت کافی دارم. رکابزنان بزرگسال، جوانان و بانوان عملکرد خوبی داشتند و به نسبت زمانی که وارد ایران شده بودم پیشرفت خوبی کرده بودند. موفقیت آنها به حدی بود که مربیان، داوران و حتی مسئولین دوچرخه‌سواری دیگر کشورها از پیشرفت آنها تعجب کرده و این موضوع را به من انتقال می‌دادند.

* آیا کسب مدال آن هم، تنها پس از 6 ماه تمرین، در برنامه کاری تان بوده و آیا با این شرایط باز هم قول مدال می‌دهید؟
- من فکر نمی‌کردم به این زودی رکابزنان ایران دستشان به مدال برسد. برنامه من برای مدال سال آینده بود. البته من از دومین دوره تمرین ملی پوشان پتانسیل موفقیت را در تیم ملی دیدم. اینکه بچه‌های من باید به من مدال بدهند. با توجه به اینکه آنها در این دوره توانستند به این مدال ارزشمند دست یابند من باز هم برای سال آینده قول مدال می‌دهم و مطمئن هستم که آنها مدالی خوشرنگ‌‍تر از امسال گرفته و حتی در تمام بخش‌ها شانس کسب مدال داشته باشند.

* سطح رقابت‌های آسیایی را چطور دیدید؟
- سطح مسابقات خیلی بالا بود. رکابزنان 16 کشور از جمله چین، ژاپن، هنگ کنگ، اندونزی، تایلند و مالزی با بهترین های خود در "سوژو" حاضر بودند. اینکه ما برای اولین بار در میان آنها مسابقه داده و در شرایط بد آب و هوا و بارندگی شدید باران، بتوانیم نتیجه بگیریم خوب است.

*ارزیابی شما از سطح دوچرخه سواران آسیا و جهان و فاصله ما تا آنها چیست؟
- دوچرخه‌سواری کوهستان آسیا از جهان پائین تر است. البته رکابزن ژاپنی که در همین مسابقات قهرمان شد در رده بیستم جهان قرار دارد. اینکه رکابزن ما بتواند ششم شود و آن هم با یک فاصله کم، خوب است. اگر بیشتر کار کنیم بهتر ازاین می‌توانیم نتیجه بگیریم. اما هنوز با سطح جهانی فاصله داریم.

* شما برای اولین بار دست به اعزام بانوان به مسابقات کوهستان آسیا زدید. از این اعزام راضی بودید و آینده بانوان دوچرخه سوار ایران را چطور می بینید؟
- عملکرد خوبی داشتند. البته لباسهای بانوان رکابزن ایرانی برای این فصل از مسابقات خوب نبود. مسابقات در شرق آسیا در این فصل با بارندگی، هوای شرجی و گرم مواجه می‌شود و همین مسئله کار را برای همه رکابزنان سخت می‌کند. با این حال دوچرخه‌سواران زن ایران شروع خوبی داشتند. این برای اولین بار بود که آنها برای حضور در مسابقات آسیایی تمرین می‌کردند. اردوهای زنان تنها با حضور سه نفر برگزار شد و یکی از آنها راهی مسابقات شد اما اگر بتوانیم 30 نفر را از سطح کشور پیدا کنیم تیم بهتری را خواهیم بست.

* تجهیزات رکابزنان کوهستان را چطور ارزیابی کردید؟
- تجهیزات و وسائل رکابزنان ایرانی هنوز به روز نشده است. با این کمبودها توانستیم یک مدال بگیریم. مدال "حب علی" در حالی بدست آمد که دوچرخه‌اش به صورت قرضی و نیم ساعت قبل از مسابقه از مکانیکی به دست ما رسیده بود در حالیکه در شرایط ایده آل باید یک روز قبل دوچرخه ورزشکار حاضر باشد. نبود وسائل و تجهیزات باعث نگرانی در روند تمرین و مسابقه ورزشکار می‌شود.

* از تمرین رکابزنان در ایران راضی بودید؟
- بد نبود. البته خوب بود که بتوانیم تیم را به اردو و مسابقات خارج از کشور می‌بردیم. ما برای تمرین در ایران نیازمند مسیرهای جدیدی بودیم. به همین خاطر مسیرهای زیادی را پیدا کرده و با "بیل و کلنگ" حتی طرح مسیر را تغییر دادیم. این مسیرها در شهرهای مختلفی قرار دارد و این مسئله به سود دوچرخه سواران است چون قبلا چنین تنوع مسیری در تمرینات نداشتند. در کنار آن تلاش کردم تا شیوه تمرین و تکنیک آنها را تغییر دهم.

* با این شرایط فکر می کنید رکابزنان کوهستان شانسی برای کسب سهمیه المپیک و مدال جهانی دارند؟
- تا لندن کار سختی داریم. شاید هم کمی دیر شروع کرده باشیم. برای کسب سهمیه و مدال جهانی هم هنوز با رکوردهای جهانی فاصله داریم.

* شما همزمان مربی تیم دوچرخه سواری پیست زنان ژاپن هستید، از اینکه در این مدت شش ماه مربیگری تیم ایران را هم برعهده داشتید راضی بودید؟
- بله. بیشتر از هم آن زمانی راضی شدم که تیم ایران توانست در مسابقات چین مدال بگیرد.

* آیا باز هم به همکاری خود با دوچرخه سواری ایران ادامه می دهید؟
- من ایران را دوست دارم و اگر مسئولین بخواهند باز هم با آنها ادامه همکاری می دهم، البته به شکل پاره وقت.

* برای ماندن در ایران شرط هم دارید؟
-  شرط‌هایی هم دارم. باید کارهای استعدادیابی زیادی در ایران انجام شود و جوانان زیادی در اردوها داشته باشیم تا بتوانم بهترین ها را در میان آنها انتخاب کنم. در کنار آن باید رکابزنان تجهیزات و امکانات بهتری داشته باشند. برای بهتر شدن نیازمند کسب تجربه هم هستیم. اگر می خواهیم تجربه کسب کنیم باید در مسابقات بین الملی حاضر شویم و این خواسته من است.