خبرگزاری فارس: کاپیتان تیم ملی فوتبال بانوان گفت: فیفا با ممانعت از حضور محجبه تیم ما در بازی‌های مرحله دوم مقدماتی المپیک لندن، شعار "فوتبال برای همه " را زیر سؤال برد.

به گزارش باشگاه خبری فارس "توانا "، نیلوفر اردلان، کارشناس تربیت‌بدنی و بازیکن تیم ملی فوتبال بانوان با حضور در خبرگزاری فارس از زمان شروع فعالیتش در فوتبال، فوتسال و ناراحتی‌هایش از مخالفت فیفا با پوشش بانوان در مسابقات مرحله دوم مقدماتی المپیک لندن سخن گفت.
وی در سال 64 در خانواده‌ای ورزشی به دنیا آمد. اینکه پدرش دروازه‌بان سابق تیم ملی بود، باعث شد برای انتخاب فوتبال و فوتسال به عنوان ورزش حرفه‌ای، حمایت خانواده را در کنار خود احساس کند. در سال 79 به تیم ملی دعوت شد و پس از قهرمانی در مسابقات قهرمان کشوری به عضویت تیم ملی درآمد.
گفت‌وگوی فارس را با کاپیتان تیم ملی در زیر می‌خوانید:

* سال 75 از والیبال به فوتسال رفتم
سال 75 برای نخستین بار در کلاس فوتسال که زیر نظر امیرشقاقی در سالن حجاب تشکیل می‌شد شرکت کردم. بارها با پدرم به این سالن رفته بودم، اما برای ثبت‌نام کلاس والیبال اما وقتی سال 75 برای ثبت‌نام رفتم، دیدم که کلاس فوتسال نیز تشکیل خواهد شد به همین دلیل تغییر مسیر دادم. برایم عجیب بود که جمعیتی بین 80 تا 90 نفر در این کلاس ثبت‌نام کرده بودند بدون اینکه در مورد فوتسال تبلیغی انجام شده باشد. پس از آن نیز کم‌کم تیم‌های تهرانی و سپس شهرستانی شروع به کار کردند.

* نخستین حضور فوتسال در مسابقات با قهرمانی همراه بود
در سال 79 در نخستین دوره مسابقات کشورهای اسلامی توانستیم با هدایت پروین رمضانی عنوان قهرمانی را کسب کنیم. به این ترتیب نخستین حضور بانوان فوتسالیست با قهرمانی همراه بود. در سال 84 نیز در دومین دوره این مسابقات زیر نظر مربی برزیلی، باز هم به عنوان قهرمانی دست یافتیم. همزمان با این بازی‌ها در همین سال تیم ملی فوتبال بانوان تشکیل شد. کسانی که در فوتسال خط خوردند وارد فوتبال شدند که قرار بود در مسابقات غرب آسیا شرکت کند. در این سال در تیم فوتبال حضور نداشتم. اما پس از آن در بازی‌هایی که تیم ملی فوتبال به ویتنام رفت همراه ملی‌پوشان بودم.

* مادر شدن با ورزش منافاتی ندارد
سال 85 ازدواج کردم و پسرم سال 88 به دنیا آمد به همین دلیل حدود 2 سال از میادین دور بودم، اما با حمایت همسرم دوباره فعالیتم را از سر گرفتم، گرچه در کنار وظایف مادری، پرداختن به ورزش حرفه‌ای دشوار است اما در حقیقت مادر شدنم منافاتی با کارم نداشت و خانواده خود و همسرم کمکم کردند تا به اینجا برسم که از همه آنها تشکر می‌کنم . خودم بعد از تولد پسرم، فکر نمی‌کردم بتوانم بازگشت دوباره‌ای به میدان داشته باشم و می‌گفتم کارم تمام است اما همسرم خیلی تشویقم کرد. امیدوارم این حمایت‌ها ادامه‌دار باشد چراکه ورزش کردن من نیز همچنان ادامه دارد. پس از بازگشت دوباره، برای حضور در مسابقات مرحله دوم مقدماتی المپیک لندن به تیم ملی فوتبال دعوت شدم، اما بدون برگزاری مسابقه‌ای برگشتیم. دعوت به تیم ملی سومین حضورم در ترکیب ملی‌پوشان این رشته بود.

* رفتن جوراندینیو از فوتسال اتفاق خوبی نبود
در لیگ باشگاهی در رشته فوتسال بازی می‌کنم، اما در تیم ملی فوتبال نیز حضور دارم. جذابیت فوتبال را بیشتر دوست دارم. البته هر دو برد و باخت دارد و از بازی در هر دو رشته لذت می‌برم، اما فوتبال حال‌وهوای دیگری دارد. شاید چون فراگیری‌اش بیشتر است. البته در کشور ما پیشرفت فوتسال نسبت به فوتبال بیشتر بوده و اگر جوراندینیو در فوتسال می‌ماند؛ مطمئنم به راحتی می‌توانستیم بهترین مقام‌ها را به دست بیاوریم. گرچه خانم مظفر هم مربی بسیار خوبی است و برای تیم زحمت می‌کشد اما جوراندینیو با تجربه‌ای که در فوتبال و فوتسال داشت نسبت به مربیان زن متفاوت بود. در واقع رفتن جوراندینیو از فوتسال اتفاق خوبی نبود. تیم ملی فوتسال بانوان در حال حاضر در جایگاه چهارم رده‌بندی فیفا قرار دارد.

* به تیم ملی فوتبال یا فوتسال "نه " نمی‌گوییم
جورانیدینیو مخالف حضور من و کریمی در تیم ملی فوتبال بود چراکه تمرینات این دو رشته با یکدیگر متفاوت است اما با صحبت‌هایی که خانم شجاعی با او داشت من و فرشته کریمی در تیم فوتبال نیز بازی کردیم. ما سرباز تیم ملی هستیم هر جا که بخواهند "نه " نمی‌گوییم.
به دلیل حضور در اردوی تیم فوتبال برای شرکت در مسابقات مرحله دوم مقدماتی المپیک، مدت‌هاست که در فوتسال تمرین نداشته‌ایم و پس از بازگشت از اردن بلافاصله در ترکیب تیم تجارتخانه حاضر شدیم تا مقابل اوج‌نصر به میدان برویم. بازی سختی بود اما این مسابقه را با پیروزی پشت‌سر گذاشتیم و توانستیم قهرمان زودهنگام شویم.

* تا زمانی که بخواهند بازی خواهم کرد
تا زمانی که بخواهند در فوتبال و فوتسال خواهم ماند. شاید تا 2 سال پیش فکر نمی‌کردم که بخواهم فوتبال را ادامه دهم اما اکنون با توجه به تمریناتی که داشتم احساس کردم هنوز می‌توانم بازی کنم. در کنار تمرین در تلاشم تا کارت مربیگری‌ام را بگیرم و تا بعداً به عنوان مربی فعالیتم را ادامه دهم.

* اولین کسی بودم که به دلیل مخالفت فیفا گریه کردم
چون کاپیتان تیم بودم، زودتر از سایر بازیکنان از مخالفت فیفا با پوشش‌مان خبردار شدم و به شدت جا خوردم. پذیرش این موضوع برای‌مان خیلی سخت بود خصوصا زمانی که سختی‌هایی که با آن مواجه بودیم، جلوی چشم‌مان می‌آمد. ما به خاطر تصمیم فیفا ناراحت بودیم و برخوردی که آنها با یک تیم محجبه داشتند. من باید با بازیکنانی که می‌دانستم با چه ذوق‌وشوقی در حال آماده شدن برای ورود به میدان بودند، صحبت می‌کردم و ماجرا را به آنها می‌گفتم که این کار بسیار دشواری بود. به خاطر زحمات و تلاشی که بازیکنان از سراسر ایران کشیده بودند، ناراحت بودم. هیچ اتفاقی نمی‌افتاد اگر با این لباس بازی می‌کردیم، اگر بازی کردن با این پوشش سختی‌ای داشت، برای خود ما بود نه فیفا. همه این مسائل باعث شد نتوانم خودم را کنترل کنم و زدم زیر گریه، بعد از گریه من، سرمربی تیم و دیگران از ناراحتی گریه کردند.

* فیفا با مخالفتش شعار خود را زیر سؤال برد
وقتی همه ما با دل‌وجان این لباس را قبول کردیم دیگر چه مشکلی وجود دارد؟ با این کار شعار فیفا زیر سؤال می‌رود که فوتبال برای همه است. این برخورد فیفا نشان داد فوتبال برای قشر خاصی است و مسلمانان باید از آن خارج شوند و فقط غیرمسلمانان بازی کنند. با همه داشته‌ها و نداشته‌ها ساختیم تا خودمان را در این بازی‌ها اثبات کنیم. حتی اگر صعود نمی‌کردیم رفته بودیم نتیجه‌ای قابل‌قبول کسب کنیم. حتی شاید از گروه‌مان صعود می‌کردیم، فوتبال است و هزار و یک اتفاق. البته حالا با این اتفاق خیلی‌ها فوتبال زنان ایران را شناخته‌اند. در این روزها در سطح بین‌المللی هر روز یک خبری از تیم ما در رسانه‌های داخلی و خارجی مطرح شده، در داخل ایران هم خیلی‌ها پیگیر موضوع هستند. مثلا دوستان بسیار قدیمی خودم بارها تماس گرفته‌اند و می‌پرسند مگر تیم ملی فوتبال بانوان داریم؟

* رقم قراردادها در فوتسال ناچیز است
درآمد در فوتسال ناچیز است. چند تیم محدودی وجود دارند که حمایت خوبی از بانوان دارند. سقف قرارداد در تیم ما با در نظر گرفتن پاداش حدود 6 تا 6.5 میلیون تومان است. ما نیز مانند مردان قرارداد می‌بندیم اما درصد کمی می‌گیریم. اکنون 10 درصد از دستمزدمان را از تیم تجارتخانه دریافت کرده‌ایم.

* پیشنهاد تیم ابوظبی را به دلیل حفظ پوشش رد کردم
در این سال‌ها 2 پیشنهاد از کشورهای خارجی داشتم که قبول نکردم. یکی از آنها یک کالج امریکایی بود که بعد از بازی‌های کشورهای اسلامی پیشنهاد کرد تا در این تیم بازی کنم که شرایطش مهیا نشد.
پیشنهادی هم از تیم ابوظبی امارات داشتم که قبول نکردم. از نظر مالی پیشنهاد خوبی بود. این تیم در نظر داشت قرارداد 150 هزار دلاری با من ببندد که به دلیل مخالفت آنها با حجاب نپذیرفتم با وجودی که از ابتدا تا انتهای دوره کارم در فوتسال، هرگز چنین پولی نخواهم گرفت.

گفت‌و‌گو از: بهاره محمدی
انتهای پیام/