سال از روزی که دیگو مارادونا با دست دروازه پیتر شیلتون را در جام جهانی 1986 مکزیک باز کرد، می گذرد. داستانی که با گذشت ربع قرن هنوز هم رنگ نباخته است.
22 ژوئن 1986 در جام جهانی فوتبال به میزبانی مکزیک گلی جنجالی به ثمر رسید. آرژانتین و انگلیس در دور یک چهارم نهایی جام جهانی در ورزشگاه آستک به دیدار هم رفته بودند. در دقیقه 51 آن مسابقه که 114 هزار و 580 نفر از نزدیک به تماشایش نشسته بودند، لحظه ای تاریخی در فوتبال جهان رقم خورد: دیگو آرماندو مارادونا با دست خود توپ را روانه دروازه پیتر شیلتون کرد و آن گل را "دست خدا" خواند. این داستان هنوز هم در ذهن تمام فوتبال دوستان فراموش ناشده باقی مانده است.

کاپیتان تیم ملی آرژانتین پس از پایان بازی اندک نشانی از ناراحتی و پشیمانی را از خود بروز داد: "این گل تا اندازه ای دست خدا بود و اندکی هم سر مارادونا!"

آلبی سلسته بازی را 2 بر یک برد. مارادونا اندکی پس از این گل پر سر و صدا – شاید – زیباترین گل تاریخ فوتبال را نیز به ثمر رساند و به تنهایی تیمش را به نیمه نهایی جام جهانی رساند، همان گلی که با سر کار گذاشتن 7 بازیکن انگلیس به ثمر رسید. گری لینه کر، مهاجم تیم ملی انگلیس و آقای گل جام جهانی در این مسابقه تنها موفق شد یکی از گل های خورده تیمش را جبران کند.

مارادونا تا مدت ها درباره آن گل حرف زیادی نزد. تا سال 2005 که اعتراف کرد، توپ را با دست وارد دروازه شیلتون کرده است.

پیتر رید، بازیکن وقت تیم ملی فوتبال انگلیس که در روز بازی شاهد چگونگی به ثمر رسیدن آن گل بود، هنوز هم نتوانسته است، رخدادهای آن بازی را به دست فراموشی بسپارد: "25 سال گذشته ولی هنوز هم می توانم آن گل را به خوبی پیش چشم خود ببینم. 22 ژوئن 1986 بود. خاطره های آن بازی هنوز هم زنده هستند و او [مارادونا] همچنان فردی فریبکار است."

رید در نوشته ای برای روزنامه انگلیسی دیلی میل این جمله ها را نوشت: "ما همگی می توانستیم شاهد باشیم که آن گل خطای هند بود. تری فنویک، تری بوچر، گلن هادل و خود من به سوی داور تونسی بازی هجوم بردیم ولی با دیوار حرف می زدیم."

استیو هاج از دیگر بازیکنان وقت "شیرها" هم در این باره عنوان کرد: "شیلتون می توانست سرنوشت بازی را به طور کامل دگرگون کند. به عقیده من او خیلی ساده باید با مشت به سر مارادونا می کوبید! در این صورت مارادونا دیگر گلی را به ثمر نرسانده بود و چنان سر دردی می گرفت که سه دقیقه پس از آن هم نتواند 5 نفر از ما را جا بگذارد."

جالب آن که تکل هاج در صحنه گل دوم دیگو نافرجام ماند و در پایان همان بازی پیراهن خود را با مارادونا عوض کرد!

تری بوچر، مدافع تنومند انگلیسی ها درباره این کار همبازی اش عنوان کرد: "پیراهن مارادونا آخرین چیزی است که می خواستم دریافت کنم. حتی نمی خواهم برای یک بار هم خودرویم را با آن پیراهن تمیز کنم. این جریان در قلبم چنین جایگاهی دارد."

از نظر مارادونا این رخداد تنها تلافی و انتقام شکست در نبرد فالکلند بود. جنگی بر سر جزایر مورد مناقشه میان دو کشور آرژانتین و انگلیس که در آن 650 هموطن مارادونا جان خود را از دست دادند: "این انتقام بود. این تا اندازه ای خواست مالوینی ها (نام دیگر جزایر فالکلند) بود. همه ما از قبل گفته بودیم، فوتبال و سیاست نباید با هم پیوند داشته باشند ولی این گفته دوروغ بود."

مارادونا با این گل خود را جاودانه ساخت حتی اگر نادرست و غیر قانونی هم بوده باشد.