سازمان بدون پول و مجوز چگونه ورزش را مدیریت میکند؟ برزخ ورزش؛ فراموشی المپیک در چالش دولت و مجلس
خبرگزاری فارس: ورزش ایران در برزخ چالش مجلس و دولت بر سر تشکیل وزارت ورزش گرفتار شده و آنچه فراموش شده رقابتهای مهم المپیک 2012 و شور و نشاط جامعه است.
به گزارش خبرگزاری فارس، دی ماه 89 بود که مجلس شورای اسلامی رای بر ادغام دو سازمان بزرگ و پرمخاطب کشور داد. نمایندگان مردم در خانه ملت اعلام کردند سازمان ملی جوانان و سازمان تربیت بدنی باید تبدیل به وزرات ورزش و جوانان شود. امری که در آن زمان با مخالفتها و مقاومتهایی از سوی دولت مواجه شد ولی در نهایت این قانون بود که باید اجرایی میشد.
با این حال رئیس سازمان تربیت بدنی چند ماهی را به طور غیرقانونی به فعالیتش ادامه داد و معرفی وزیر ورزش به مجلس برای چند ماه به تاخیر افتاد تا شاید راهی برای جلوگیری از اجرایی شدن این قانون پیدا شود.
نمایندگان مجلس این رفتار رئیس جمهور و مسئولان ارشد سازمان تربیت بدنی را نوعی دهان کجی به خود تلقی کردند و در نهایت روابط تیره و تار شد. نمایندگان مجلس هر روز در مصاحبههایشان ابراز امیدواری میکردند تا وزیر ورزش معرفی شود و حتی بحث شکایت از دولت هم پیش آمد و در نهایت نمایندگان مجلس تهدید به قطع آب و برق و گاز سازمان تربیت بدنی هم کردند.
به این ترتیب و در چنین فضای پر سوء تفاهمی، محمود احمدی نژاد در نهایت وزیر ورزش را در نامهای گلایهآمیز به مجلس معرفی کرد. نامهای که موجب دلخوری بیشتر نمایندگان مجلس را فراهم کرد و حتی علی لاریجانی رئیس مجلس گفت: نامه معرفی وزیر تنها چند جمله در معرفی وزیر پیشنهادی دولت است و این گونه نامهنگاری رئیس جمهور تنها برای توجیه کردن تخلف قانونی دولت صورت گرفته است.
به این ترتیب برخی شانس حمید سجادی را برای اینکه به عنوان اولین وزیر ورزش ایران رای اعتماد از مجلس بگیرد کم دانستند تا اینکه برخی نمایندگان مجلس گفتند شاید رئیس جمهور چنین نامهای نوشته که سجادی رای اعتماد نگیرد و بنابراین مقرر شد مجلس کنکاش بیشتری در احوالات وزیر پیشنهادی مجلس کند. در نهایت هم حمید سجادی؛ دارنده 14 مدال آسیایی در دوومیدانی نتوانست بر صندلی وزارت ورزش تکیه بزند و برای اولین مرتبه در طول زندگی حرفهای خود به خط پایان نرسید.
اینگونه بود که ورزش باز هم بلاتکلیف ماند آن هم در حالی که دیگر سازمانِ منحل شده تربیت بدنی نیز نمیتوانست مانند ماههای گذشته به فعالیت غیرقانونی خود ادامه بدهد زیرا حسابهای مالی این سازمان طبق قانون مسدود شده بود.
ورزش در بخشهای مهم آمادهسازی تیمها برای کسب سهمیه المپیک، برگزاری اردوها در رشتههای مختلف و همچنین فعالیتهای زیربنایی به کما رفت و مهمترین اخبار ورزش ایران در روزهای اخیر به اختلاف علی دایی با باشگاه پرسپولیس و انتخاب سرمربی این تیم و بگو مگوهای رایج اهالی فوتبال و در نهایت حذف حیرتانگیز تیم امید اختصاص داده شد. در روزهایی که ورزشکاران تمام کشورها خود را برای رقابتهای مهم المپیک 2012 آماده میکنند، ورزش ایران در خواب خرگوشی و چالش سیاستمداران گرفتار شده است.
احمدی نژاد اما در روز 4 تیر ماه وزیر تعاون را با حفظ سمت به سرپرستی وزارت ورزش و جوانان منصوب کرد و محمد رضا عباسی که چهره ناشناختهای در ورزش بود برای این سمت انتخاب شد.
در همان لحظات اول انتشار خبر معرفی وزیر ورزش، نمایندگان مجلس بازهم واکنش نشان دادند و انتخاب سرپرست برای وزارت ورزش را از نظر قانونی دارای اشکال دانستند و اعلام کردند رئیس جمهور باید وزیر معرفی کند و بعد از عدم رای اعتماد مجلس به سجادی دیگر نمیتوان سرپرست برای وزارت ورزش تعیین کرد.
به این ترتیب ظاهرا در چالش پایان ناپذیر مجلس و دولت و اختلاف سیاستمداران با یکدیگر آنچه فراموش شده ورزش و جوانان است. ورزش در بلاتکلیفی مطلق به سرمیبرد. فدراسیونهای ورزشی پولی برای برگزاری اردو و آماده سازی تیمها ندارند آن هم در حالی که حدود یک سال دیگر المپیک، مهمترین رقابتهای ورزشی جهان برگزار میشود و مردم 5 قاره به ظاهر برای دوستی اما در اصل برای به رخ کشیدن تواناییهای ورزشی جوانان خود در لندن گردهم میآیند.
سال آینده زمانی که مردم ما مثل تمام جهانیان چشم به میدان المپیک میدوزند تا افتخار آفرینی فرزندان برومند ایران اسلامی را در مهمترین میدان ورزشی جهان شاهد باشند شاید سیاستمداران متوجه شوند که در سال 1390 چه روزهای مهمی را از دست دادهاند. چه روزهایی که هر ساعتش میتوانست در تعیین سرنوشت یک قهرمان ایران اثرگذار باشد اما شاید آن موقع دیگر خیلی دیر باشد.
امیدواریم چالش مجلس و دولت بر سر وزارتخانه ورزش به سود ورزش و نشاط و شور اجتماعی، زودتر حل شود. ورزش امروز فقط یک رقابت ساده در عرصه بین المللی نیست. ورزش اکنون بزرگترین پیامها را در خود دارد و کشورها تلاش میکنند با کسب مدالهای افتخار آمیز طلا به جامعه خود شور و نشاط تزریق و مشکلات خود را در پس شور و نشاط ورزشی پنهان کنند. برای همین است که برای کسب هر مدال المپیک میلیونها تومان هزینه میشود.
شاید اگر وزیر ورزش و تکلیف این وزارتخانه تحمیلی به دولت دهم تا چند روز آینده مشخص نشود در آن صورت اگر بر فرض میلیاردها تومان پول هم برای ورزش قهرمانی ایران هزینه شود دردی را درمان نکند زیرا زمان را به راحتی و به سود حریفان آسیایی و جهانی از دست میدهیم. ضمن اینکه کارکنان سازمان تربیت بدنی حدود دو ماه است که به دلیل مسدود بودن حسابهای مالی حقوقی دریافت نکردهاند و زندگی این افراد نیز با مشکل مواجه شده است همان طوری که گفته میشود در سازمان ملی جوانان همین مشکل وجود دارد و کارمندان آن سازمان نیز حقوق خود را چند صباحی است نگرفتهاند. سؤال اصلی این است که سازمان بدون پول و مجوز چگونه ورزش را مدیریت میکند؟ آیا برای موفقیت نباید هزینه کرد و آیا حالا که حسابهای سازمان تربیت بدنی مسدود شده نباید فکری به حال این مشکل کرد؟ فدراسیونها از چه راهی باید هزینه خود را تامین کنند؟ آیا تاکنون به این نکته توجه شده و اگر توجه شده، پاسخ چه بوده است؟
نامشخص بودن سرنوشت وزارت ورزش در فوتبال پرطرفدارترین رشته ورزشی ایران نیز اثرگذار است. دو باشگاه پرطرفدار استقلال و پرسپولیس در بلاتکیلفی به سر میبرند و مدتهاست به صورت تک نفره و با سرپرست اداره میشوند و البته در فصل نقل و انتقلالات پولی هم ندارند.
پرسپولیس و استقلال سالهاست که تنها مایه افتخارشان داشتن هواداران پرشور است. خیل عظیم این طرفداران را جوانان تشکیل میدهند و آنها نگران وضعیت تیمهای محبوبشان هستند. متولی اصلی پرسپولیس و استقلال سازمان تربیت بدنی است که اکنون وجود خارجی ندارد.
همه این اتفاقات در حالی رخ میدهد که جوهر نامه معرفی سرپرست وزراتخانه ورزش و جوانان خشک نشده نمایندگان مجلس با حضور سرپرست در این وزارتخانه مخالفت کردهاند و معلوم نیست با این شرایط چه بر سر ورزش ایران خواهد آمد و این برزخ چه زمانی به پایان میرسد. برزخی که اگر بیشتر طول بکشد برهوتی در ورزش و کل جامعه ایجاد میکند و شاید سال آینده در همین روزها جامعه ایرانی از نتایج ضعیف ورزشکارانش در المپیک غمگین و افسرده باشند. آن روز دیگر خیلی دیر است که بخواهیم بگوییم وزیر ورزش مقصر ناکامیهاست و شاید برخی نمایندگان مجلس نیز برای استیضاح وزیر ورزش امضا جمع کنند استیضاحی که البته به هیچ کاری نمیآید. پس تا زمان هست باید شرایط را درک کرد و اقدامی موثر برای حفظ شور و نشاط در جامعه و پایان بلاتکلیفی ورزش انجام داد. آن روز چه زمانی فرا می رسد؟
انتهای پیام/خ
