جمله ای زیبا از این اسطوره برای ما و همه اهالی فوتبال کشورمان به یادگار ماند؛«غم قفس به کنار... آنچه عقاب را پیر می کند، پرواز زاغ‌های بی سر و پاست»

علیرضا محجوب/ خبرگزاری پارس فوتبال

در تاریخ این فوتبال نامراد، معدود افرادی بودند که در عین محبوبیت و شهرت‌شان باز هم مردم و دغدغه‌های مردم را از یاد نبردند، اینها البته می‌دانستند که هرچه دارند و در هر جایگاهی که قرار گرفته اند به اتکای شور و علاقه مردم بوده است.

 ناصرخان حجازی، یکی از این بزرگان بود. هم‌او که در دوران جوانی -چه در عرصه ورزش و چه در زمینه های دیگر- اکثر رقبای هم‌سطح را کنار زد و برای خودش به نیکی اسم و رسمی دست و پا کرد.

زندگی ناصرخان مثل خودش خاص بود و در طول دوران حیات، قریب به اتفاق فوتبالی‌ها به او و گفته هایش احترام گذاشتند به استثنای «عده ای که نان را به نرخ روز می‌خورند».

با این حال اما در واپسین سالهای زندگی ناصرخان، هیچکس او را آنطور که شایسته بود باور و همراهی نکرد. هر کس به طریقی سعی در نفی شخصیت ناصرخان داشت، اسطوره اما هیچگاه سرش را پیش نااهلان و مقاصد ناصواب آنها پایین نیاورد.

...این اواخر گویی حتی نفس هایش هم دیگر یار خوبی برای اسطوره نبودند.
به نقل از یکی از نزدیکان ناصر حجازی؛ در بعدازظهر یکی از همان روزهایی که ناصرخان حال و روز خوشی نداشت و هواداران اسطوره نگران سلامتی‌اش بودند، از او خواستم تا از بین اشعار، ضرب المثل و تکه کلام ها آن را که بیش از همه دوست دارد برایم بگوید. بدلیل آنکه بیماری پیشرفت زیادی کرده بود، ناصرخان نمی‌توانست به راحتی صحبت کند اما پس از چند ثانیه جوابم را داد. در همان حال که به سختی نفس می‌کشید گفت:«من آن گلبرگ مغرورم که میمیرم ز بی‌آبی/ ولی با خفت وخواری پی شبنم نمی‌گردم. به بچه‌ها گفتم بعد از مرگم اینو روی سنگ قبرم بنویسن»

حالا چهل روز از فراق حجازی می گذرد. سنگ مزار اسطوره را با همان بیت شعر مورد علاقه اش نصب کرده اند. همان بیتی که برای ناصرخان منشور زندگی بود.

 به مناسبت چهلمین روز درگذشت ناصرخان حجازی، امروز(جمعه) رأس ساعت 11 صبح، بهشت‌زهرا میزبان خیل هواداران اسطوره خواهد بود. همچنین از ساعت 7 بعد از ظهر نیز مراسم ویژه ای در منزل آن مرحوم برگزار می‌شود.

پی نوشت: ناصرخان با تمام ناگفته ها و البته به تصویر کشیدن آن بیت معروف از بین ما رفت، و جمله ای زیبا نیز از این اسطوره برای ما و همه اهالی فوتبال کشورمان به یادگار ماند؛«غم قفس به کنار... آنچه عقاب را پیر می کند، پرواز زاغ‌های بی سر و پاست»

ناصرخان! روحت شاد...