حبیب الله نیک نژاد،روزنامه نگار و مترجم:انجمن صنفی مطبوعات ورزشی، هفته گذشته در اقدامی بسیار جالب از خبرنگاران و عکاسان سالهای بسیار دور این رشته، افرادی همانند عطاالله بهمنش، پرویز زاهدی، حسین حصاری، حاج اسماعیل زرافشان، یونس علیشیری وخبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)حبیب الله نیک نژاد،روزنامه نگار و مترجم:انجمن صنفی مطبوعات ورزشی، هفته گذشته در اقدامی بسیار جالب از خبرنگاران و عکاسان سالهای بسیار دور این رشته، افرادی همانند عطاالله بهمنش، پرویز زاهدی، حسین حصاری، حاج اسماعیل زرافشان، یونس علیشیری و ... قدردانی و لوح یادبود، به آنان اهدا کرد و از زحمات هر یک که عمری بیش از پنجاه سال را در مطبوعات گذرانیده‌اند، تشکر کرد. نگارنده با ارج گذاشتن به این عمل، نکته‌ایی را به دوستان و همکاران سال های دور و نزدیکم توصیه می‌کنم و آن اینکه آنان در آخرین سالهای دوران ورزشی‌نویسی خود به سر برده و بعد از پنجاه سال نیاز به استراحت و تفریح دارند که تمامی عمر از آن غافل بوده‌اند و واقعاً زندگی و عمرشان را وقف ورزش کرده‌اند. آنچه در این مطلب باید به آن اشاره کنم، اینکه از این عزیزان تنها خبرها، عکس‌ها و گزارش‌هایی در مطبوعات باقی مانده و هرگز هیچ یک از آنان به فکر انتشار بیوگرافی و سختی‌های دوران کاری شان از دهه‌های بیست تا کنون نبوده‌ان. وی در میان آنان تنها حاج اسماعیل زرافشان است که چندی قبل کتابی از دوران حرفه‌ا ش منتشر کرده و برای همیشه از خود یک کار با ارزش به جا گذاشت. ولی سایر دوستان از این قضیه بی‌تفاوت گذشتند و ماحصل بیش از نیم قرن زندگی در میادین ورزشی و هزاران هزار خاطره و کسب علم و دانش را نخواسته‌اند تا برای دیگران به یادگار گذارند تا خبرنگاران جوان حداقل برای تجربه هم که شده با شرایط و خصوصیات این حرفه طاقت‌فرسا آشنا شوند.
اتفاقاً همین چند هفته قبل در کوران مرگ همیشه زنده‌یاد ناصر حجازی بود که پرویز زاهدی با نوشتن گزارشی از اولین بازی این دروازه‌بان بزرگ که این روزها مصادف با چهلمین روز درگذشت او ست. در جام سانتو در برابر تیم ملی پاکستانی و متعاقب آن در رویارویی با تیم ملی ترکیه و قبول چهار گل پیاپی در یک نیمه و نقش و تأثیری که رایکوف مربی آنزمان فوتبال ایران که ملیتی یوگسلاو داشت، بر روند رو به تکامل ناصر حجازی گذاشت واقعاً برایم خواندنی و جذاب بود و اگر پرویز خان زاهدی که زمانی در دبیرستان خامنه‌ای‌پور در دهه چهل در تهران‌نو و افتخار شاگردی ایشان را به عنوان دبیر زیست‌شناسی داشته و بعدها هم در مجله دنیای ورزش و روزنامه اطلاعات دوباره این تاریخ برایم تکرار شد، در شرح زندگی پنجاه ساله ورزشی‌نویسی خود می‌نوشت که چگونه به دنیای خبرنگاری ورزشی پاگذارده و بسیار از فراز و نشیب‌های دوران کاری اش و نیز مسائل زندگی شخصی خود را در کتابی بازگو کند، آنگاه راه و رسم تازه‌ایی از دنیای خبری برای خبرنگاران جوان از خود به یادگار می‌گذارد. و نیز حسین حصاری که بهترین کشتی‌شناس و آرشیو متحرک دنیای کشتی بوده که بیش از یکصد سفر خارجی با تیم‌های ورزشی رفته، باید شرح خاطرات خود را به رشته تحریر درآورد تا حداقل خاطره‌ای همیشگی از خود به جای گذارد .مردی که در دنیای کشتی جهان صاحب اعتبار بوده و دهها مدال ایرانیان را در میادین و تورنمنت‌های جهانی که می‌رفته تا توسط کشتی‌گیران سایر کشورها غاصبانه از آنان سلب شود به اردوی تیم ایران آورده و دنیایی از خاطره از دنیای کشتی جهان است.
یادم می‌آید که بیش از بیست سال قبل در مجله دنیای ورزش و روزنامه اطلاعات عکس و مطلبی از صدرالدین میرعمادی از جمله اولین ورزشی‌نویسان تاریخ ورزش ایران درج کردیم و بعد از چند روز همسر و دختر آن زنده‌یاد که دوستی عمیق با غلام‌رضا تختی داشت به موسسه اطلاعات آمدند و درخواست خرید دهها شماره از آن نشریات را داشتند که با افتخار به آنان داده و وابستگان آن مرحوم می‌گفتند از همسر و پدرمان هیچ چیز به یادگار نماند و به همین خاطر انتشار این مطلب بعد از مرگ او برایمان آنقدر جذاب و خاطره‌انگیز بود تا به اینجا آمده و به رسم یادگار مطالبی که از شرح زندگی او درج شده بود در اختیار گیریم.
به هر حال من به عنوان شاگردی همیشه عصیانگر که خود حالا 63 ساله شده‌ام از اساتید همیشگی‌ام خواهش می‌کنم که زندگی‌نامه‌های خود و زندگی در کنار ورزش را به رشته تحریر درآورده تا جوانان از تجربیات آنان درس‌های زیادی بگیرند و بدانند که حرفه خبرنگاری آنقدر هم که آنان در فکر جذابیت‌های آن هستند، نیست و باید به آن به عنوان یک کار کارشناسانه و علمی نگاه کرد و از آنچه بر این عزیزان بیش از پنجاه سال سن گذشته است با دیدی تعمق و تامل‌انگیز نگاه کنند، زیرا جوانان امروزی دنیای خبر را فقط از پشت مانیتور دستگاه‌های کامپیوتر خود دنبال کرده و به همه چیز به طریقی ناباورانه نگاه می‌کنند زیرا از نزدیک تجربیات آن را لمس نکرده‌اند و این بزرگترین معضل دنیای خبر امروزی است.