مدیر عامل سابق پاس همدان معتقد است که به جای گذاشتن قانون سقف قرارداد برای بازیکنان باید متوسط هزینه هر باشگاه را مشخص کرد.

کاظم اولیایی در گفت‌وگو با ایسنا، درباره قانون سقف قرار داد اظهار کرد: در شرایط حاکم بر فوتبال کشور آنقدر آش شور شده که آشپز هم متوجه شده و نمی‌تواند این شوری را کنترل کند.

وی افزود: به نظر من یک برنامه کنترلی برای هزینه‌ها لازم است، ولی این کنترل از طریق قرار دادها به بازیکنان امکان پذیر نیست. این قانونی است که شاید نتیجه‌ عکس بدهد و هزینه‌ها را بالا ببرد. باید از راه‌های منطقی فوتبال را با تدبیر اداره کنیم. در حال حاضر در فوتبال از جیب مردم و بیت المال هزینه می‌شود. روشی که آقایان اعمال کرده‌اند را نمی‌پسندم. این سیاست‌ها هزینه‌ها را بالاتر می‌برد و پایین‌تر نمی‌آورد.

اولیایی در مورد این که چه راهی برای کنترل قیمت‌ها پیشنهاد می‌کند، عنوان کرد: بالاترین مرجع فدراسیون است و خود فدراسیون باید نموداری از هزینه‌های منطقی برای یک تیم ارائه دهد و سقف هزینه‌های یک تیم را مشخص کند. برای این کار باید چند آیتم را برآورد کند و متوسط قیمت ها را به دست بیاورد و آن را به عنوان مبنا قرار بدهد و آن تعهد باشگاه‌ها به فدراسیون برای هزینه‌ها باشد. به این صورت مشخص می‌شود که برای یک تیم به طور متوسط چه هزینه‌هایی باید صرف کنیم.

وی ادامه داد: بعضی از مدیران وقتی که مصلحت‌شان است، از هزینه سه میلیاردی صحبت می‌کنند و بعضی وقت‌ها از هزینه‌های 15 میلیاردی حرف می‌زنند که این عدالت نیست. اولین کاری که می‌شود این است که سازمان تربیت بدنی که مرجع شناخت باشگاه‌ها است و یک کمیسیون خاصی از این سازمان مجوز باشگاه‌ها را ارائه می‌دهد، این مرجع بیاید و متوسط هزینه‌های یک تیم را مشخص کند. اگر این متوسط هزینه مشخص شود، با همان می‌توان کنترل را انجام داد و می‌شود مشخص کرد که به عنوان مثال یک باشگاه 20 درصد زیر متوسط هزینه کرده است و یک باشگاه 40 درصد بیش از آن صرف کرده است. برای باشگاه‌هایی هم که بالاتر می‌روند باید اجازه داده هزینه‌های بیشتری را صرف کنند تا زمانی که مبنای متوسط هزینه‌ها روشن نشود، مدیران غیر اصولی خرج می‌کنند و زمانی که مصلحتشان باشد در مراکزی که باید هزینه‌هایشان را پایین اعلام کنند، حداقل را می‌گویند و اگر بخواهند پولی را دریافت کنند حداکثر هزینه‌ها را اعلام می‌کنند. برای ملت ایران که پول‌ها از جیبش خرج می‌شود، مهم است که بداند متوسط هزینه باشگاه‌ها که تیم فوتبال را اداره می‌کنند، چقدر است.

مدیر عامل سابق باشگاه پاس همدان در ادامه بیان کرد: یک تیم فوتبال باید در برنامه‌ای که تنظیم می‌کند، بودجه‌اش را مشخص کند و این حتما منطقی است که دنیا هم به آن گردن نهاده است. در کشورهای مختلف اول فصل برنامه و بودجه را ارائه می‌دهند. باید بودجه در مقابل برنامه و برنامه مقابل مقدار اعتباری که لازم است مشخص شود. این باید درباره باشگاه‌های ورزشی ما هم اتفاق بیفتد. وقتی هیات مدیره یا مدیر عامل باشگاه برنامه سالیانه‌اش را ارائه می‌کند باید بودجه اش را هم در کنارش نوشته باشد. اگر این اتفاق بیفتد متوسطی هم برای فدراسیون و سازمان تربیت بدنی مشخص می‌شود و کسی هم که می‌خواهد تیم داری کند، متوجه می‌شود که چه مقدار باید هزینه کند.

وی ادعا کرد: این امر باعث می‌شود که از دروغ‌گویی‌های جدید جلوگیری شود. اخیرا سرطانی به نام «دروغگویی‌های هزینه» در فوتبال کشور به وجود آمده است . یک نفر در فوتبال ما وارد شده و آن را تحت تاثیر خصوصی سازی قرار داده است. او گاهی اوقات ادعا می‌کند که کمترین هزینه را کرده است و گاهی اوقات هم می‌گوید که بالاترین هزینه را انجام داده است. روزی می‌گوید که دو باشگاه را با هم بخرد و روزی هم می‌گوید قهر کرده و می‌خواهد از فوتبال برود. همه مطبوعات هم دل به دل او می‌دهند و فوتبال ما هم تحت تاثیر آن یک نفر است.

وی با اشاره به تاثیرات قانون سقف قرار دادها عنوان کرد: این قانون هزینه‌ها و توقعات را بالا برده است و باعث تنش شده است. وقتی بالاترین نهاد تخصصی ورزشی قیمت 350 میلیون را ارائه می‌دهد و کنار آن تبصره‌هایی مانند 70 میلیون پاداش را قرار می‌دهد، این کار توقع فوتبالیستی را که 50 میلیون ارزش دارد را هم بالا می‌برد. هیچ جای دنیا سقف مشخص نمی‌کنند. همه تلاش می‌کنند که وقتی وارد لیگ برتر می‌شوند، بهترین شوند، نه در پول گرفتن. این کار مغایر انگیزه، تلاش و رقابت‌ در یک باشگاه است. به جای این که رقابت‌ها در زمین باشد، در اتاق مذاکرات و میان مدیران نقل و انتقالات و ایجنت‌ها اتفاق می‌افتد.