تخریب ورزشی‌نویسان با سیستم منسوخ "سه، پنج، دو "

 علاقمندی برخی از برنامه سازان سیما برای ساخت سریال هایی در مورد فضای ورزش روندی صعودی داشته که بی شک جایی برای انتقاد ندارد اما در بسیاری از این سریال ها تلاش می شود تا این تفکر را به جامعه القا کند که ورزشی نویسان فعالیت پاکی ندارند و همواره با زد و بند، دلالی و پول های بادآورده مشغول فعالیت هستند.
بی شک کسی منکر این مسئله نیست که در این حوزه(رسانه های ورزشی) نیز مانند بسیاری از بخش ها افرادی سودجو حضور دارند که هدف شان گل آلود کردن آب و صید ماهی های درشت است و دستگیری تعداد زیادی از فعالان رسانه ای به جرم فساد مالی گواه این مدعاست اما مگر می توان این اتفاق را به تمام جامعه رسانه ای در ورزش تعمیم داد؟
تا به حال شده تهیه کنندگان تلویزیونی ا در مورد مشکلات مالی خبرنگاران ورزشی برنامه بسازند؟ از اینکه مجبورند برای سیر کردن شکم خانواده‌شان به طور همزمان و با حقوقی ناچیز در چندین رسانه مشغول فعالیت شوند؟ آیا این دوستان می‌دانند بسیاری از خبرنگاران ورزشی به دلیل عدم دریافت حقوق مکفی مجبورند در مسیر رفتن به ورزشگاه‌ها و دیگر میادین ورزشی مسافر جابه‌جا کنند؟ آیا می‌دانند بسیاری از خبرنگاران ورزشی بدون اینکه بیمه باشند قلم می‌زنند و آیا هرگز باور می‌کنند که حقوق برخی‌شان از صد هزار تومان تجاوز نمی‌کند؟!
چه کسی خبر دارد از غم نان یک خبرنگار؟ آیا می‌دانند که خبرنگاران هر شب که سر بر بالین می‌گذارند این واهمه را دارند که نکند فردا خبردار شوند که شغل خود را از دست داده‌اند؟ در دیگر کشورها ورزشی‌نویسان جایگاهی رفیع در جامعه داشته و با برخورداری از حقوق مکفی، نقشی تأثیرگذار در ورزش کشور خود دارند. این واقعیتی است که به چشم دیده‌ایم. مسئولان انجمن ورزشی‌نویسان در این کشورها هرگونه امکاناتی در اختیار روزنامه‌نگاران قرار می‌دهند ولی آیا در ایران نیز وضع به همین منوال است؟
نباید فراموش کرد که بازتاب افتخارات و رویدادهای مهم ورزشی کشور با کمک همین خبرنگاران در سطح جامعه منتشر می شود و در تیترها و تحلیل های نشاط آور متعلق به مردم، ورزشکاران و مسئولان است و نویسندگان همین اخبار دراولویت های بعدی قرار دارند.
نباید فراموش کرد که در راستای توسعه ورزش حرفه ای که در دنیای امروز آمیختگی ناگسسته ای با امور اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی دارد، همین خبرنگاران ورزشی رشته های مختلف ورزشی را تحلیل می کنند و با نقدهایشان در پیشبرد ورزش قدم های محکمی را بردار می دارند.
نباید فراموش کرد که جامعه خبرنگاران ورزشی را نباید از چند نفر الگو گرفت و به همه نسبت داد و انتظار این است که اگر تهیه کننده یا کارگردانی به دلیل جذابیت فوتبال و همه‌گیر بودن این رشته ورزشی در جامعه ایرانی برای نمایش به سراغش می ایند، مسایل را بهتر آنالیز کنند و با اطلاعات بهتری به سراغش بیایند.
همواره اخبار نارضایتی اصحاب رسانه از جایگاه های ورزشی ورزشگاه ها و نبود امکانات و برخوردهای ناپسند منتشر می شود. بسیاری از مربیان و بازیکنان با سخنان توهین آمیز خبرنگاران را خطاب قرار می دهند و حتی در برخی مواقع(مانند جریان خداداد عزیزی و خبرنگار شیرازی) به خود اجازه می دهند آنها را مورد ضرب و شتم قرار دهند و هیچ پشتیبانی برای حمایت از این قشر در مواجهه با این همه فشار وجود ندارد.

و امروز برنامه سازان سیما در راستای سیاه نمایی علیه خبرنگاران ورزشی سریال "سه پنج دو " را روی آنتن برده اند که سراسر تهمت و افترا به اصحاب رسانه است. چنان کوهی از کاه ساخته اند که ورزشی نویس شرمش می آید از اینکه از شغل خود با آشنایان بگوید. کسی منکر عدم نظارت کافی بر رسانه های ورزشی و عملکرد غیر حرفه ای برخی فعالان در این عرصه نیست و قطعا تمام اخبار منتشر شده نیز قابل استناد نیستند اما این همه اغراق برای چیست؟

توهماتی مبنی بر اینکه می توان با یک دستور تیتر اول تمام روزنامه های ورزشی کشور را تغییر داد و همسو کرد و یا اینکه روزنامه ها هزینه های خود را از طریق مدیران عامل باشگاه ها تامین می کنند و برای ادامه حیات، حقایق را به سود آنها وارونه جلوه می دهند، بارها در این سریال به طرق مختلف مورد اشاره قرار گرفته است. دست اندرکاران این سریال تلاش کرده اند اینگونه وانمود کنند که یک مدیر می تواند حتی سردبیر یک روزنامه را نیز تغییر دهد و ...

تلخی این اتفاق وقتی بیشتر می شود که می فهمیم یکی از کسانی که برای ساخت این سریال مشاوره داده است، جزو متخلفانی است که چندی پیش در جریان مبارزه با فساد در رسانه های ورزشی دستگیر شد و البته اتفاق غیر منتظره ای نیز رخ نداده است چرا که اکثر دستگیر شدگان، امروز دوباره به راحتی مشغول فعالیت هستند و با عملکرد ناپاک خود باعث می شوند خشک و تر با هم بسوزند و تمام ورزشی نویسان در مظان اتهام قرار گیرند.

این تبلیغات سراسر منفی علیه روزنامه نگاران ورزشی باعث شده تا بسیاری از مردم نگاه مثبتی به این قشر نداشته و همه آنها را به چشم دلال و مزدور بنگرند. همانگونه که اعلام می شود 80 درصد بینندگان این سریال معتقدند چهره ای که از خبرنگاران ورزشی نشان داده شده،‌ بر اساس واقعیت است!

امروز کار را به جایی رسانده اند که فعالان رسانه های ورزشی توقع همدردی و رسیدگی بیشتر ندارند و فقط خواستار این هستند که ناجوانمردانه به آنها توهین نشود. کاش برنامه سازان سیما نیز اگر با به تصویر کشیدن‌ دغدغه های بی شمار ورزشی نویسان موافق نیستند،‌ حداقل از اینگونه سیاه نمایی نیز بپرهیزند.

گزارش از مهدی محمدی