در کتاب‌های حوزه جامعه‌شناسی به ایجاد نقش دائمی با ماندگاری طولانی روی پوست، خالکوبی گفته می‌شود. این عمل، پدیده‌ای اجتماعی و فراگیر در جهان است و در اقوام ژاپنی، آفریقایی و مائوری در نیوزیلند و حتی ایران باستان با نام کبودی زدن در میان پهلوانان و بانوان به شیوه‌های سنتی رواج داشته، اما امروزه با فراموش شدن بسیاری از سنت‌ها در دوره معاصر، این کشور‌های اروپایی و آمریکایی‌اند که با ترویج شیوه‌های نوین خالکوبی در سراسر جهان، گاهی با القای افکار ضددینی و به ویژه ضداسلامی در میان اقشار مختلف به خصوص ورزشکاران نفوذ می‌کنند./به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، «آندره گوتلیب» نویسنده کتاب «در رنگ: خالکوبی در nba و داستان‌های پشت سر آن» که دکترای روانشناسی دارد، به بررسی برخی علل خالکوبی به عنوان یک پدیده اجتماعی پرداخته است.

وی اعتقاد دارد که خالکوبی از عقده‌های روحی سبب می‌شود و نه تنها جسم افراد را تخریب می‌کند، بلکه ذهن آنان را نیز از افکار تلقینی و غیر واقع پُر خواهد کرد.

به گفته وی، امروزه بیش از 60 درصد مدیران اجرایی در آمریکا نیز به خالکوبی روی آورده‌اند و این نشان از ضعف روحی آنان دارد.

وی در کتاب «In the Paint: Tattoos of the NBA and the Stories Behind Them» به بررسی برخی عوامل پشت پرده و داستان‌های سیاسی و غیرسیاسی خالکوبی در ورزش‌های بسکتبال، فوتبال آمریکایی و هاکی روی یخ از منظر روانشناسی پرداخته است. 

وی به این نکته اشاره می‌کند که مدیران ارشد ورزش این کشور به القای افکار خود با ترویج خالکوبی در قشر پرطرفدار آمریکا یعنی «ورزشکاران» پرداخته‌‌اند تا بتوانند افکار ضددینی خود را با انگیزه ترویج فساد ذهنی و جسمی گسترش دهند. برای مثال، ورزشکارانی که خالکوبی‌های بیشتر و متفاوت‌تری داشته باشند، امتیازاتی را دربافت خواهند کرد که «گوتلیب» به چند نمونه از آن اشاره می‌کند و می‌نویسد: «آلن آیورسون و رشید والاس، بازیکنان حرفه‌ای بسکتبال آمریکا هستند و از جمله کسانی‌اند که در تمام سطح بدن خود خالکوبی ‌های عجیبی نقش زده‌اند و بر خلاف توانایی‌هایشان در سال‌های اخیر، بزرگ‌ترین قرارداد‌های لیگ حرفه‌ای بسکتبال آمریکا را نیز از آن خود کرده‌اند.» 

با توجه به این که خالکوبی روی بدن تا حدودی در میان برخی از جوانان و حتی ورزشکاران کشورمان نیز رواج پیدا کرده، در این گزارش با استاد روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی درباره علل انجام چنین کاری و پیامدهای آن صحبت شده است.

دکتر مسعود شریفی درباره مقابله موثر فرهنگی با این پدیده اجتماعی می‌گوید: تالیف کتاب و منابع مکتوب مستدل و پژوهشی، مناسب‌ترین شیوه برای ترویج دیدگاه‌های صحیح درباره این پدیده است که هرچه بیش‌تر باشد، موثر‌تر خواهد بود.

عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی می‌افزاید: باید از خالکوبی یک طرح کلی در سطح کلان جامعه ارایه داد تا بتوان نقاط تاریک و ناشناخته آن را در جامعه کشورمان شناسایی کرد. اکنون قشر کمی به این پدیده روی آورده‌اند و نباید درباره آن زیاده‌گویی شود، اما باید از همین امروز برای جلوگیری از گسترش آن اقدام کرد و دست به قلم شد.

دکتر کرم‌الله راسخ، نویسنده و استاد جامعه‌شناسی دانشگاه آزاد جهرم نیز در این‌باره می‌گوید:موضوع افراط خالکوبی در کشورمان صحیح نیست، زیرا قشر محدودی به این امر مبادرت می‌ورزند، اما بررسی علل آن موجب آگاهی بیش‌تر و در نتیجه، پیشگیری از گسترش آن می‌شود. به نظر من، مانند بسیاری از مسایل فرهنگی، روبه‌رو شدن با این موضوع نیز از راه فرهنگی به ویژه رسانه کتاب موثرتر خواهد بود.

دکتر راسخ با بیان این که مناسب‌ترین راه انتقال پیام در مواجهه با دیدگاه‌های اجتماعی، مکتوباتی‌اند که از سوی نویسندگان، روزنامه‌نگاران و مترجمان آثار مختلف به رشته تحریر درآمده‌اند، بیان می‌کند: باید ورزشکاران را از عموم مردم جدا کرد و این پدیده را در میان آنان از جنبه‌های روانشناخی بررسی و به طور مفصل بر عوامل ترویج خالکوبی در میان آنان تحقیق کرد، زیرا در بسیاری از موارد خالکوبی در آنها جنبه‌های روانی دارد. ورزشکاران در تمام دوران حرفه‌ای خود به کسب اعتماد به نفس و همچنین تصدیق و تشویق از سوی تماشاچیان و علاقه‌مندان رشته خود نیاز دارند و با صدمه دیدن روحیه آنها عملکردشان نیز نامناسب خواهد شد.

وی برخی پدیده‌های اجتماعی را گذرا می‌داند و می‌گوید: خالکوبی و رواج آن در سال‌های اخیر در قشر محدودی از جامعه، می‌تواند از آن دسته پدیده‌هایی باشد که شبیه به «مد» گذرا و تحت شعاع علاقه‌های زودگذر جوانان قرار بگیرد. بنابراین، باید با صبر و همانطور که تاکید کردم، ارایه مکتوبات تصحیح‌کننده افکار مقلدان خالکوبی، از رواج آن جلوگیری کنیم.

دکتر محمد‌رضا کُردی،استاد تربیت‌بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، در بررسی چرایی ترویج خالکوبی در میان قشر ورزشی از منظر کتاب و تاثیر مکتوبات و دیدگاه‌‌های اجتماعی و درباره چگونگی تاثیر کتاب در امر فرهنگ‌سازی مناسب و همچنین مقابله فرهنگی با خالکوبی می‌گوید: به یقین نخستین قدم برای مبارزه فرهنگی با این مقوله، پژوهش و نگارش کتاب است که می‌تواند از سوی نویسندگان ورزشی، روزنامه‌نگاران و خبرنگاران ورزشی صورت بپذیرد، اما مشکل اینجاست که هرچه ما داد و فریاد کنیم، صدایمان شنیده نمی‌شود و هرچه بنویسیم، خوانده نخواهد شد! البته نباید ناامید شد. به نظر من، این مقوله باید با نگاهی اخلاقی و دینی آسیب‌شناسی شود.

وی ادامه می‌دهد: خالکوبی می‌تواند به هر دلیلی انجام شود و در نهایت امری شخصی است، اما باید اخلاق را جایگزین آرم‌ها و شخصیت‌هایی که به عنوان خالکوبی از آنها استفاده می‌شود، کنیم تا ورزشکار برای مطرح کردن خود از نقش و ‌نگاری جسمی استفاده نکند، بلکه از موجودیتش بهره‌مند شود و اخلاق بزرگان این مرز و بوم را سرلوحه خود قرار دهد.

دکتر کردی می‌افزاید: خالکوبی براساس علایق فرد بر تن وی نقش می‌بندد، اما باید بررسی شود که شکل‌های خالکوبی شده روی بدن بازیکنان مطرح فوتبال، بسکتبال و... کشورمان چه مفهومی دارند. 

استاد دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران ادامه می‌دهد: شعارگرایی در امور فرهنگی بیهوده است، چرا که باعث فراموشی هدف خواهد شد. اگر هدفمان مبارزه با خالکوبی غربی و بومی‌سازی آن و بازگشتن به دوران پهلوانی باستانی ایران است، باید به روشی دیگر دست به کار و کتاب و مکتوبات را سرلوحه قرار داد و دست به قلم شد.

وی تصریح می‌کند: هیچ کتابی در کشورمان به مسایل فرهنگی حوزه ورزش از نگاه بومی نمی‌نگرد و تنها کلمات مطرح شده در آثار خارجی به همان شکل بیان می‌شوند و این کار اصلا صحیح نیست. 

به اعتقاد کردی، غربی‌ها با بهره‌جویی از غفلت ما به آسانی برای ترویج افکارشان در قالب کلمات اقدام می‌کنند و امروزه عوارض آن را کم و بیش شاهدیم.

وی تاکید می‌کند: تنها و تنها با کتاب و فعالیت‌های فرهنگی، آن هم به صورت پایه‌ای می‌توان قشر آسیب‌پذیر جامعه را از قرار گرفتن در دام‌های فرهنگی کشور‌های بیگانه دور کنیم و این نکته را نیز باید در نظر داشت که هیچگاه با محدود کردن نمی‌توان فرهنگ بومی را فراگیر کرد.