دروازهبان باش و حکمرانی کن
چند سالی است که از تصویب قانون ممنوعیت جذب دروازهبان خارجی در فوتبال ایران میگذرد، قانونی که به نظر میرسد مضراتش بسیار بیشتر از فوایدش است. سؤال اصلی این است که این قانون چه کمکی به پیشرفت سطح دروازهبانی در فوتبال ایران کرده است؟
پاسخ این سؤال را میتوان در ظهور یا عدم ظهور دروازهبانان جوان در چند ساله اخیر جستوجو و این سؤال را مطرح کرد که چه تیمی اکنون و پس از تصویب این قانون دروازهبان جدیدی را به فوتبال ایران معرفی کرده است؟ شاید این اتفاق افتاده باشد اما آیا دروازهبانی بوده که به عنوان چهره شاخص در فوتبال ایران مطرح شود؟ اگر هم فرض بگیریم که پاسخ این سؤال مثبت است باز هم اتفاقاتی رخ میدهد که نمیتوان از کنار آنها به راحتی گذشت.
اکنون سیدمهدی رحمتی به عنوان دروازهبان شماره یک تیم ملی خواستههایی را مطرح میکند که در حیطه وظایف یک بازیکن نیست. او که قبل از پیوستن به استقلال با پرسپولیس مذاکره کرده بود شروطی را مطرح کرد که جای سؤال دارد.
حبیب کاشانی بدون اینکه نامی از رحمتی ببرد در این باره گفته بود: "یک بازیکن ملیپوش گفت که یک میلیارد پول میخواهد و مالیات این پول را هم باشگاه باید بپردازد. او چند شرط دیگر هم گذاشت از جمله اینکه دو دروازهبان تیم شما هم از پرسپولیس بروند و به جای این دو، باید فلان بازیکن تیم دستهدومی جذب شود و در نهایت 10 درصد از مبلغ قرارداد من به عنوان پورسانت به مدیربرنامههایم پرداخت شود. این بازیکن درخواست 850 میلیون تومانی برای جذب یک بازیکن دیگر که از دوستان صمیمیاش است را به ما ارائه کرد و گفت که مالیات او هم باید از سوی باشگاه پرداخت و 10 درصد از قرارداد دوست صمیمیاش هم از سوی باشگاه به عنوان پورسانت به مدیربرنامهاش داده شود. "
چرا فوتبال ایران به جایی رسیده که یک دروازهبان باید برای یک باشگاه تعیین تکلیف کند؟ چه کسی گفته که انتخاب دروازهبان دوم بر عهده گلر اول است؟ چرا باید یک دروازهبان به خود این اجازه را بدهد که چنین شروط عجیبی بگذارد و این مبلغ را درخواست کند؟
اگرچه رحمتی پس از عقد قرارداد با استقلال اعلام کرد که مبلغ قراردادش 350 میلیون تومان است اما آیا میتوان این موضوع را باور کرد؟ رحمتی در برنامه نود گفته بود که برای سال اول از سپاهان 444 میلیون تومان گرفته بود و در سال دوم این مبلغ با 20 درصد افزایش به حدود 530 میلیون رسیده بود. حال سؤال این است که مگر میشود یک دروازهبان فصل گذشته 530 میلیون تومان بگیرد و امسال حاضر باشد با 350 میلیون بازی کند؟ آیا اعلام اینکه رحمتی با 350 میلیون استقلالی شده توهین به شعور مخاطبان نیست؟
در باشگاه پرسپولیس نیز این روزها موضوع دروازهبانی تبدیل به حاشیه شده است. علیرضا حقیقی پس از پیوستن میثاق معمارزاده به حالت قهر در تمرین پرسپولیس شرکت نکرد و با حضور در باشگاه خواهان توضیح درباره جذب معمارزاده شد.
این درحالی است که وظیفه حقیقی به عنوان یک دروازهبان این است که تمرین کند تا خود را به ترکیب اصلی برساند. وظیفه او این نیست که برای باشگاه خط مشی تعیین کند و بگوید کدام دروازهبان را بگیرد و کدام دروازهبان نباید پرسپولیسی شود.
به نظر میرسد پس از تصویب قانون ممنوعیت جذب دروازهبان خارجی، دروازهبانان ایرانی، فوتبال ایران را محل مناسبی برای جولان دادن و بیان خواستههای غیرمنطقیشان دانستهاند که اگر این گونه نبود امروز شاهد این اتفاقات نبودیم.
سؤال آخر اینکه چه کسی مسئول برخورد با این پدیده است و چه کسی باید به بازیکنانی که پول حرفهای میگیرند یاد بدهد که رفتار حرفهای کنند و فقط در پول گرفتن حرفهای نباشند؟
