ایتالیایی ها فوتبالشان را با کتاب به تاریخ پیوند زده اند
حبیب الله نیک نژاد،روزنامه نگار و مترجم: از شکست تا پیروزی نام کتابی است که بزودی منتشر خواهد شد. این کتاب را «فابیو کاناوارو» کاپیتان تیم ملی ایتالیا در جام جهانی 2006 آلمان منتشر خواهد کرد...خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)حبیب الله نیک نژاد،روزنامه نگار و مترجم: از شکست تا پیروزی نام کتابی است که بزودی منتشر خواهد شد. این کتاب را «فابیو کاناوارو» کاپیتان تیم ملی ایتالیا در جام جهانی 2006 آلمان منتشر خواهد کرد.
مرد افسانهایی خط دفاعی تیم ملی ایتالیا که دو هفته قبل در 38 سالگی به دنیای بازیگریش خاتمه داد. او از چندسال قبل اقدام به جمعآوری مصاحبهها و بیوگرافی بسیاری از دستاندرکاران فوتبال ایتالیا کرده و حالا خداحافظیاش از فوتبال را بهترین فرصت دانسته تا تمامی آنچه را توسط وکیل خود به صورت مصاحبه جمعآوری و خود نیز مطالبی به آنان افزوده است و نامش را «از شکست تا پیروزی» گذاشته،به زودی به چاپ خواهد رساند.
«فابیو کاناوارو» یکی از بهترین مدافعان دو دهه اخیر فوتبال جهان است که دو هفته قبل برای همیشه کفشهایش را آویخت و دلیل آن را مصدومیت زانوهایش عنوان کرد و گفت: دیگر آنان قادر نیستند، فشارهای تمرینات و وزنههای سنگین را در تمرینات بدنسازی تحمل کنند و به همین خاطر و به توصیه پزشکان ایتالیایی ترجیح دادم تا کفشهایم را برای همیشه به دیوار آویزان کنم.
«فابیو کاناوارو» تنها مدافعی است که در تاریخ فوتبال جهان از سوی فدراسیون جهانی فوتبال به عنوان مرد سال برگزیده شده و این عنوان را در سال 2006 هم از سوی اتحادیه فوتبال اروپا و هم از سوی فدراسیون جهانی فوتبال کسب کرد. همگان قهرمانی ایتالیا در جامجهانی 2006 را بدلیل درخشش فوق تصور وی توصیف میکنند؛ مردی که در جام جهانی 1990 در ورزشگاه «سن آنتونیو»ی شهر جنوبی ناپل یک توپ جمعکن بود و شدیداً تحت تأثیر بازی «دیهگو آرماندو مارادونا» بوده و از او به عنوان اسطورهای پایانناپذیر در تاریخ فوتبال جهان یاد میکند.
«فابیو کاناوارو» سابقه بازی در تیمهای ناپولی، پارما، اینترمیلان، یوونتوس، رئال مادرید و الاهلی امارات متحده عربی را در پرونده دوران بازیگریش در اختیار دارد.
اگرچه او با این تیمها به افتخاراتی از جمله دو جام قهرمانی کالچوبا یوونتوس، دو جام قهرمانی لالیگا با رئال مادرید، جام قهرمانی اتحادیه اروپا در سال 1999 با پارما دست یافته، ولی تمامی بزرگی نام این مدافع 173 سانتیمتری بدلیل افتخاراتی است که با چکمهایی پوشان دیار حاشیه دریای مدیترانه به دست آورده است.
«فابیو کاناوارو» دو بار پیاپی با تیم ملی زیر 21 سالههای ایتالیا قهرمان اروپا شد و بزرگترین افتخار دوران بازیگریش پیروزی در جام جهانی 2006 ایتالیا در سی و سه سالگی است. دیداری که یکصدمین بازی ملی او بود که در نهایت با فتح جام قهرمانی بسر آمد.
کتاب«از شکست تا پیروزی» سرگذشت تیم ملی ایتالیا از فینال جام ملتهای اروپا در سال 2000 در ورزشگاه ملی شهر آمستردام هلند در برابر تیم ملی فرانسه است که مردان ایتالیایی تا فتح جام قهرمانی لحظاتی فاصله نداشتند که در این زمان «ویلتورد» مهاجم فرانسویها گل برابری را به ایتالیاییها تحمیل کرد و بازی به دو وقت پانزده دقیقهایی اضافه کشیده و گل «دیوید ترهزیگه» هنگام اجرای قانون گل طلایی باعث شد تا ایتالیاییها زندگی و پیروزی را با شکست و مرگ تعویض کرده و «کاناوارو» از آن روز به عنوان بدترین لحظه زندگی خود یاد کند.
شش سال بعد این غافله شکست خورده همه چیز را جبران کرد و در جامجهانی 2006 توانست انتقام خود را از فرانسویها پس گرفت و در ضربات پنالتی آنان را مقهور و چهارمین جام جهانی تاریخ خود را به دست آورده و جالبتر اینکه ایتالیاییها در ورزشگاهی به این پیروزی دست یافتند که قبلهگاه قدرت برای آدولف هیتلر بود.
تیمی که سالهای 1934 در رم و 1938 در پاریس در اوج اقتدار موسولینی» به جام جهانی دست یافت و همین پیروزیها تداوم بخش قدرت وحشیانه حکومت موسولینی شد و به همین خاطر نویسندگان آن سالهای ایتالیا از آن دو پیروزی افسانههای زیادی ساخته و هنوز هم کتابهای زیادی درباره آن دو قهرمانی که بیش از 70 سال از آن میگذرد، در کتابخانههای ایتالیایی موجود است.
«فابیو کاناوارو» اگرچه در دیدارهای باشگاهی به افتخارات زیادی مانند «پائولومالدینی» کاپیتان اسبق تیم ملی ایتالیایی دست نیافت، ولی به همراه تیم ملی ایتالیایی به همه چیز رسید که از آن جمله بازی در 136 مسابقه ملی بوده که این تعداد بازی، افتخارات زیادی را برای او در برداشته و عنوان دیر پاترین بازیکن تاریخ فوتبال ملی ایتالیایی را از آن او کرد.
کتاب از شکست تا پیروزی ماحصل زندگی بازیکنان ایتالیایی حدفاصل سالهای 2000 تا 2006 است که گفتگوهای بسیار زیبایی با دینوزوف مربی تیم شکست خورده دارد. مردی که با ایتالیاییها جام جهانی 1982 اسپانیا را به عنوان دروازهبان فتح کرد و فینال جام ملتهای اروپا را مرگ دوران مربیگریش میخواند. از سویی دیگر نوشتههایی چندین صفحهایی از مارچلو لیپی مربی قهرمان جهان در سال 2006 در آن آورده شده و در پایان هم گفتوگویی با «انزو بیرزوت» سرمربی تیم ملی ایتالیا در جام جهانی 1982 در این کتاب به چشم میآید.
بد نیست اشاره کنیم که دو بازی نیمه نهایی و پایانی جام جهانی 2006 در ورزشگاه تاریخی المپیک شهر برلین برگزار شد. جایی که «جسی اونز» اسطوره تاریخ دو و میدانی جهان و آن سیه چرده بزرگ آمریکایی، حسرت پیروزی را در دور نهایی دوی یکصدمتر المپیک به دل «آدولف هیتلر» گذارده و باعث شد تا او با خشم آنجا را ترک نماید و به همین خاطر آلمانیها روی این ورزشگاه حساسیتی خاص دارند، ولی حضور ده ها هزار آلمانی در دیدار مرحله نیمه نهایی و بازی آلمان ـ ایتالیا باعث نشد تا ایتالیاییها با درخشش فوق تصور کاناوارو با پیروزی میدان را ترک نکرده و شکست تحقیرآمیزی را به آلمانی ها تحمیل نکنند و بازی پایانی هم میان ایتالیا و فرانسه با همین شرایط در همین ورزشگاه به پایان رسید و در هر دو بازی «فابیو کاناوارو» به عنوان بازیکن برتر میدان برگزیده و به او لقب دیوار برلین را دادند. دیواری که بعد از جنگ خانمانسوز جهانی دوم، میان آلمان شرقی و غربی کشیده شد و در فاصله بیش از چهل سال هزاران نفر در پای آن جان خود را از دست دادند.
بعد از پایان جنگ جهانی دوم نیروهای متفقین بعد از پیروزی در اجلاس تهران تصمیم گرفتند تا آلمان را به دو منطقه شرقی و غربی تقسیم کرده و شهر برلین مرز این دو کشور بود که در سال 1989 بعد از فروپاشی حکومت کمونیستها در قسمتهایی از اروپا، دیوار برلین هم فرو ریخت و دو آلمان شرقی و غربی به آلمانی متحد بدل شدند.
مرد افسانهایی خط دفاعی تیم ملی ایتالیا که دو هفته قبل در 38 سالگی به دنیای بازیگریش خاتمه داد. او از چندسال قبل اقدام به جمعآوری مصاحبهها و بیوگرافی بسیاری از دستاندرکاران فوتبال ایتالیا کرده و حالا خداحافظیاش از فوتبال را بهترین فرصت دانسته تا تمامی آنچه را توسط وکیل خود به صورت مصاحبه جمعآوری و خود نیز مطالبی به آنان افزوده است و نامش را «از شکست تا پیروزی» گذاشته،به زودی به چاپ خواهد رساند.
«فابیو کاناوارو» یکی از بهترین مدافعان دو دهه اخیر فوتبال جهان است که دو هفته قبل برای همیشه کفشهایش را آویخت و دلیل آن را مصدومیت زانوهایش عنوان کرد و گفت: دیگر آنان قادر نیستند، فشارهای تمرینات و وزنههای سنگین را در تمرینات بدنسازی تحمل کنند و به همین خاطر و به توصیه پزشکان ایتالیایی ترجیح دادم تا کفشهایم را برای همیشه به دیوار آویزان کنم.
«فابیو کاناوارو» تنها مدافعی است که در تاریخ فوتبال جهان از سوی فدراسیون جهانی فوتبال به عنوان مرد سال برگزیده شده و این عنوان را در سال 2006 هم از سوی اتحادیه فوتبال اروپا و هم از سوی فدراسیون جهانی فوتبال کسب کرد. همگان قهرمانی ایتالیا در جامجهانی 2006 را بدلیل درخشش فوق تصور وی توصیف میکنند؛ مردی که در جام جهانی 1990 در ورزشگاه «سن آنتونیو»ی شهر جنوبی ناپل یک توپ جمعکن بود و شدیداً تحت تأثیر بازی «دیهگو آرماندو مارادونا» بوده و از او به عنوان اسطورهای پایانناپذیر در تاریخ فوتبال جهان یاد میکند.
«فابیو کاناوارو» سابقه بازی در تیمهای ناپولی، پارما، اینترمیلان، یوونتوس، رئال مادرید و الاهلی امارات متحده عربی را در پرونده دوران بازیگریش در اختیار دارد.
اگرچه او با این تیمها به افتخاراتی از جمله دو جام قهرمانی کالچوبا یوونتوس، دو جام قهرمانی لالیگا با رئال مادرید، جام قهرمانی اتحادیه اروپا در سال 1999 با پارما دست یافته، ولی تمامی بزرگی نام این مدافع 173 سانتیمتری بدلیل افتخاراتی است که با چکمهایی پوشان دیار حاشیه دریای مدیترانه به دست آورده است.
«فابیو کاناوارو» دو بار پیاپی با تیم ملی زیر 21 سالههای ایتالیا قهرمان اروپا شد و بزرگترین افتخار دوران بازیگریش پیروزی در جام جهانی 2006 ایتالیا در سی و سه سالگی است. دیداری که یکصدمین بازی ملی او بود که در نهایت با فتح جام قهرمانی بسر آمد.
کتاب«از شکست تا پیروزی» سرگذشت تیم ملی ایتالیا از فینال جام ملتهای اروپا در سال 2000 در ورزشگاه ملی شهر آمستردام هلند در برابر تیم ملی فرانسه است که مردان ایتالیایی تا فتح جام قهرمانی لحظاتی فاصله نداشتند که در این زمان «ویلتورد» مهاجم فرانسویها گل برابری را به ایتالیاییها تحمیل کرد و بازی به دو وقت پانزده دقیقهایی اضافه کشیده و گل «دیوید ترهزیگه» هنگام اجرای قانون گل طلایی باعث شد تا ایتالیاییها زندگی و پیروزی را با شکست و مرگ تعویض کرده و «کاناوارو» از آن روز به عنوان بدترین لحظه زندگی خود یاد کند.
شش سال بعد این غافله شکست خورده همه چیز را جبران کرد و در جامجهانی 2006 توانست انتقام خود را از فرانسویها پس گرفت و در ضربات پنالتی آنان را مقهور و چهارمین جام جهانی تاریخ خود را به دست آورده و جالبتر اینکه ایتالیاییها در ورزشگاهی به این پیروزی دست یافتند که قبلهگاه قدرت برای آدولف هیتلر بود.
تیمی که سالهای 1934 در رم و 1938 در پاریس در اوج اقتدار موسولینی» به جام جهانی دست یافت و همین پیروزیها تداوم بخش قدرت وحشیانه حکومت موسولینی شد و به همین خاطر نویسندگان آن سالهای ایتالیا از آن دو پیروزی افسانههای زیادی ساخته و هنوز هم کتابهای زیادی درباره آن دو قهرمانی که بیش از 70 سال از آن میگذرد، در کتابخانههای ایتالیایی موجود است.
«فابیو کاناوارو» اگرچه در دیدارهای باشگاهی به افتخارات زیادی مانند «پائولومالدینی» کاپیتان اسبق تیم ملی ایتالیایی دست نیافت، ولی به همراه تیم ملی ایتالیایی به همه چیز رسید که از آن جمله بازی در 136 مسابقه ملی بوده که این تعداد بازی، افتخارات زیادی را برای او در برداشته و عنوان دیر پاترین بازیکن تاریخ فوتبال ملی ایتالیایی را از آن او کرد.
کتاب از شکست تا پیروزی ماحصل زندگی بازیکنان ایتالیایی حدفاصل سالهای 2000 تا 2006 است که گفتگوهای بسیار زیبایی با دینوزوف مربی تیم شکست خورده دارد. مردی که با ایتالیاییها جام جهانی 1982 اسپانیا را به عنوان دروازهبان فتح کرد و فینال جام ملتهای اروپا را مرگ دوران مربیگریش میخواند. از سویی دیگر نوشتههایی چندین صفحهایی از مارچلو لیپی مربی قهرمان جهان در سال 2006 در آن آورده شده و در پایان هم گفتوگویی با «انزو بیرزوت» سرمربی تیم ملی ایتالیا در جام جهانی 1982 در این کتاب به چشم میآید.
بد نیست اشاره کنیم که دو بازی نیمه نهایی و پایانی جام جهانی 2006 در ورزشگاه تاریخی المپیک شهر برلین برگزار شد. جایی که «جسی اونز» اسطوره تاریخ دو و میدانی جهان و آن سیه چرده بزرگ آمریکایی، حسرت پیروزی را در دور نهایی دوی یکصدمتر المپیک به دل «آدولف هیتلر» گذارده و باعث شد تا او با خشم آنجا را ترک نماید و به همین خاطر آلمانیها روی این ورزشگاه حساسیتی خاص دارند، ولی حضور ده ها هزار آلمانی در دیدار مرحله نیمه نهایی و بازی آلمان ـ ایتالیا باعث نشد تا ایتالیاییها با درخشش فوق تصور کاناوارو با پیروزی میدان را ترک نکرده و شکست تحقیرآمیزی را به آلمانی ها تحمیل نکنند و بازی پایانی هم میان ایتالیا و فرانسه با همین شرایط در همین ورزشگاه به پایان رسید و در هر دو بازی «فابیو کاناوارو» به عنوان بازیکن برتر میدان برگزیده و به او لقب دیوار برلین را دادند. دیواری که بعد از جنگ خانمانسوز جهانی دوم، میان آلمان شرقی و غربی کشیده شد و در فاصله بیش از چهل سال هزاران نفر در پای آن جان خود را از دست دادند.
بعد از پایان جنگ جهانی دوم نیروهای متفقین بعد از پیروزی در اجلاس تهران تصمیم گرفتند تا آلمان را به دو منطقه شرقی و غربی تقسیم کرده و شهر برلین مرز این دو کشور بود که در سال 1989 بعد از فروپاشی حکومت کمونیستها در قسمتهایی از اروپا، دیوار برلین هم فرو ریخت و دو آلمان شرقی و غربی به آلمانی متحد بدل شدند.
تاریخ: 1390/4/24
موضوع: سایر ورزش ها
نظر: 0
















