گفتگویی کوتاه با کوروش نگهبان در بیس کمپ گاشربروم.....روح لیلا صعود ایرانی ها را می بیند......

 

 

 

با وجود ماجرای لیلا، دستم به نوشتن پست جدید نمیرفت. اما وجدانم راضی نشد و وقتی با کوروش که الان در بیس کمپ گاشربرم هاست، صحبت کردم، اخبارشو منعکس نکنم. 
*
الان با کوروش صحبت کردم. این دومین باره که باهاش پس از ماجرای لیلا صحبت می کنم. کوروش برایم این طور تعریف کرد:
وقتی به بیس کمپ رسیدیم، لیلا تقریبا هم هواییشو تکمیل کرده بود و حتی یه جشن کوچیک به خاطرش که این قدر جلو رفته بود، گرفتیم. شب قبل از صعود، من با لیلا و عظیم و حسین هم چادر بودم. حالم کاملا خوب بود. کلا حواسم به خودم بود و به هیچ وجه نمی خواستم کاری بر خلاف شرایط جسمیم انجام بدم. روز قله، من قصد داشتم تا جایی که ممکنه و مشکلی نداشتم ارتفاع بگیرم و برگردم و به هیچ وجه آن روز قصد صعود قله را نداشتم و حواسم بود که هیجان زده و احساساتی تصمیم نگیرم. بچه ها خیلی خوب و رو فرم بودند. شاید از هم هواییشون، اثری مونده بود. به هر حال من تا ابتدای تراورس یعنی ارتفاع ???? صعود کردم و از آنجا با لیلا خداحافظی کردم و برگشتم. شاید اگر لیلا نبود، زودتر هم بر می گشتم. اما دوست داشتم تا جایی که ممکنه باهم، هم مسیر باشیم، شرپای لیلا خیلی جالب نبود و بیشتر اوقات خیلی جلوتر از لیلا حرکت می کرد. لیلا اون ارتفاع را دو بار لمس کرده بود و من اولین بارم بود. خیلی دوست داشتم با بچه برم سمت قله، عظیم، محمود، حسین جلوتر بودند. ایرج عقبتر بود با لیلا و من. شاید اگر می رفتم صعود می کردم ، ولی تصمیمی که از پایین گرفتم رو ،عملی کردم و برگشتم، در سلامت کامل جسمی و فکری.
الان بیس کمپم. دارم ریکاوری میشم. ? تا ? روز استراحت می کنم. تا کاملا انرژیم برگرده. تلاشمو برای صعود می کنم. زندگی منو عادت داده که گاهی کلید بعضی چیزایی که ناراحتم می کنه (چه اینجا، چه تو ایران) را قطع کنم و چند روزی بهش فکر نکنم و متمرکز بشم روی کاری که واسش برنامه ریزی کردم.
حال همه دوستان حاضر در منطقه خوب و برای تلاش بر روی گاشربروم ها آماده می شوند.

ضمنا کوروش، نظر من را، در مورد تلاشش برای صعود، پس از فوت لیلا پرسید و من در تایید این تلاش، بهش گفتم اگر لیلا مجروح بود نه تو بلکه تمام ایرانی های حاضر در منطقه، برای عملیات امداد رسانی،  برنامه هاشونو کنسل می کردند اما الان لیلا، از نزدیک، ناظر بر صعود توست و از موفقیتت خوشحال می شه..


پ.ن: لطفا از تماس های غیر ضروری و احیانا اطلاع رسانی از موارد بی اهمیت و شاید انرژی گیر به این عزیزان، خودداری کنید. چیزی که مهمه، سلامتی و بازگشت تک تک این دوستان نزد عزیزانشونه.
برای همشون انرژی مثبت بفرستیم، خیر خواه باشیم  و برای سلامتیشون دعا کنیم.

منبع: وبلاگ خاک سفید