هنوز سایه محمد بن همام روی فوتبال آسیا سنگینی می‌کند. رییس قطری و پیشین کنفدراسیون فوتبال آسیا با فرجام خواهی در دادگاه حکمیت ورزش در تلاش است تا آب رفته را به جوی بازگرداند. رقابت پشت پرده برای جانشینی او نیز از مدتها پیش در گرفته است. دو عرب برای صندلی بن همام دورخیز کرده اند.

کنفدراسیون فوتبال آسیا تا چندی دیگر شاهد انتخاب دهمین رییس خود خواهد بود. پس از برکناری محمد بن همام العبدالله از سوی فدراسیون جهانی فوتبال اکنون باید چشم به راه رخ دادن زمین لرزه‌ای شدید در فوتبال آسیا بود. بن همام 62 ساله و قطری که تا همین سه ماه پیش بر اریکه فوتبال آسیا تکیه می‌زد و سودای پادشاهی فوتبال جهان را در سر داشت، پس از آن که با سپ بلاتر، دوست قدیمی و رقیب آتی‌اش بر سر کرسی ریاست فیفا وارد کارزار شد، از صحنه فوتبال جهان محو شد و اکنون باید به فکر آبروی از دست رفته‌اش باشد.

بن همام 8 مه 1949 در دوحه به دنیا آمد. او که پدرش بازرگان و مادرش پرستار بود، نخست پیشه پدر را در پیش گرفت و وارد دنیای تجارت شد. وی بعدها شیفته فوتبال شد و خودش را در دستگاه عریض و طویل فدراسیون جهانی فوتبال صاحب جایگاهی ویژه کرد. او از ابتدای اوت 2002 رییس AFC شد و تا 14 ژوئن 2011 در همین سمت به کار مشغول بود. بن همام برای 15 سال یکی از 24 عضو کمیته اجرایی فیفا بود تا سرانجام کمیته اخلاقی بزرگترین نهاد فوتبال جهان عذرش را خواست و مرد قطری را برای تمام عمر از هر سمت فوتبالی محروم کرد.

بن همام که جای احمد شاه مالزیایی را در کنفدراسیون فوتبال آسیا گرفت در دوران ریاست خود دستاوردهای زیادی برای فوتبال قاره کهن به ارمغان آورد. استرالیا در دوران او از فوتبال اقیانوسیه جدا و روانه فوتبال آسیا شد. او برای گسترش فوتبال در این قاره پروژه "آسیا ویژن" را به راه انداخت و سرانجام باعث شد تا کشورش برای نخستین بار میزبان جام جهانی 2022 باشد. هر چند همین کار هم باعث شد تا نسخه او در فوتبال جهان برای همیشه پیچیده شود.

فدراسیون جهانی فوتبال پس از محرومیت بن همام، فوتبال آسیا را به دست ژانگ جی لونگ چینی سپرد. این چینی 52 ساله از ابتدای هزاره ریاست کمیته مالی کنفدراسیون فوتبال آسیا را عهده‌دار شد و تا به امروز این سمت را در دست دارد. جی لونگ در سال 2002 از سوی بن همام به عنوان یکی از نایب روسای AFC‌ برگزیده شد و از سال 2007 نیز به عنوان نایب رییس اول این کنفدراسیون به فعالیت می پردازد.

جی لونگ یکی از گزینه‌های جانشینی بن همام شمرده می‌شود ولی بدون تردید گزینه اصلی نخواهد بود. او که محرومیت بن همام را روزی "غم انگیز" برای فوتبال آسیا خوانده بود وعده داد، AFC در روزهای مدیریتش در نهایت شفافیت و عدالت و یکپارچگی عمل کند.

او مخالفانی هم دارد، دست کم در نگرش‌هایش. یکی از آنها پیتر ولاپان، دبیر کل پیشین کنفدراسیون فوتبال آسیاست که سابقه 30 سال کار را در این نهاد داشت. او که در سال 2007 به دنبال اختلاف زیاد با بن همام از پست خود کناره گیری کرد، در مخالفتش با نظر ژانگ جی لونگ گفت: "به نظرم کنفدراسیون فوتبال آسیا در بهترین دوران تاریخی خود به سر می‌برد. هر که جانشین بن همام می‌شود، باید به کلی ساختار قبلی را ویران و طرحی نو در اندازد."

با این همه کشورهای شرق آسیا امیدوارند تا جی لونگ بتواند ریاست موقت خود را دائمی کرده و در این جایگاه باقی بماند. انتخاب رییس بعدی از غرب آسیا می‌تواند باعث شود تا مقر کنفدراسیون فوتبال آسیا از خاور به باختر قاره کهن انتقال یابد. زمزمه این جا به جایی از زمان ریاست بن همام قطری به راه افتاده بود.

رقیب جدی جی لونگ از اردن می آید؛ علی بن حسین، شاهزاده جاه طلب اردنی که می‌خواهد راهی را که بن همام در چند سال پیمود، یک شبه برود.

شاهزاده علی بن حسین 23 دسامبر 1975 در اردن به دنیا آمده و پسر چهارم حسین، شاه فقید اردن است. وی از 6 ژانویه 2011 نایب رییس فدراسیون جهانی فوتبال است. او تحصیلات ابتدایی را از مدرسه‌ای اسلامی در امان آغاز کرد و در انگلیس و آمریکا هم به دانشگاه رفت.

شیفتگی فوتبال در او به اندازه‌ای است که کنفدراسیون فوتبال غرب آسیا را تاسیس کرد. شعار کمپین او برای رفتن به جمع سران فدراسیون جهانی فوتبال این بود:‌ "ما آسیا هستیم: جایگاه‌مان را به ما بازگردانید"

او همچنین وعده داده بود:‌ "تلاش می‌کنم زیرا بر این باورم که می‌توانم تمام فوتبال آسیا را صرف نظر از گستردگی و یا محدودیت هایش به هم پیوند دهم و امیدوارم آنها را در زنده کردن دوباره توانمندی‌هایشان یاری دهم. زمان دگرگونی فرا رسیده است ... زمان کار با یکدیگر به عنوان یک قاره فرا رسیده است ..."

بن حسین با تکیه زدن به صندلی ریاست AFC‌ می‌تواند برنامه‌هایش از جمله گسترش فوتبال جوانان و قدرت بخشیدن به فوتبال زنان در قاره و همچنین پشتیبانی از این رشته را جدی‌تر و قدرتمندانه‌تر دنبال کند.

مسلمانی و عرب بودن کمک بزرگی به این شاهزاده اردنی برای ریاست کنفدراسیون فوتبال آسیا خواهد کرد. علی کفاشیان، رییس فدراسیون فوتبال ایران بخت بن حسین را بیش از دو نامزد دیگر می داند و از رای مثبت فوتبال ایران به این شاهزاده اردنی خبر می دهد.

جی لونگ و بن حسین برای ریاست بر فوتبال آسیا رقیب دیگری را هم در کنار خود می‌بینند؛ یوسف یعقوب السرکال از امارات متحده عربی سومین نامزد احتمالی ریاست کنفدراسیون فوتبال آسیا به شمار می‌رود. او هم اکنون یکی از نایب روسای AFC و همچنین عضو کمیته اجرایی این کنفدراسیون است.

یوسف السرکال گفته است، تا زمانی که سرنوشت فرجام خواهی محمد بن همام روشن نشود، برای ریاست نامزد نخواهد شد. با این حال او تبلیغات انتخاباتی‌اش را پیشاپیش آغاز کرده است! از جمله آن که گفته است، امارات متحده عربی سالهاست از اعراب پشتیبانی کرده و این بار نوبت آنهاست که از وی پشتیبانی کنند.

السرکال که در فاصله سال های 2004 تا 2008 رییس فدراسیون فوتبال امارات بود، با وجود موفقیت تیم ملی فوتبال کشورش در رقابت‌های فوتبال کشورهای عرب حوزه خلیج فارس از ماندن در این سمت کناره گرفت و برای ادامه کار در این سمت از خود تمایلی نشان نداد.

رییس پیشین کمیته داوران کنفدراسیون فوتبال آسیا یک بار در هجمه اعراب به فوتبال ایران در رقابتهای آسیایی به پشتیبانی از آبی‌های تهران پرداخته و گفته بود، توهینی را از ایرانی‌ها شاهد نبوده است.

السرکال برای نشستن روی صندلی بن همام چندان هم کم شانس به نظر نمی‌رسد. از جمله آن که فرناندو رییس فدراسیون فوتبال سریلانکا عنوان کرد، 12 رای از کشورهای منطقه مرکزی آسیا از آن این مدیر اماراتی است. مهم تر آن که دکتر چانگ، رییس فدراسیون فوتبال کره جنوبی نیز از احتمال پشتیبانی کشورش از نامزدی السرکال خبر داد. در این میان نباید شگفت زده شد که فدراسیون فوتبال امارات از همتای عربستانی‌اش بخواهد به پشتیبانی از السرکال بپردازد. هر چند ورود او و علی بن حسین باعث خواهد شد تا آرای اعراب و مسلمانان شکسته شود. البته به نظر می‌رسد پاشنه آشیل السرکال، نزدیکی رابطه او با رییس برکنار شده کنفدراسیون فوتبال آسیا باشد.

بن همام در دوران ریاستش در کنفدراسیون فوتبال آسیا همواره رابطه‌ای پر فراز‌و‌نشیب با فوتبال ایران داشت و شاید بتوان گفت، بر‌خلاف پشتیبانیهای همیشگی از رییس قطری واکنش مناسب و درخوری از سوی او دیده نشد. اگر‌چه فوتبال ایران با بن همام به میزبانی رقابتهای فوتسال آسیا رسید یا پروژه "آسیا ویژن" با عنایت ویژه او از سرعتی بیشتر برخوردار شد ولی ریاست او امتیاز بزرگی برای فوتبال ایران نبود. این حقیقت باعث خواهد شد تا فوتبال ایران در انتخابش دقت بیشتری داشته باشد و منافعش را به مصلحت اندیشی‌ها ترجیح دهد. بدون تردید فوتبال ایران برای پیشرفت در فوتبال قاره و جهان نیازمند برخی پشتیبانی‌ها و برخی کرسی‌هاست که بدون لابی‌های خاص به آسانی به دست نخواهند آمد. رای چشم بسته در نتیجه بسنده کردن به برخی عوامل کلی کمکی به فوتبال ایران در سالیان پیش رو نخواهد کرد. کفاشیان و همراهانش برای ایستادن پشت سر حسین بن علی باید از او امتیازهای بزرگ تری نسبت به بن همام طلب کنند. جایگاه فوتبال ایران در گذشته و پتانسیلش این اجازه را به سردمداران فوتبال ایران می دهد تا چنین خواستی را از فوتبال قاره کهن طلب کنند.

باید منتظر ماند و دید آیا بن همام می‌تواند صندلی‌اش را پس بگیرد و اگر نه چه کسی وارث مرد قطری خواهد شد.