حبیب الله نیک نژاد،روزنامه نگار و مترجم: بازی‌های جام ملت‌های آمریکای جنوبی و حذف ناباورانه آرژانتین در مرحله یک چهارم نهایی این بازی ها فرصتی شد تا مفسران و تحلیل‌ گران فوتبال آمریکای جنوبی قیاس «دیه‌گو آرماندو مارادونا»ی 50 ساله را بار دیگر با «لیونل مسی» 24 ساله مطرح کنند و...خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)حبیب الله نیک نژاد،روزنامه نگار و مترجم: بازی‌های جام ملت‌های آمریکای جنوبی و حذف ناباورانه آرژانتین در مرحله یک چهارم نهایی این بازی ها فرصتی شد تا مفسران و تحلیل‌ گران فوتبال آمریکای جنوبی قیاس «دیه‌گو آرماندو مارادونا»ی 50 ساله را بار دیگر با «لیونل مسی» 24 ساله مطرح کنند و هر یک با یادآوری کتاب‌هایی که درباره آنان نوشته شده است به محک آنان بپردازند.اما  هیچ‌ یک نتوانستند دلائل خود را آن طور که باید به کرسی بنشانند و باز هم آن معمای همیشگی بدون پاسخ ماند تا این  که «خولیو باتیستا» مربی احتمالاً برکنار شده آرژانتین بعد از پایان این بازی ها صحبت‌هایی کرد که قرار است، میان طرفداران دو بازیکن بزرگ و او نشست‌هایی برگزار شود و تمام شرکت‌کنندگان در این جلسات در نهایت به توافق منطقی برسند و ما حصل اظهارات مطرح شده در  جلسات به کتابی درباره قیاس این دو اسطوره حال و گذشته فوتبال آرژانتین و جهان تبدیل شود.  

خولیو باتیستا که درجام جهانی 1986 مکزیک همبازی «دیه‌گو آرماندو مارادونا» بوده است و اخیراً هم شدیدترین انتقادات را نسبت به عملکردش در جام ملت‌های آمریکای لاتین از سوی «مارادونا» متحمل شده درباره او می‌گوید: من نمی‌خواهم بزرگی و قدرت «لیونل مسی» را نادیده بگیرم و او را زیر سایه «دیه‌گو مارادونا» قرار بدهم، ولی‌ آنچه  هست این که «مارادونا» دارای کاریزما و اتوریته‌ای بود که من هرگز در «لیونل مسی» ندیده و عملکرد این دو نفر را باید در درون و بیرون از زمین قیاس کرد.
 
«خولیو باتیستا» در ادامه‌ می‌افزاید: سال ها در کنار «دیه‌گو آرماندو مارادونا» بازی کردم و با تمامی نقاط قوت و ضعف او به خوبی آشنا هستم، ولی آن گستاخی و بی محابایی ای را که در مارادونا دیده ام، هرگز در «لیونل مسی» ندیده ام و به همین خاطر «لیونل مسی» هرگز قابل قیاس با «دیه‌گو مارادونا» نیست، زیرا تأثیرگذاری مارادونا روی تمامی بازیکنان دیگر آنقدر بود که به وی این اجازه را می‌داد که در زمین قادر مطلق میدان باشد، ‌ولی من چنین ویژگی را در «لیونل مسی» نمی‌بینم!
 
«خولیو باتیستا» به 25 سال قبل بازگشته و با اشاره به خاطراتی دور می‌گوید: توجه کنید که در بازی های تدارکاتی جام جهانی 1986 مکزیک وقتی «دانیل پاسارلا» کاپیتان تیم ملی آرژانتین و فاتح بازی های جام جهانی 1978 آرژانتین نخواست زیر سیطره «مارادونا» قرار بگیرد و یک ناهمگونی بوجود آمد، ترجیح داد تا تمارض به آسیب‌دیدگی کند و از اردوی تیم ملی بیرون آید و هرگز زیر سلطه «مارادونا» قرار نگرفت و به همین خاطر افتخار بزرگی مثل پیروزی در جام جهانی را از دست داد، ولی نخواست تا بازوبند کاپیتانی که هشت سال قبل با آن جام جهانی را به دست آورده بود، به سادگی در اختیار «مارادونا» قرار دهد، ولی من این شرایط را در «لیونل مسی» ندیدم و هرگز نمی‌توانم میان گستاخی و بی محابایی «مارادونا» با سادگی و نجیبی «لیونل مسی» قیاس داشته باشم، زیرا معتقدم همه چیز یک بازیکن در میدان نیست و خیلی از نقاط برتری او در خارج از میدان شکل گرفته و این همان وجه تمایز مارادونا با مسی است.
 
باتیستا می‌گوید: یادم می‌آید که لحظاتی پس از قهرمانی آرژانتین، رئیس جمهوری وقت به«مارادونا» تلفن زد تا به او این افتخار را تبریک بگوید که او با بی‌محاباتر از آنچه از وی انتظار می‌رفت در پاسخ رئیس دفتر رئیس جمهوری گفت: من حالا فرصت ندارم، بعداً با ایشان صحبت خواهم کرد. 

«خولیو باتیستا» در ادامه می‌افزاید: باز هم یادم می‌آید که دکتر «کارلوس بیلاردو» سرمربی تیم که جانشین اسطوره‌ای مانند «سزار لوئیز منوتی» فاتح جام جهانی 1978 شده بود، ساعاتی پس از قهرمانی تیم در هتل محل اقامت با خبرنگار خبرگزاری فرانسه مصاحبه کرد که درباره جمع ساعاتی که در روز تیم آرژانتین تمرین می‌کرد گفت: ما بطور متوسط هر روز دوازده تا شانزده ساعت تمرین می‌کردیم که این مسأله با تعجب خبرنگار این خبرگزاری روبرو شد که «بیلاردو» وقتی تعجب‌ او را دید گفت: اشتباه نکنید، تمامی این ساعات در زمین بازی خلاصه نمی‌شود،‌ من برنامه‌ای ریخته بودم که تمامی ساعاتی را که بازیکنان بیدار هستند، در کنار همدیگر بوده و برای عمده‌ترین و کوچکترین مسأله با هم به تفاهم برسند و به همین خاطر تیمی تشکیل دادیم که رهبری آن در دست «مارادونا» بود و ما توانستیم با او به جام قهرمانی جهان برسیم.
 
«خولیو باتیستا» که دوشنبه شب ب بودن و یا نبودنش به عنوان سرمربی تیم ملی در فدراسیون فوتبال آرژانتین جلسه‌ای برگزار خواهد شد،می‌افزاید: بنابراین باید میان دو شخصیت بیرونی و درونی «مارادونا» با «لیونل مسی» قیاس به عمل آید و تا «لیونل مسی» نتواند، گستاخی و بی‌محابایی «مارادونا» را به دست آورد، هرگز قابل قیاس با این اسطوره بزرگ تاریخ فوتبال آرژانتین و جهان نیست، زیرا همانطور که خود مسی هم گفته است، تنها تاریخ فوتبال یک «دیه‌گو آرماندو مارادونا» دارد و او هم خود «مارادونا» است. 

«خولیو باتیستا» در پایان می‌افزاید: مثال زنده‌‌ من از بی‌محابایی و گستاخی «مارادونا» که عمده‌ترین فاکتور برای بدل‌شدن وی به یکی از بهترین بازیکنان تاریخ جهان بود همان که وی سال گذشته پس از پیروزی بر اروگوئه و کسب جواز ورود به جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی در پاسخ به سؤالات خبرنگاران حاضر در سالن کنفرانس صحبت‌ها و اعمالی انجام داد که من در تاریخ فوتبال در هیچ مربی دیگری ندیده و به همین خاطر فدراسیون جهانی فوتبال او را با محرومیتی بزرگ روبه‌رو کرد.اما زمانی «لیونل مسی» سرمربی‌گری تیم ملی آرژانتین را به دست بگیرد محال است اعمال و رفتاری را که «مارادونا» در آن کنفرانس انجام داد، انجام دهد و این همان اختلافات دو بزرگ تاریخ ماست.