خبرگزاری فارس: تیم ملی هندبال جوانان ایران در حالی در رقابت‌های قهرمانی جهان در یونان دوازدهم شد که نسبت به دوره گذشته 5 پله صعود داشت، اما این پیشرفت در سایه جنگ سرمربی و رئیس فدراسیون گم شد.

به گزارش باشگاه خبری فارس «توانا»، تیم ملی هندبال جوانان ایران در حالی برای حضور در رقابت‌های قهرمانی جهان عازم یونان شد که ملی‌پوشان این تیم در تمام مراحل آماده‌سازی خود با نقی ناری کار کرده بودند، اما هنگام پرواز متوجه شدند که وی بنا به مشکلاتی که خودش مدت‌ها از آن گلایه داشت نمی‌خواهد همراه تیم به رقابت‌های قهرمانی جهان اعزام شود.
تیم ایران که در حضور قبلی خود عنوان هفدهمی را کسب کرده بود در مسابقات سال جاری توانست 5 پله نسبت به دوره گذشته پیشرفت کند و در مکان دوازدهم جهان قرار بگیرد تا کمی دل اهالی هندبال خوش شود، البته شاید برای افرادی مانند ناری که از مدت‌ها قبل از شرایط موجود در هندبال ابراز ناراحتی می‌کرد کسب چنین نتیجه‌ای عجیب باشد، اما به نظر می‌رسد در مقابل، کسب چنین نتایجی برای افرادی مانند جلال کوزه‌گری، رئیس فدراسیون هندبال ایران که همیشه شرایط را ایده‌آل خوانده است باید کمی طبیعی باشد.
با این شرایط پس از بازگشت تیم از رقابت های جهانی انگشت‌های اتهام به سمت ناری، سرمربی مستعفی تیم جوانان خواهد بود.
نتایجی که تیم ایران در 3 دیدار نخست خود کسب کرد کمی دور از شأن هندبال ایران بود، هرچند که در 2 مسابقه بعدی موفق شدند تیم‌های کانادا و مجارستان را شکست دهند و راهی 16 تیم برتر شوند و در پایان با برتری برابر الجزایر و شکست برابر پرتغال و برزیل در رده دوازدهم جای گرفتند.

* تدارکات ضعیف؛ ملی‌پوشان به خارک هم اعزام نشدند
جوانان برای کسب آمادگی و اعزام به یونان مشکلات بزرگی به نام‌های "خروج از کشور به دلیل مشمول بودن " و "عدم بازی‌های تدارکاتی مناسب " را مقابل خود دیدند، اما بازهم پا پس نکشیدند و راهی یونان شدند.
تیم ملی قرار بود برای برپایی اردوهای تدارکاتی عازم مجارستان، مصر و جزیره خارک شود که حتی سفر به جزیره خارک هم برای ملی‌پوشان مهیا نشد. با این حال کوزه‌گری اعلام کرد که از تیم گرجستان دعوت کرده است تا به ایران بیایند که خوشبختانه حداقل این امر محقق شد و شاگردان ناری سرانجام چند بازی تدارکاتی را برگزار کردند. البته تیم بزرگسالان و شاگردان ریمانیچ دیگر حریفان تدارکاتی تیم جوانان بودند.
قطعاً سفر به کشوری دیگر و قرار گرفتن در شرایط مسابقه در آن کشور با بازی تدارکاتی با تیم بزرگسالان آنهم در ایران بسیار متفاوت است، اما به هر حال به جرات می‌توان گفت تیم ملی هندبال جوانان ایران با کمترین تدارکات عازم رقابت‌های قهرمانی جهان شد.

* "شانس " یکی از عوامل موفقیت جوانان
به عقیده بسیاری از کارشناسان، ما از همان ابتدا می‌دانستیم که در مقابل تیم‌هایی چون اسپانیا، سوئد و پرتغال بازنده‌ایم، اما حداقل اگر تدارکات بهتری داشتیم با این فاصله شکست نمی‌خوردیم.
برخی دیگر اعتقاد دارند که ما در این دوره از رقابت‌ها عاملی به نام "شانس " همراه داشتیم؛ در دوره گذشته تنها 2 تیم مجوز حضور در مراحل بالاتر را می‌گرفتند، اما این بار 4 تیم اول هر گروه شانس صعود به جمع 16 تیم را داشتند. با این حال تیمی که بتواند مجارستان را شکست دهد اگر مربی داشت در ادامه رقابت‌ها بهتر می توانست نتیجه بگیرد.

* داستان جنگ سرمربی و رئیس
ملی‌پوشان جوان ایران در پایان بدون سرمربی به سمت یونان پرواز کردند، چراکه ناری به فرودگاه نیامد و تیم را همراهی نکرد. هرچند که برای این کار خود دلایلی را هم مطرح کرده است. نقی ناری در گفت‌وگو با فارس، در خصوص عدم همراهی تیم ملی به یونان اظهار داشت: اعلام کرده بودم که دعا می‌کنم اخراجم کنند، اما ریاست فدراسیون جرات اخراج کردن من را هم نداشت.
وی ادامه داد: صلاح دیدم همراه تیم اعزام نشوم. اگر رئیس فدراسیون همراه جوانان اعزام نمی‌شد من در کنار ملی‌‌پوشان حضور پیدا می‌کردم، اما زمانی‌که دیدم وی نام خود را به عنوان نفر اول نوشته است از همراهی تیم انصراف دادم تا در یونان بحثی بین ما پیش نیاید.
در مقابل کوزه‌گری، رئیس فدراسیون هندبال ایران در خصوص عدم همراهی تیم ملی توسط ناری تصریح کرد: درحالی‌که همه چیز فراهم بود ناری خودش همراه تیم نیامد. شب قبل از پرواز برنامه‌ای داشتیم و ناری هم در آن حضور داشت و وسایل و پولش را هم گرفت، اما برای پرواز به فرودگاه نیامد.
وی تمام صحبت‌های ناری را تکذیب کرد و ادامه داد: بر‌خلاف صحبت‌های ناری باید اعلام کنم که وی بدون اطلاع قبلی، از سفر انصراف داد. هیچ اطلاعی به من نداده بود و حرفی از رفتن به من نزده بود، چراکه اگر گفته بود فرد دیگری را جایگزین می‌کردیم.
حال اینکه شرایط چگونه بوده که ناری، مرد همیشه منتقد هندبال ایران، دعا کرده از تیم ملی اخراجش کنند، جای سوال دارد.
ناری دلایل این حرف خود را هم در گفت‌وگو با فارس اعلام کرد: حدود 15 روز پیش از اعزام تیم ملی در جلسه‌ای که رئیس فدراسیون، مشاور اعظمش و دستیار من حضور داشتند، اعلام کردم که نمی‌توانم همراه تیم اعزام شوم چون شرایط فراهم نیست.
وی ادامه داد: گفته بودم که از نظر روحی آماه نیستم و پیشنهاد دادم که ریمانیچ یا رزمگر هدایت تیم را برعهده بگیرند. با مدیریت بحث کردم و 48 ساعت پیش از آغاز اردوی آخر تیم ملی به مسافرت رفتم و در جمع ملی‌پوشان حاضر نشدم تا شاید کوزه‌گری به خود بیاید.
کوزه‌گری درخصوص صحبت‌های ناری که اعلام کرد اگر رئیس فدراسیون همراه تیم به یونان نمی‌رفت ملی‌پوشان را همراهی می‌کردم، گفت: فکر نمی‌کنم بحث سفرهای ریاست فدراسیون به کسی ارتباط داشته باشد. آیا افراد باید تصمیم بگیرند که رئیس فدراسیون همراه تیم برود یا خیر؟
ناری در این زمینه معتقد است: نمی‌شود برای هرچیزی بحث کرد؛ برای گرفتن کمترین تا بیشترین، باید در فدراسیون بحث کنیم، البته در فدراسیون هندبال چیزی به نام بیشترین وجود ندارد و همیشه باید برای گرفتن کمترین چیزها بحث کنیم. برای مثال ما یک سالن هندبال داریم که خود را برای مسابقات جهانی آماده می‌کردیم، اما مسئولان فدراسیون اعلام کردند که در نوبت صبح هرچقدر که می‌خواهید تمرین کنید چرا که در نوبت عصر تیم فوتسال می‌خواهد اینجا بازی کند!

به راستی این جنگ میان رئیس و سرمربی تیم ملی هندبال جوانان به سود چه کسی است؟ آیا غیر از خانواده هندبال ایران فرد دیگری هم ضربه می‌خورد؟
به هر حال ناری ملی‌پوشان را همراهی نکرد و در مقابل ایویکا ریمانیج، سرمربی تیم بزرگسالان با کاروان ایران به یونان سفر کرد، هرچند که کوزه‌گری اعلام کرد که ریمانیچ در کنار کادرفنی حاضر است و به آنها هم‌فکری می‌دهد و برای بازیکنان صحبت می‌کند، اما وی نفر اول نبوده و سرمربی تیم ملی در رقابت‌های قهرمانی جهان عزت‌الله رزمگر بود. با این شرایط دستیار ناری در اردو‌ها، وظیفه هدایت و ملی‌پوشان را عهده‌دار شد.
با تمام این شرایط تیم ملی هندبال ایران توانست رتبه خود را نسبت به سال 2009 پنج پله ارتقا دهد و در جمع دوازده تیم برتر قرار بگیرد. شاید کسب رتبه بهتر نسبت به دوره گذشته نشان از پیشرفت باشد، اما چرا باید شرایطی ایجاد شود که این موفقیت زیر سایه درگیری رئیس و سرمربی قرار بگیرد؟ درگیری که به حدی شدید بود که به رسانه‌ها کشیده شده است و اهالی هندبال را نگران کرد.

* "غیرت ایرانی " دیگر عامل موفقیت هندبالیست‌های جوان
علیرضا حبیبی، مربی تیم ملی بزرگسالان پیش از اعزام تیم و پس از مطلع شدن از شرایط کاروان ایران اظهار داشت: در شرایطی که تیم ایران به رقابت ها اعزام می‌شود، باید تنها به غیرت ایرانی بازیکنان امید داشت چراکه نه بازی‌های تدارکاتی مناسب داشتیم و نه سایر شرایط برای آماده‌سازی ملی پوشان فراهم بوده است.
با این حال آیا کسب عنوان دوازدهمی در رقابت‌های جهانی هم تنها با غیرت بازیکنان حاصل شده است؟ البته حبیبی تا حدود زیادی حق دارد که این سخن را به زبان بیاورد چراکه به خوبی از حال و روز هندبال ایران خبر دارد و می‌داند که این رشته که به تازگی و پس از کسب نایب قهرمانی در گوانگجو مسیر تازه‌ای را در پیش گرفته است با مشکلات و موانع زیادی روبرو است.

* تمجید فدراسیون جهانی هندبال
سایت فدراسیون جهانی هندبال در چند نوبت به تمجید از تیم و فدراسیون پرماجرای ایران کرد. این سایت ابتدا پس از شکست ایران برابر آلمان نوشت: تمام کارشناسان فکر می‌کردند که آلمان به راحتی بتواند ایران را شکست دهد، اما پیش‌بینی تمام آنها اشتباه بود. ایران تیمی قوی بود و غیر منتظره بازی کرد.
در ادامه این مطلب آمد: اگر چه آلمانی‌ها مسابقه را با نتیجه 5 بر صفر آغاز کردند، اما در ادامه ملی‌پوشان ایران توانستند اختلاف را کم کرده و در نیمه اول با نتیجه 16 بر 14 به رختکن بروند. در نیمه دوم هم ایرانی‌ها موقعیت‌های زیادی را از دست دادند تا آلمان‌ها از فرصت‌ها استفاده کرده و در پایان، بازی را با حساب 36 بر 29 به سود خود رقم بزنند.
همچنین این سایت در مطلب جداگانه‌ای و پس از برتری ایران برابر الجزایر نوشت: تیم ایران با نتیجه 36 بر 28 حریف خود را شکست داد تا در ادامه مسابقات برای کسب عنوان نهم تا داوزدهم تلاش کند که بزرگ‌ترین موفقیت تاریخ فدراسیون ایران محسوب می‌شود.
سایت فدراسیون جهانی نوشت که پایه پیروزی ایران در نیمه اول گذاشته شد؛ جایی که ملی‌پوشان ایران از امتیاز 9 بر 9 در دقیقه 17 بازی را به نتیجه 15 بر 11 در دقیقه 26 رساندند و در پایان نیمه نخست با حساب 20 بر 12 به رختکن رفتند.
شاید مسئولان فدراسیون جهانی نمی‌دانند که در فدراسیون ایران چه می‌گذرد چراکه اگر می‌دانستند تیم ایران با چه شرایطی پا به این میدان بزرگ نهاده است پس از صعود ایران و کسب هر پیروزی باید می‌نوشتند که "معجزه شده است! "

* به جای حمایت از ملی‌پوشان باید به دنبال مقصران باشیم
در پایان تنها باید به ذکر این کلمه بسنده کرد؛ "حیف "، حیف که کسب چنین رتبه با ارزشی برای فدراسیون ایران و تمجیدهای فدراسیون جهانی و درخشش بازیکنانی مانند سجاد استکی و ایمان جمالی و... همگی زیر سایه جنگ سرمربی و رئیس قرار گرفت و بسیار کم‌رنگ جلوه داده شد.
شاید اگر مسئولان کمی عاقالانه‌تر رفتار می‌کردند پس از بازگشت تیم به جای اینکه دنبال پیدا کردن مقصر و تنبیه او باشیم، تنها به فکر پرورش جوانان و تجلیل از آنها بودیم.
انتهای پیام/م