90: لیگ یازدهم در شرایطی شروع شد که افق پیش رو جام‌جهانی است. امسال سالی است که منتخبین تیم‌ملی به آن بسیار اهمیت می‌دهند چرا که نه برای بازی‌های معمولی، نه حتی برای بازی‌های حیثیتی که برای بازی‌های بین‌المللی انتخاب می‌شوند و رسیدن به جام‌جهانی به خودی خود و به تنهایی می‌تواند موج جدیدی از لژیونریسم را به ایران برساند و دروازه‌های اروپا را باز کند.

محمد سررشته‌داری

 

 

لیگ بی‌پدیده و بی‌نخبه!

با همین دیدگاه دو هفته اول لیگ را زیر نظر می‌گیریم آن هم بدون حضور کی‌روش در ایران.

دو هفته تلاش و کوشش چه سودی برای تیم‌ملی ایران داشته است؟

نگاهی دقیق به ما می‌نمایاند که این لیگ هنوز پدیده رو نکرده است هر چه هست، سال‌های گذشته هم بود؛ کریم انصاری‌فرد سه سال است که به عنوان پدیده معرفی شده است(!) و پس از او از پدیده خبری نیست.

آنچه دیده نمی‌شود اتفاقا بازیکنان نخبه حتی غیر پدیده است!

ادینهو رفته، خلعتبری هم ایضا! مبعلی نیز همچنین و همین طور عقیلی و...

به بوشهر می‌رویم. آنجا هم یک خارجی میداندار است و کسی نیست جز ایوان پتروویچ ملقب به ایوان مخوف! شاید تنها، تنهایی از شاهین باشد که نزدیک به پدیده بودن است.

به اصفهان می‌رویم نتیجه، ظهور یک پرتغالی است به شمال می‌رویم.

چیز جدیدی برای عرضه نداشته: به مرکز می‌آییم، سرخابی‌ها و حتی راه‌آهن و سایپا هم جدید نیستند بلکه قدیمی هستند.

لیگ حاکی از پدیده، حالا خالی از تکنیک و نخبه هم هست، نه این‌که نخبه نداشته باشد؛ دارد اما با اوج نخبگی خودشان فاصله دارند.

در این لیگ هنوز مجیدی‌ها و علی کریمی‌ها و... در حال سلطنت هستند و این نه این‌که بد باشد: نه این‌که عیب باشد، بلکه نشان از عدم سازندگی کارخانه تولید بازیکنی است که نمی‌سازد و عملا خط تولیدش از ریل خارج شده.

بله کی‌روش چیزی را از دست نداد با این وضعیت اگر تا چند هفته دیگر همه نیاید انگار چیزی از دست نمی‌دهد چرا که همه فوتبال برتر ما شده بازی کاملا فیزیکی و خالی از تکنیک و خلاقیت برخی از مهره‌ها.

چند روز پیش بازی رفت ایران و استرالیا از تلویزیون پخش شد. علی دایی با 190 سانتی‌متر قد بلند شد و قیچی برگردان زد تا ما حالا بفهمیم با همه ایرادهایی که از خود دایی می‌گرفتیم و او را خالی از تکنیک معرفی می‌کردیم حتی در مورد همین تکنیک هم همچنان از همه لیگ امروز ایران بهتر است. چرا که برخی مهاجمان ما گل می‌زنند اما تکنیک ندارند.

خداداد و بقیه دوستان قدیمی که جای خود دارند. سازنده کم است؟ شاید چون سازندگی بها ندارد: ارزش خود را از دست داد.

آن روزها مربی سازنده از مربی قهرمان بیشتر در رسانه‌ها بود و در موردش بیشتر با افتخار حرف می‌زدند! اما امروز چطور؟

مربی موفق امروز فقط مربی قهرمان است.

پس نتیجه‌گرایی به اوج می‌رسد و سازندگی به حضیض.

آخر این قصه هم می‌شود سقوط همه ما با هم و کفگیر به ته دیگ رسیده فوتبال.

بله کی‌روش چیزی از دست نداده است؛ شاید اگر برود و  سال آینده هم بیاید و برف پرتغال را هم ببیند چیزی از دست ندهد.