90: فوتبال شبانه عجب لذت بی‌‌پایانی ست.... چمن سبز، نورماه و سکوی داغ... آری، چمن سبز زیرنورماه درخشان‌تر است و با هیاهوی سکوهای هواداری، مردگان را هم زنده می‌کند!

 

رضا عباسی

 

چمن سبز، نورماه و سکوی داغ... آری، چمن سبز زیرنورماه درخشان‌تر است و با هیاهوی سکوهای هواداری، مردگان را هم زنده می‌کند! حظی که سال‌ها فوتبال ایران از آن محروم بود و جعبه جادویی نیز با ضیافت های شبانه، با لالیگا و کالچو و گهگاه لیگ جزیره، داغ دلمان را تازه می‌کرد. تا این‌که ماه رمضان به فریاد آمد و با توفیقی اجباری فوتبال ایران را به جشن شبانه میهمان کرد.

این شب‌ها را ببین! تماشاگری که به ورزشگاه اخم کرده بود و رنج راه را به تن نمی‌خرید، حالا گعده‌های 70 ، 60 هزار نفری تدارک می‌بیند و سرازیر ورزشگاه‌ها می‌شود. در تهران و تبریز و آبادان و انزلی و کرمان و حتی شیراز شاعر پیشه! سکوهای خالی به یمن بازی‌های شبانه زنده شده‌اند و به لیگ‌برتر جان بخشیده‌اند. هیاهو به فوتبال بازگشته و قیل و قال، آن را آکنده است. نمی‌بینی؟ این اگر جادوی شبانه نیست، پس چیست؟

شب هایی که فوتبال برای ما هم آب و رنگی اروپایی می‌گیرد و اگر نه در "سیرت" که دستکم در" صورت" فرنگی می‌شود... درست مثل آنچه در اسپانیا و ایتالیا و انگلیس می‌گذرد... همچون جشن‌های شبانه آنها با توپ و تور و فریاد ....

فوتبالی که جز در چند جنگ ستارگان و در چند نبرد انگشت‌شمار هجوم تماشاگر را نمی‌دید و خود را از تب و تاب خیل خلیل محروم می‌دید، در همین سه هفته و با قرارهای ساعت 22 و از آن دیرتر ندیده‌ها را دیده و لذت‌های ناب را چشیده. رقص پرچم‌ها را نمی‌بینی؟

*   *   *

خدا را شکر. این بار قرار نیست ماه مبارک، توفیق اجباری باشد و پس از آن برکت هم از سکوها و از ورزشگاه‌ها و از لیگ‌برتر رخت بربندد. این بار قرار نیست «کج سلیقگی» و «بی‌‌هنری» این تماشاگر را از این فوتبال بگیرد. دیروز خبر رسید قرار است ضیافت‌های شبانه تمدید شود تا تماشاگر از این وعده‌های شبانگاهی توپ و تور و چمن و نور همچنان محظوظ باشد. آری، خبر رسید که لیگ پس از ماه پربرکت هم برکت تماشاگر را خواهد داشت بر خوان پرنعمتش. قرار است نبردهای لیگ برتری از غروب آغاز شود و نور ماه را به خود ببیند.

پس «شب، سکوت، کویر» را فراموش کن و «شب، توپ و گل» را به خاطر بیاور...