90: ضربه‌ای که مورینیو به چشم کمک گواردیولا زد، تکلی که مارسلو روی پاس سسک فابرگاس رفت – به عمد احتمالا – و مصاحبه‌های پس از بازی اکثریت قریب به اتفاق مربیان و بازیکنان دو تیم نشان‌دهنده این واقعیت بود که ذات فوتبال در تمام دنیا یکی است.

آرزو کیهان

چهارشنبه شب در کنار آن فوتبال ناب در نوکمپ، اتفاقات تلخی نیز رقم خورد. همه دیدند که مورینیو چه کرد و بازیکنان چه طور به جان هم افتادند. منازعه‌ای به مراتب بدتر از آنچه در فوتبال ما رخ داده. در این فوتبال، گرچه مربی اقدام به درگیری فیزیکی با بازیکن حریف در انظار عمومی نکرد؛ با این حال بارها رخ داده که بازیکنان دو تیم با هم درگیر شوند که شاخص‌ترین آنها به دو داربی بزرگ پایتخت در سال‌های گذشته بر می‌گردد.

وقتی کاسیاس به جو وحشتناک ورزشگاه علیه خود اشاره می‌کند، ناخودآگاه نام ابراهیم میرزاپور به ذهن متبادر می‌شود که بارها از جو ناجور ورزشگاه‌ها گله کرده یا حتی علیرضا حقیقی و ماجراهایی که در بوشهر برای او رخ داد.

چندین و چند مصاحبه از بازیکنان ایران می‌توان ردیف کرد که علیه مربیان حریف، حرف زده‌اند و آنها را به ضد فوتبال متهم کرده‌اند، درست مشابه آنچه لیونل مسی درباره مورینیو گفت و او را متهم کرد که در حال از بین بردن فوتبال است.

آیا نمی‌توان حرف‌های مورینیو پس از بازی و در کنفرانس خبری رادر حد حرف‌های نازل برخی مربیان وطنی پایین آورد که درصدد کمرنگ کردن پیروزی تیم حریف بر می‌آیند؟ آنجا که می‌گوید این جام، جامی بی‌ارزش است! بارها در فوتبال ایران این حرف را از مربیان شنیده و خوانده‌ایم که «حریف اصلا فوتبال بازی نکرد» یا «جام‌حذفی ارزشی ندارد!» حتما به یاد دارید حرف‌های یک مربی بزرگ پس از داربی را، که چگونه درصدد توجیه شکست بر آمد و بازی حریف را بی‌منزلت جلوه داد.

حاشیه، درگیری، مصاحبه، شعار تماشاچی و... در فوتبال تمام دنیا وجود دارد. فوتبال، بیش از حالت عادی در کانون توجه قرار گرفته و به خودی خود همه این مسایل در بطن و اطرافش به وجود می‌آید و هیچ راه گریزی نیز برای آن نیست.

فوتبال ایران در حاشیه و درگیری اگر کمتر از کشورهای صاحب نام فوتبال دنیا نباشد، بیشتر از آنها نیست. در فوتبال ایران هیچگاه هواداران به دلیل ناکامی یک تیم به خیابان‌ها نمی‌ریزند. اتفاقی که در برزیل رخ داد. تبانی و فساد در ایتالیا که سقوط یک تیم مطرح به دسته پایین‌تر را به همراه داشت؛ فسادی که گهگاه در فوتبال ایران هم بدان اشاره می‌شود.

اگر در عقب‌ماندگی فوتبال ایران نسبت به کشورهای صاحب نام دنیا در بحث سخت‌افزاری و مسایل فنی، تردیدی نیست در بحث‌های حاشیه‌ای، آنجا هم مثل اینجا، اتفاقات آشنایی رخ می‌دهد که اصلاح‌پذیر هم نیست.