اختصاصی90/ژنرال، فریاد سکوت، تحسین
نیلوفر مژدهی
90: ژنرال در آخرین لحظات، سرش را بالا گرفت پنالتی اعلام شد و تیمش در عرض چند دقیقه بازی باخته را با برد عوض کرد آن هم در زمین حریف. با این حال این سه امتیاز باعث شد ژنرال ناراحتیاش را اعلام نکند و چشمش را روی اشتباهات بازیکنانش ببندد.
او در رختکن همانطور که در جریان بازی بر سر مهدی ثابتی فریاد میکشید، فریاد میزد و حتی در رختکن تهدیدش کرد که او را نیمکتنشین میکند.
او حتی به خط حمله هم رحم نکرد و به شدت آرفی و اکبرپور را به باد انتقاد گرفت و به آنها تذکر داد در بازی با شاهین ترکیب تهاجمی تیمش را تغییر میدهد چرا که به نظر او این دو بازیکن اصلا آنهایی نبودند که او میخواست. فریادهای ژنرال هر لحظه بدتر میشد و گاهی سکوتی که میکرد وحشتناک بود.
نوبت خط حمله که تمام شد ژنرال نیم نگاهی به بازیکنان میانی تیمش کرد بچهها سعی میکردند تظاهر کنند از برد خوشحالند و میدانند که خوب بودند ولی ژنرال که 89 دقیقه زیر بار استرس کمر خم کرده بود کوتاه نمیآمد او به بازیکنان خط میانی تیمش به شدت اعتراض کرد و مدعی شد فکر نمیکردم این قدر ضعیف باشید. او مدعی بود دلیل ناکامی در طول بازی همین تعلل خط میانی بود چرا که جنگنده بازی نکردند. او بیشتر به عملکرد آنها در نیمه اول اشاره کرد و خودش هم بر این باور بود که تذکرات او در میانه میدان و تغییرات تاکتیکی باعث این پیروزی شده است. امیر که طبق معمول با تفکری حرفهای البته در فوتبال ایران باعث پیروزی تیمش شد، به خوبی همه خطوط تیمش را بازخواست کرد و اعتراف کرد مهرههای قابل اعتمادش آنها نبودند که باید باشند. ژنرال با بازیکنانش طوری برخورد کرد که در بازی بعدی داربی تبریز و مقابل چشم هواداران حاضر در یادگار امام (ره) اشتباه نکنند و آنچه رخ داده در بازی با شهرداری، رخ بدهد.
البته در آخر ژنرال مهربان شد و از آنها به خاطر این برد تشکر کرد وی حتی برای اینکه به بازیکنانش دلگرمی دهد، تاکتیک پذیری آنها را تحسین کرد.
















