سرخابی‌ها مشکل مالی شدیدی پیدا کرده‌اند؛ دلیل این اتفاق یک نکته است و آن نکته این است: مصوبه‌ای تصویب شده که می‌گوید: «وزارت ورزش حق هزینه کردن در تیم‌های حرفه‌ای را ندارد!»

 محمد سررشته‌داری

90: سرخابی‌ها مشکل مالی شدیدی پیدا کرده‌اند؛ دلیل این اتفاق یک نکته است و آن نکته این است: مصوبه‌ای تصویب شده که می‌گوید: «وزارت ورزش حق هزینه کردن در تیم‌های حرفه‌ای را ندارد!»
اینکه کدام تیم در ایران حرفه‌ای است را ما نمی‌دانیم و لابد تحصیلکرده‌های مجلس می‌دانند، آنچه ما می‌بینیم تنها آماتوریزم است و عدم وجود حتی یک تیم حرفه‌ای.
چرایی حرفه‌ای نبودن باشگاه‌ها هم مشخص است چرا که قانون‌هایی که باید مصوب شود تا باشگاه‌ها حرفه‌ای شوند، تصویب نشده و به این ترتیب ابتدا بودجه را قطع کرده‌اند و بعد نشسته‌اند تا ببینند تکلیف این تیم‌های بیچاره که همگی قرارداد بسته‌اند و بازیکن و مربی خریده‌اند و هر هفته پول هتل و لباس و ... می‌دهند چه می‌شود؟
به هر حال روزی تکلیف روشن می‌شود، حال اگر تیم‌های مردمی نابود شدند هم لابد شده‌اند دیگر، چرا که عجله‌ای در کار نیست.
عجله‌ای در کار نیست که حق پخش تلویزیونی بدهند، کپی رایت را تصویب کنند و بلیت فروشی را به سرخابی‌های زیر مجموعه وزارت ورزش بدهند. نکته اینجاست که اصلا نیازی به پول دادن به این دو تیم نیست و اینها خودشان به سادگی پول در می‌آورند.
یک مثال ساده می‌زنیم: استقلال امسال دو بازی در لیگ‌برتر انجام داده که در بازی اول 72 هزار نفر تماشاگر، و در بازی دوم 65 هزار نفر داشت.
جمع اینها می‌شود 137 هزار نفر.
17 هزار نفرش هیچ شما بگویید 120 هزار نفر!
میانگین قیمت بلیت‌ها را هم بگیرید تنها 4 هزار تومان (بلیت 8 هزار تومانی و بلیت 3 هزار تومانی هم در ورزشگاه آزادی به فروش می‌رود.) در چنین شرایطی کافی است محاسبه کنید که چقدر درآمد، فقط از بلیت فروشی حاصل می‌شود.
یعنی کافی است 120 هزار نفر را ضربدر 4 هزار تومان کنید، نتیجه می‌شود 480 میلیون تومان آنهم فقط از دو بازی. وضعیت پرسپولیس هم در واقع چنین است. آنها با وجود اینکه بد شروع کرده‌اند اما چیزی حدود 400 میلیون تومان از بلیت فروشی همان دو بازی در تهران به دست می‌آورند.
این اما به شرطی است که پول بلیت فروشی متعلق به همین باشگاه‌ها باشد اما نیست.
تصور کنید هر دو بازی چیزی حدود 400 تا 500 میلیون تومان پول به جیب سرخابی‌هایی که حق مسلم‌شان هم هست می‌رفت. به این ترتیب تا پایان فصل چیزی نزدیک به 5 میلیارد تومان پول در می‌آورند که بسیاری از مشکلاتشان را حل می‌کند. به این‌ها اضافه کنید دو اسپانسر و جمعا سه میلیارد و نیم هم از این راه که می‌شود 5/8 میلیارد تومان.
درآمدهای جانبی مثل حق پخش ناچیز تلویزیونی و تبلیغات محیطی را هم به اینها اضافه کنید تا متوجه شوید که سرخابی‌ها با کمترین قوانینی که حق خودشان است و تحصیلکرده‌های مجلسی آن را مصوب کنند اموراتشان می‌گذرد و نیازی به گدایی ندارند. بله اینها شاهزاده‌هایی هستند که گدایی می‌کنند اما گنجی در خانه دارند که کلیدش را به آنها نمی‌دهند.
تصور کنید فقط با همین بلیت فروشی چقدر از مشکلات سرخابی‌ها حل می‌شود و حتی چقدر در کیفیت بازی اینها موثر است چرا که هر چقدر بهتر بازی کنند تماشاگر بیشتری دارند و هرچقدر تماشاگر بیشتری داشته باشند پولدارتر می‌شوند.
به راستی باید تاکید کرد که ما به این دو تیم ظلم می‌کنیم. اینها سالی حداقل 60 میلیارد از صدا و سیمایی که برنامه‌هایش را ساعتها با همین دو تیم پر می‌کند و تبلیغاتش را ابتدا، وسط و پس از بازی به خورد مردم می‌دهد، طلب دارند اما خودشان تشنه 6 میلیارد تومان هستند و پولی که چند ماه یکبار می‌گیرند به 600 میلیون تومان هم نمی‌رسد.
به راستی باید مسیر را عوض کرد. وضع قوانین اصلا سخت نیست.
اینهمه مردم در قبال این دو تیم نباید از دولت و ارگانهای مختلف طلبکار باشند و این دو تیم با اینهمه هوادار و سرمایه ناشی از آن می‌توانند به منچستر و بارسلونا تنه بزنند اما افسوس که هر کجا پول هست، به خود اینها نمی‌رسد.