تورج عاطف / خبرگزاری پارس فوتبال 

آدولف هیتلر که پیشوای حزب نازی ها و رهبر آلمان در زمان جنگ جهانی دوم بود سخنان معروفی دارد که شاید اساس بسیاری از مسائل انسان شناختی است او می گوید:
"به هیچ وجه مهم نیست وقتی ما فاتح شدیم هیچکس در این باره سوالی از ما نخواهد کرد "
با نگاهی به این سخن  هیتلر, می توانیم بسیاری از سو رفتارهای اجتماعی و حضور تزهائی چون " هدف وسیله را توجیه  می کند "را می توان  فهمید .
دنیای ما قصه فاتحین و شکست خوردگان است. این فاتحین هستند که همواره مورد تایید هستند و شکست خوردگان باید دست به هر دستاویزی زنند تا بتوانند خود و دیگران  را توجیه کنند که  مسلما هر گز موفق به این کار موفق نمی شوند زیرا حرفهای بازنده تنها توجیه است و چنین بوده است و خواهد بود  و برنده همیشه حق دارد چنان که اگر پرسپولیس باخته بود حکایت غیبت علی کریمی به میان می آمد و یا قصه های  مصاحبه های مشکوک  چون دنیزلی باز هم گفته می شد.

براستی نباید بپرسیم  دنیزلی که خودش استیلی را اخراج می کند چگونه می تواند او را تایید کند؟ و شاید با این روند شعبده در روابط عمومی باشگاه پرسپولیس  در هفته های دیگر و در مصاف سخت پرسپولیس با ذوب آهن و استقلال مصاحبه هائی از آری هان و بلاژویچ و شاید مرحوم ایویچ هم برسد و یا باز هم بیانه هائی داشتیم که کادر مدیریتی که تنها چند سالی به مردم تحمیل شده اند باز بگویند که تنها عاشق پرسپولیس آنها هستند و هر کس خلاف آنها بگوید پرسپولیسی نیست!!

بازی پرسپولیس بحران زده با نفت آبادان که تیمی است که حتی در صورت برد در شهر خودش هم باز مورد توهین قرار می گیرد فرصتی برای کادر فنی پرسپولیس بود که بتواند نفسی بکشد. شاید اولین تغییر را در تغییر کاپیتان پرسپولیس می دیدیم قصه کاپیتانی پرسپولیس باز هم کمدی جدیدی بود وقتی که سر مربی بخواهد تیم را از بزرگانی چون مهدوی کیا خالی کند زیرا کوچک است باید بازوبند کاپیتانی بر بازوی بازیکنی باشد که نخست با استقلال قرار داد می بندد و بعد که شایعه حضور سید جلال حسینی می شنود به اردوی قرمزها می آید و ندای عاشقی سرخ زند.

پرسپولیس در برابر صنعت نفت چهره ای جدید داشت و  دیگر ترکیب تیم بخاطر غیظ با سر مربی سابق بسته نشد و سوگولی های سر مربی جدید یعنی شیث رضائی و منصوری و سامان آقا زمانی به میدان نیامده بودند تا بگویند سر مربی سابق چیزی بلد نبود اما پرسپولیس همچنان کند بازی می کرد.

پرسپولیس در دقایق اول بازی شانس آورد که دروازه اش باز نشد اما در چهارشنبه شب خاکستری فوتبال روی سپید فوتبال به سمت پرسپولیس بود وقتی که ضربه جواد کاظمیان به علت خطای دید دروازه بان وارد گل شد وقتی که بر خلاف جریان بازی در نیمه دوم  این پرسپولیس بود که گل دوم را زد و شوک حاصل از این گل باعث شد که آبادانی ها گل سوم را هم بخورند آنگاه معلوم شد که شانس به در خانه استیلی زده است و این سر مربی چنان ذوق زده شد که در پایان بازی گوئی موفق به فتح جام شده، زمین را بوسیده و نشان داد که چقدر کوچک است.

براستی کسب 5 امتیاز در 5 بازی یعنی تصاحب 33% امتیازها در حالی که از این 5 بازی 3 بازی خانگی بوده و حریفانی چون مس سرچشمه و شهرداری تبریز ... باشند که حتی در خانه خود هم مغلوب حریفان می شوند و یا برد بر تیم بحران زده نفت این گونه شادمانی داشت؟ شاید استیلی هم کتاب نبرد من آدولف هیتلر را خوانده است و می خواست تنها برنده شود تا بگوید که آری او در حد این تیم هست. وقتی در تیمی همه چیز زوری می شود و باید با بیانه ای تماشاچی را وادار به سکوت کرد وقتی با مصاحبه خنده داری که منتسب به دنیزلی است بخواهند سر مربی را تایید کنند باید هم پیروزی بر نفت آبادان بحران زده تا این حد شادی آفرین باشد.

نگاهی به بازی پرسپولیس می کنیم  شاید این تیم باید سپاسگزار از غلام پیروانی باشد که با ترکیب بد خود بیشتر بازی را بدون نوید کیا موثر  بازی کرد و همه دیدیم که اگر نوید کیا زودترفعال می شد شاید روح الله عرب باز هم می توانست از شکاف دفاعی تیم پرسپولیس که بارها خود را نشان داد باز هم گذر کند و گلهای دیگری هم زند  هر چند که موفق شد و معمار زاده مانع به ثمر رسیدن گل دوم شد.

براستی باید گفت نفت آبادان بجز در دقایق بین گل دوم و سوم هیچ چیز از تیم پرسپولیس کم نداشت  در مجال گفتاری دیگر گفته بودیم در غیبت علی کریمی باید پرسپولیس یک ستاره دیگر را نشان می داد و انتظار بود که این ستاره بر روی نیمکت باشد اما وقتی  تیمی چون پرسپولیس در روزی که گل می زند  از سه تعویض خود دو تعویض تداقعی یعنی حضور شیث رضائی و سامان آقا زمانی را تجربه می کند آنگاه می فهمیم که ستاره پرسپولیس  نه روی نیمکت که در درون زمین بود.

در بازی شاهد بودیم که ترکیب دو مهاجم بودن پرسپولیس و حضور و توان بالای دویدن کاظمیان و رضائی تا چه حد توانست این تیم را متحول کند.  باید گفت پرسپولیس در بازی برابر نفت وقتی که احتیاط ها و ضعف روحی که به همت اشتباه دروازه بان نفت آبادان و تشویق بی امان تماشاچیان کنار بگذارد چگونه متحول شد حضور نوری و بادامکی و رضائی و کاظمیان  و حمید علی عسگر از پرسپولیس تیمی ساخت که توانست سریع تر و زیباتر بازی کند هر چند که حریف روبه رویش تیم بحران زده نفت آبادان باشد در هر حال پرسپولیس بازی پنجم خود را سر انجام برد و حالا دو هفته وقت دارد که برای  بازیهای  مهمتر هفته های دیگرش چاره ای اندیشد هر چند که باز بهانه بازیکنان ملی پوش می تواند همچنان دستاوردی برای توجیه مدیریت و کادر فنی در بازیهای آینده باشد اما همه می دانند پرسپولیس هنوز با حریف قوی بازی نکرده است و شاید بازی با ذوب آهن و دربی بتواند حکایت پرسپولیس را عیان تر کند به انتظار می نشینیم ...