90: ضربه سری که مقابل سپاهان زد و توپ را به تور دروازه قهرمان فصل گذشته رقابت‌ها دوخت، استقلال را از کسب اولین شکست در اولین بازی لیگ یازدهم دور کرد. در آن دیدار مجیدی مصدوم بود، کرار محروم، میداودی شرایط حضور در میدان را نداشت و تنها امید مظلومی در خط حمله به مهاجم کوتاه قامت و سرعتی خود بود که بسیاری او را به خاطر از دست دادن موقعیت‌های مناسب سرزنش می‌کردند.

 نادر رضی

ولی آرش برهانی توانست دروازه سپاهان را باز کند تا به ستاره آن روز آبی‌ها تبدیل شود. پس از این گل دیگر آرش نتوانست گلزنی کند. گرچه تا مرز فروپاشی دروازه حریفان پیش رفت ولی در امر گلزنی ناکام ماند.

مهاجم آبی‌ها معتقد است؛ دور شدن از نوک پیکان خط حمله و قرار گرفتن در گوش راست او را از دروازه حریفان دور کرد. اگر این موضوع را در نظر بگیریم که برهانی تک گل این فصل خود را وقتی زد که در نوک حمله بود و پس از آن این پست در اختیار مجیدی قرار گرفت، می‌شود بهانه او را به جا دانست،اما حرف امروز ما نه در مورد پست بازی برهانی است و نه در مورد آمار گلزنی‌اش.

شخصا دوست دارم انگیزه‌های وافر برهانی که طی این سالها همواره بلای جان حریفان شده را به یاد مظلومی بیندازم و اینکه این انگیزه‌ها نباید روی نیمکت ذخیره‌ها تلف شود تا از آن آرش پرنشاط، بازیکنی بی‌حال و بی‌انگیزه ساخته شود.

آن روزهایی که استقلال در فقر مهاجم به سر می‌‌برد، برهانی چشم و چراغ هواداران بود و همه نام او را فریاد می‌زدند و حالا که مجیدی در اوج آمادگی به سر می‌برد،‌کرار محرومیت را پشت سر گذاشته و میداودی با گلزنی آمادگی خود را به رخ حریفان کشید، نباید برهانی را به نیمکت ذخیره‌ها پرچ کرد و از او در 5 دقیقه پایانی بازی و فقط در راستای اتلاف وقت سود برد.

از مظلومی می‌خواهیم بجای سرکوب انگیزه‌های برهانی از او بازیکن تشنه حضور در میدان بسازد که هم وقتی نامش برای حضور در ترکیب قرائت شد،‌نیروی مضاعفی در وجودش فوران و فقط به سربلندی استقلال فکر کند.

وقتی در دیدار مقابل فولاد خوزستان از وجود برهانی در میدان استفاده نشد، ناخودآگاه به یاد بازی با سپاهان افتادم و روزی که آرش را در «پر قو» نگه می‌داشتند. و از او محافظت می‌شد تا با آمادگی کامل به میدان برود. مزد زحمات آن روز برهانی این نیست که روی نیمکت بنشیند و شاهد حضور بازیکنانی در میدان باشد که به تازگی به شرایط مطلوب رسیده‌اند. رویاهای برهانی در این فصل در حال رنگ باختن است و این وظیفه مظلومی است که جانی دوباره به شاگرد پرتلاشش ببخشد تا در موقع لزوم بازهم برای حضور در میدان به او اعتماد کند.