اختصاصی90/ وقتی انصاریفرد و زارع را نمیشناسند
علی مسعودی
90: تیمملی در روزی برابر اندونزی به برتری سه بر صفر رسید که برنده اصلی آن هواداران بودند. در حالی که نزدیک به دو سالی میشد طرفداران تیمملی از مسابقات ملی استقبال نمیکردند و به نوعی با فوتبال ملی قهر کرده بودند سرانجام با تیمملی آشتی کردند و در روزی که بازی خیلی حساس هم برگزار نمیشد به ورزشگاه آمدند تا نشان دهند هنوز هم میتوانند نقش تعیینکننده در نتیجهگیری ایفا کنند. اما اتفاقات و حواشی زیادی در طول چند ساعتی که در استادیوم حضور داشتیم رخ داد. میشد گفت که تقریبا برگزاری این دیدار نسبت به بازیهای داخلی با نظم خوبی همراه بود ولی در مجموع هنوز هم مشکلات زیادی در استادیوم آزادی وجود دارد و مشخص نیست تا کی ادامه خواهد داشت. وقتی به داخل زمین ورزشگاه نگاه میکردیم افراد زیادی در حال قدم زدن بودند و مشخص نبود که این افراد چه نقشی در زمین دارند! یکی از مشکلات دیگر که همیشه وجود داشته کارتهای خبرنگاران است که برای برخی از افراد ورزشگاه ناشناخته است و باید چند دقیقهای آن را نگاه کرده و حتی بعضی مواقع درخواست کارت شناسایی هم میکنند تا بتوانند کارت خبرنگاری را تشخیص دهند! حتی برخی از ماموران مسئولان ورزشی را نمیشناسند و از ورود آنها جلوگیری میکنند تا بعد از راهنماییهای دیگران اجازه ورود بگیرند. (کریم انصاریفرد و مازیار زارع نیز چنین مشکلاتی داشتند و آنها را به ورزشگاه راه نمیدادند) تعدادی از مشوقین تیمملی (بوقچیها) هنوز نمیدانند وظایفشان چیست و دیده شده که یکی، دو نفر به جای تشویق تیمملی با هواداران اندونزی یکی شده بودند و داشتند تیم مقابل را تشویق میکردند که با دخالت ماموران نیروی انتظامی دست از کار کشیدند! مشکل دیگری که در ورزشگاه مشاهده شد این بود که هنوز خیلیها نمیدانند خبرنگاران برای پوشش خبری به ورزشگاه میروند و مامورین حراست تا خبرنگاری را در حال قدم زدن میبینند از او میخواهند به جایگاه خودشان رفته و کمتر به دنبال خبر باشند! داخل جایگاه خبرنگاران در سمت چپ و راست دو تلویزیون 17 اینچی نصب شده که مانند تلویزیونهای قدیمی برفکی است و اصلا تصویر بازیکنان دیده نمیشود. حال اینکه چرا تلویزیون به این کوچکی آن هم با کیفیت پایین نصب شده مشخص نیست.
وقتی خبرنگاران برای مصاحبه با بازیکنان به داخل راهرو میروند صدای هواداران از کنار راهرو به طور وحشتناکی به گوش میرسد و انجام مصاحبه را کاملا سخت میکند تا جایی که خیلیها بیخیال مصاحبه میشوند و فقط بازیکنان را نظاره کنند. جالب است بدانید هیچ کسی هم نیست تا هوادارانی را که از بالای راهرو آویزان شدهاند به بیرون راهنمایی کند. بینظمیها آنقدر ادامه پیدا کرد که خیلی از خبرنگاران به جای گرفتن خبر و مصاحبه مجبور شدند زودتر از اینکه بازیکنان از رختکن بیرون بیایند ورزشگاه را ترک کنند. اما اتفاق دیگری که میرفت حادثهساز شود گرفتن مصاحبه در راهروی خروجی استادیوم با جواد نکونام بود که به خیر گذشت. خودرو(وانت) نیروی انتظامی که نردههای زیادی را بار زده بود در حال دنده عقب رفتن بود که اگر سر و صدای کاپیتان تیمملی نبود چند خبرنگار به راحتی مصدوم میشدند! وقتی خبرنگاران مشغول مصاحبه گرفتن بودند به یک باره نکونام از صحبت کردن در خصوص فوتبال دست کشید و شروع به داد زدن کرد، (آقا بپا نخوره سرت) این جمله را او چند بار تکرار کرد تا راننده خودرو متوجه شود پشت او چند نفر ایستادهاند. جالب اینجاست آقای راننده نیز به خودش اجازه نداد تا حتی یک عذرخواهی از خبرنگاران کند ولی یکی دو نفر از ماموران انتظامی که این ماجرا را از دور دیده بودند به سمت خبرنگاران رفتند و از آنها عذرخواهی کردند.
نکونام در ادامه که مصاحبه اش از شبکه خبر هم پخش شد گفت: شانس آوردیم کشته نشدیم نزدیک بور جانمان را از دست بدهیم و ...
به هر حال خدا را شکر جواد و خبرنگاران از بی احتیاطی این راننده جان سالم بدر بردند.
