حبیب الله نیک نژاد،روزنامه نگار و مترجم: تشکیل وزارت ورزش در ایران گام عملی برای تحول در مدیریت ورزش کشور بود و نشان از اهمیت ویژه‌ای دارد که ورزش کشور از آن برخوردار است...خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)حبیب الله نیک نژاد،روزنامه نگار و مترجم: تشکیل وزارت ورزش در ایران گام عملی برای تحول در مدیریت ورزش کشور بود و نشان از اهمیت ویژه‌ای دارد که ورزش کشور از آن برخوردار است.
متأسفانه طی سالیان، ورزش، به دنبال حرفه‌اش شدن، از باطن فرهنگی خود دور مانده است. در حالی که در طبقه‌بندی موضوعات فرهنگی، در همه جای جهان، ورزش را مقوله‌ای فرهنگی و اجتماعی تلقی می‌کنند. این در حالی است که در کشورمان ورزش را نمی‌توان به عنوان یک مقوله فرهنگی تلقی کرد.
 
پرت افتادگی از مباحث فرهنگی و خلأ نبود نگاه و دید فرهنگی در ورزش، ناشی از آن است اگر نتوانسته‌ایم مانند همه جای دنیا، ورزشکار فرهنگی تربیت کنیم. در حالی که شعار می‌دهیم آموزش و پرورش دو ضلع جدانشدنی از یک مجموعه هستند، در عمل و با رفتار خود چنان این دو ضلع را متنافر کرده‌ایم که یا تحصیلکرده‌هایی داریم که اهل ورزش نیستند یا ورزشکارانی  که با تحصیل سر و کاری ندارند! 

در مناسبت‌های مختلف و ایامی که به طور خاص به مقولات مختلف به بهانه نامگذاری هفته‌ها و ایام نگاه می‌شود، متأسفانه هیچگاه به نقش فرهنگ در عرصه ورزش توجه نمی‌شودو یکی از نشانه‌های آن، اینکه هیچگاه از ورزشکاران خود نمی‌خواهیم همپای رشد فیزیکی و فیزیولوژیکی اش به رشد فرهنگی و اطلاعاتی خود همت بگمارند و این عامل باعث می‌شود که فاصله زیاد میان این دو مقوله ایجاد شود. کشتی‌گیر ملی پوش ما در اردوی تیم ملی، با کشتی‌گیری دیگر به زد و خورد می‌پردازد تا ثابت کند یکجای کار ما گیر دارد و این گیر را باید به گونه‌ای برطرف کنیم که جز با ترویج فرهنگ مطالعه در بین ورزشکاران، این امر، میسر نمی‌شود.
تاکنون هیچگاه کسی نپرسیده‌ است که چرا در انتخاب نفرات تیم‌های ملی در رشته‌های مختلف، فقط و فقط به مقوله آمادگی بدنی بازیکنان توجه می‌شود و هیچگاه به سطح فرهنگی آنها توجه نمی‌کنیم و نتیجه آن می‌شود که در رشته‌های تیمی، در نتیجه طولانی شدن اردوها و تورنمنت‌ها اختلافات زیادی میان بازیکنان بروز می‌کند و سرپرستان تیم‌ها از حل آن ناتوانند.
اگر همزمان با توجه به مقوله ورزش، به تربیت فرهنگی ورزشکاران هم توجه کنیم، در درازمدت خلأ مدیران با فرهنگ ورزشی هم حل می‌شود و مسائل، به نحو بهتر و روشن‌تر بهبود می‌یابد.
بیشتر ورزشکاران ما کتاب نمی‌خوانند و مطالعه‌ ندارند و بسیاری از مدیران این عرصه هم چون از همین بستر برخاسته‌اند، همان مشکلات را با خود یدک می‌کشند.
مدیر ورزشی مطالعه نمی‌کند یا اگر مطالعه‌ دارد،تنها در چارچوب مأموریت‌های تعریف شده اش است و نداشتن مطالعه و تکلیفی شدن این مطالعات نمی‌تواند فرهنگ او و در نهایت دانش را در ورزش گسترش دهد.
اکنون با تشکیل وزارت ورزش، فرصتی فراهم آمده است تا به مقوله توسعه فرهنگ در ورزش و جامعه ورزش نگاه جدی‌تر داشته باشیم. فرهنگی شدن ورزشکاران و ورزش ما می‌تواند مشکلات ما را در این عرصه در درازمدت حل کند.
متأسفانه تمامی این مسائل در شرایطی رقم می‌خورد که امروزه کار در بسیاری از مشاغل نیاز به حداقل مدرک تحصیلی دیپلم دارند، ولی در روزش ما نه تنها ملاک مطالعه و خواندن و دانش اجتماعی نیست که حتی مدرک تحصیلی هم در آن نقش ندارد!