90: مرد پرتغالی مصاحبه اش را تکذیب کرد. به زعم او از حرف‌هایش بد برداشت شده است. به روایت کارلوس فدراسیونی داریم که اعضایش گل و بلبل‌اند و درآن به قول ترانه سرای معاصر_" همه چی آرومه " کی‌روش چه قدر خوشحاله، اما

به قلم سردبیر

 

سرمربی تیم‌ملی کمتر از ما خودمان را می‌شناسد! او نمی‌داند که ما می‌دانیم این جا چه خبر است. کارلوس نشنیده که یک از راههای تایید اخبار در فوتبال ایران تکذیب آنها است!

کی‌روش ندیده دو مربی ایرانی چگونه در ابتدای بازی برای هم گل وشیرینی می‌برند و آخر بازی یکی دیگری را به رمالی و دیگری اورا به کج فهمی متهم  می‌کند.

بله مرد پرتغالی عزیز! این جا فوتبال ایران است جایی که در آن 80 بعلاوه 30 می‌شود 100 . جایی که اسطوره اش نگران آدامس جویدن خبرنگاران است. جایی که شب می‌خوابند صبح بیدار می‌شوند و برایش سقف تعریف می‌کنند. سقف بودجه . سقف قرارداد. سقف سنی. سقف منشوری. سقف ! این جا ژنرال ها از گیر آوردن شماره‌ای که پیدا کردنش برای مردم معمولی 10 دقیقه هم طول نمی‌کشد عاجزند. این‌جا سلطان‌ها مصاحبه‌های تصویری‌شان را هم تکذیب می‌کنند.

 می‌دانیم که می‌گویند:" خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو" اما کارلوس عزیز! مرحمت فرموده پرتغالی بمان و وقتی حرفی می‌زنی که می‌بینی 70 میلیون از آن استقبال می‌کنند حتی اگر می‌خواهی آن را به سیاق مردمان این دیار پس بگیری_ تکذیبش نکن.

این گونه باشد یاد جولیوس سزار می‌افتیم و جمله معروفی که در آخرین لحظات زندگی خود به یکی از دوستان نزدیکش گفت:...کارلوس جان . "تو "هم!