تورج عاطف / خبرگزاری پارس فوتبال

برای پرسپولیسی ها ماه شهریور حکایت " شش" های زیادی دارد پرسپولیس در این ماه شش گل به استقلال زد و حالا در ششمین ماه سال در ششمین بازی خود توانست ششمین امتیاز خود از مجموع 18 امتیاز ممکن کسب کند تا در همین ابتدای لیگ 12 امتیاز از دست بدهد و در فاصله 10 امتیازی صدر نشین لیگ یعنی تراکتور سازی و 7 امتیازی رقیب سنتی اش یعنی استقلال قرار گیرد و باید چند روز دیگر به مصاف این رقیب زخم خورده از شکست در برابر تراکتور سازی برود.

پرسپولیس ششمین بازی خود را در برابر ذوب آهن انجام داد. ذوب آهن پیام آور شادی برای سرخها در فصل پیش بود و در دو بازی رفت و برگشت 6 امتیاز به سرخها هدیه کرده بود و شاید هنوز عده ای بخاطر داشته باشند در اوج نتایج بد پرسپولیس در فصل گذشته پیروزی با سه گل در بازی برگشت در اصفهان باعث شد که سرخها اعتماد به نفس خود را باز یافته و در ادامه  قهرمان جام حذفی شوند.

پرسپولیس در این بازی خوش اقبال بود که ذوب آهن بخاطر حضور در مرحله 4/1 نهائی لیگ قهرمانان آسیا در چهار شنبه و بازی بعدیش باید با احتیاط و حفظ نیروهایش وارد میدان می شد و به نظر می آمد که پیروزی در این بازی می توانست برای سرخها باشد اما آنها بار دیگر 2 امتیاز از دست دادند تا حاصل 6 بازی نخست  آنها 2 باخت 3 تساوی و تنها یک برد و حضور در رتبه 13 جدول باشد و با این اندوخته به مصاف استقلالی بروند که در 6 بازی گذشته اش 4 برد و 1 باخت و 1 تساوی و حضور در جایگاه دوم جدول را دارد اما همه می دانند بازی دربی نگاهی به جدول ندارد و خود تعریف دیگری دارد نگاهی به آخرین نمایش سرخها پیش از دربی می افکنیم

1/دروازه بان
میثاق معمار زاده دومین بازی خود در لیگ را تجربه کرد و دو گل دیگر خورد. پرسپولیس در 6 بازی آغازین فصل 10 گل خورده است و معدل 1.6گل در هر بازی دارد. معمار زاده در این بازی کمتر مورد حمله قرر گرفت اما دو گل خورد و در هر دوی این گلها در جا گیری خوب عمل نکرد. معمار زاده گلهایی که از فاصله نزدیک خورد اگر در وسط دروازه جایگیری کرده بود شاید می توانست شانس بیشتری داشته باشد. در هر حال معمار زاده در این دو بازی که در درون دروازه سرخها حضور داشته نشان داده است که چون حقیقی دارای فیزیک خوب اما قابلیتهای ضعیفی است و بازی داربی می تواند محکی جدی برای او یا حقیقی باشد.

2/ خط دفاعی
باید گفت بهترین بازیکن این خط نورمحمدی همان مغضوب بی دلیل آغاز فصل بود که روی نیمکت می نشست تا شیث که برتریش عناد با کادر قبلی بود به بازی آید. نورمحمدی نه تنها گل تساوی را در دقیقه 94 به ثمر رساند بلکه بارها توانست روزنه های بی شماری را که دو مدافع کناری یعنی شکوری و آقا زمانی ایجاد کرده بودند بپوشاند.

در کنار نورمحمدی، نصرتی بود که همچنان بی محابا خطا می کند اما نسبت به روز های اول بهتر شده است اما درد دفاع سرخها در دو مدافع کناری است. پرسپولیس دو گل از کناره هایش خورد.

در نیمه اول دفاع راست سرخها تنها فرهادی را اسکورت کرد تا او گل خود را بزند و در نیمه دوم شکوری در سرجای خود نبود تا بازیکن پرتغالی براحتی بتواند توپ ارسالی از جناح راست را استپ کرده و گل بزند. پرسپولیس شبیه این گلها را در بازی با ملوان و شاهین بوشهر و مس سرچشمه و شهرداری تبریز هم خورده است و معلوم نیست با توجه به نفوذهای خسرو حیدری و حمودی از سمت راست چگونه می خواهد با مهره ای چون شکوری و یا فشنگچی جلوی آنها را بگیرد. پرسپولیس پس از محمد و شیث رضائی و محمد منصوری و حمید علی عسگر  در این بازی آقا زمانی را هم در دفاع راست مردود شده دید تا معلوم نشود چرا این تیم از مهدی مهدوی کیا در فصل نقل انتقال گذر کرده است؟ حضور چند دقیقه ای مازیار زارع در کنار نور محمدی در خط دفاع شاید راه کاری مناسب باشد تا نصرتی به سمت چپ برود و شاید حمید علی عسگر بار دیگر به دفاع راست باید برگردد.

3/ خط میانی
مازیار زارع و بادامکی در این بازی بهتر بودند اما همچنان بی اندازه محو بازی کریمی هستند و نمی توانند بازی سازی کنند و بیشتر وظایف تخریبی را دارند که با توجه به قابلیتهایشان چندان منطقی نیست. در این خط کریمی شاه مهره تیم است اما وقتی او در کناره ها بکار گرفته می شود، بهتر بازی می کند و از سوئی فضا را برای نوری بازمی گذارد تا عملکرد او بهتر شود.

کریمی همچنان 60% تیم سرخ است و حضور او در زمین به معنای امید است محمد نوری هنوز آن بازیکن آماده فصل پیش نشده اما در این بازی بهتر بازی می کرد، برخلاف او جواد کاظمیان که نه ملی پوش بوده و نه خستگی داشته یکی از بدترین سرخها در این بازی بود.


4/خط حمله
ظاهرا کریمی در خط حمله تک مهاجم بود اما او به عقب باز می گشت. نکته عجیب در این است که هنوز 4 مهره بی نظیر سرخها یعنی غلام رضائی و کریمی و کاظمیان و محمد نوری نتوانسته اند همدیگر را حمایت کنند. پرسپولیس در این بازی موج حملات زیادی داشت اما انگیزه به تنهائی گره گشای مشکلات سرخها نیست زیرا انگیزه باید همراه با روحیه مثبت و خونسردی باشد که پرسپولیس عصبی این روزها کمتر از آن برخوردار است. پرسپولیسی ها در این بازی قدرت مبارزه را داشتند اما شتاب زده و خشن عمل می کردند و اعتراضهای بی دلیل غلام رضائی در بازی پنچشنبه شب در کنار استیلی برای همگان تعجب برانگیز بود.

در هر حال پرسپولیس در برابر ذوب آهن بار دیگر روز خوبی را گذراند اما 2 امتیاز از دست داد. در پرسپولیس همچنان شتاب زدگی دیده می شود و بر روی ضد حمله ها سخت آسیب پذیر. پرسپولیس دو گل به ثمر رساند که یکی از روی ضربه سر نور محمدی و دیگری بر سر ریباندی بود که روی جدال هوائی نصیب کریمی شد.  پرسپولیس در اواخر نیمه دوم نصرتی را به خط حمله فرستاده بود تا سر بزند !! وقتی این تاکتیک سرخها را می بینیم ناخود آگاه می پرسیم چرا مهدوی کیا که یکی از بهترین سانتر کنندگان ایرن است فراری شد و سوال مهمتر این است که چرا پرسپولیس آرفی را از دست داد و بجای او یک مهاجم سرزن نیاورد؟
به انتظار دربی می نشینیم که جدال روحیه و خونسردی و خلاقیت است .عواملی که در این 6بازی سرخها کمتر نشانی از آنها دیده شده است.