وضعیت امروز استیلی؛ثمره از مصلی به پرسپولیس رسیدن
حمایت از یک کاندید گناه نیست اما استفاده از رانت چرا
این یک واقعیت تلخ است؛ مردی که تنها بخاطر مسائل غیر فوتبالی می آید و سرمربی پرسپولیس می شود هرگز قادر به ماندن تا پایان کار نیست.هوادار پرسپولیس که فصل قبل دو بار باخت در داربی را با تلخکامی به آغوش کشید دست کم در پایان آن دو بازی هم از تیم داوری طلبکار بود و هم با شهامت به طرفدار رقیب می گفت تیم تو تنها با یک حمله داربی هفتاد را برد اما حالا همه چیز به ضرر تیم مردی است که از مصلی به پرسپولیس رسید.
مهدی طاهرخانی/خبرگزاری فوتبال ایران؛ پارس فوتبال دات کام
اگر تا پیش از این راه محبوبیت از جاده پرسپولیس میگذشت و مردان سیاست با تمسک به این نام، آوازهای (ولو به بد نامی) برای خود تدارک میدیدند و اگر تا پیش از این مردان مرموز دنیای سیاست به انحای مختلف خود را به ویترین پرمخاطب پرسپولیس میرساندند حالا چرخه وارونهای در حال گردش است و این ورزشیهای هستند که با دکترین سیاسی قصد بازپسگیری حقی را دارند که بهزعم آنها ناحق شده است...
بدون تردید این یکی از بدترین شروع های تاریخ پرسپولیس است،هفت هفته و تنها یک برد و سه باخت که یکی از آنها مقابل استقلال بود؛به این می گویند پرسه در حوالی فاجعه.شکست در داربی هفتاد و یکم بازگو کننده واقعیتی تلخ بود.حمید استیلی همویی که از راینر سوبل گرفته تا دنیزلی و قطبی در پایان کار با او فهمیدند او همکار قابل اعتمادی تا پایان راه نیست، سرانجام به واسطه رفاقت دیرینه اش با حبیب کاشانی سرمربی پرسپولیس شد.پرسپولیس در صورتی سهم سرمربی اخراجی شاهین بوشهر شد که استیلی برای رسیدن به این صندلی گرانقدر عوض اثبات شایستگی هایش در مستطیل سبز، با بلیت حضور در مصلی به سرزمین سرخ رسید.این تهمت نیست،بد بینی هم نیست یک واقعیت عینی است؛مزد حضور در کمپین نامزد ریاست جمهوری دهم،صندلی شماره یک قرمزها بود.جایگاهی که ابعادش بسیار بزرگ تر از نشیمنگاه حمید استیلی هاست. او بدون هیچ کارنامه روشنی به اینجا رسید و هفت هفته صبر کافی بود تا حامیانش هم به صف منتقدانش ملحق شوند.پرسپولیس دیگر شبیه پرسپولیس نیست؛ هوادارنش انقدر معرفت دارند که تنها بواسطه یک نمایش قابل قبول در فولاد شهر مقابل ذوب آهن به صورت تمام قد در روز داربی هفتاد و یکم در ورزشگاه حاضر شوند تا بهانه ای برای سرمربی اش باقی نماند. مگر قرار استیلی و هواداران تا هفته هفتم نبود؟مگر او نبود که می گفت اگر ببازیم هم زیبا بازی می کنیم.این یک واقعیت تلخ است؛ مردی که تنها بخاطر مسائل غیر فوتبالی می آید و سرمربی پرسپولیس می شود هرگز قادر به ماندن تا پایان کار نیست.هوادار پرسپولیس که فصل قبل دو بار باخت در داربی را با تلخکامی به آغوش کشید دست کم در پایان آن دو بازی هم از تیم داوری طلبکار بود و هم با شهامت به طرفدار رقیب می گفت تیم تو تنها با یک حمله داربی هفتاد را برد اما حالا همه چیز به ضرر تیم مردی است که از مصلی به پرسپولیس رسید.
تاریخ: 1390/6/26
موضوع: فوتبال
نظر: 0
