90: صد هزار بلیت به فروش رسید. می‌گویند 75 هزار قطعه ولی شما بخوانید صد هزار. اگر از «بازار سیاه» فاکتور بگیریم، هر بلیت را حداقل به قیمت 5 هزار تومان فروخته‌اند.

 امیررضا امیرشاهی

 

این یعنی 500 میلیون تومان در آمد. 500 میلیون هم شربت و ساندویچ، پرچم، کلاه و تنقلات فروخته‌اند که می‌شود یک میلیارد تومان درآمد؛ تنها از طریق فروش بلیت و سایر مخلفات. آنهایی که صاحب خودرو هستند با بنزین لیتری 700 تومان خود را به ورزشگاه رسانده‌اند. دیگران نیز حداقل 1000 تومان هزینه کرده‌اند.

بدین ترتیب رفت و برگشت از ورزشگاه نیز اتفاقی پرخرج بوده است.

اینک اما بپردازیم به اصلی‌ترین ارگانی که سود داربی را به جیب می‌زند. صدا و سیما که سه چهار روز قبل به استقبال بازی استقلال و پرسپولیس  رفته بود، جمعه هم پخش برنامه فوتبال برتر را چند ساعتی جلو انداخت تا پخش نزدیک به نیم ساعتی تبلیغات بازرگانی در لحظات قبل از بازی منجر به اعتراض مخاطبان این رسانه نشود.

در مجموع بیش از 2 ساعت آگهی در کنار داربی 71 پخش شد که درآمد ناشی از آن نزدیک 3 میلیارد تومان است. همچنین صدا و سیما صاحب ساعت‌ها برنامه مجانی شد، برنامه‌هایی پر مخاطب که استقبال از خود را مدیون محبوبیت سرخابی‌ها می‌دانند.

اگر داربی و حواشی پیش و قبل از آن را سریالی 7 قسمتی در نظر بگیریم، تلویزیون برای ساخت برنامه‌ای مشابه باید حداقل 2 میلیارد تومان هزینه کند.

حال در صورتی که تبلیغات دور زمین را هم در محاسبات‌مان بگنجانیم متوجه خواهیم شد چرخه مالی داربی چیزی در حدود 9 میلیارد تومان است، رقمی نجومی که حتی یک درصدش هم نصیب کسانی که بانی این درآمد هستند نمی‌شود.