خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام

 'دتمار کرامر' مدرس سالهای دور و نام آشنای آلمان ، همواره معتقد بود که تیم بدون 'مهاجم زهردار' و' گلزن برجسته' مانند شیرجه زدن در استخر خالی از آب است .
اگر بخواهیم مثالی بارز از این حرف جالب کرامر بزنیم ، می توانیم به اندیشه های کاملا نادرست '‌حمید استیلی '‌اشاره کنیم که گویی دوست ندارد در خط آتش تیمش از مهاجمان یا مهاجم تمام کننده و کلاسیک استفاده کند .
جای بسی شگفتی است ، که او با سابقه ای طولانی و درخشان در پرسپولیس و تیم ملی ، همچنان به تعدد هافبکها متکی است و بر تفکرات غلط خود اصرار می ورزد.
این مربی جوان در لیگ یازدهم چوب همین شیوه نادرست خود را بارها خورده ولی در عجبیم که چرا او نمی خواهد گره کور تیمش را با دست بازکند.
در دیدار با فجر سپاسی نیز پرسپولیس می رفت تا دوباره چوب سیستم احتیاط امیز ' حمید استیلی ' را بخورد ،‌اما هوشمندی ' وحید هاشمیان ' مهاجم تازه وارد از یک سو و شم گلزنی ' علی کریمی ' از سوی دیگر باعث شد تا سرخ پوشان موقتا از بحران خارج شوند.
استیلی در دیدار مقابل فجر سپاسی ، باز هم برخلاف راهکارهای صاحب نظران اقدام کرد و بدون آنکه از مهاجم تمام کننده استفاده کند ، همچون گذشته به 'غلامرضا رضایی ' بازیکن پراشتباه متکی شد و طبق معمول رضایی با اشتباهات فردی خود ، بازهم ثابت کرد که توانایی آن را ندارد که در خط آتش ، مهره ای قابل اعتماد باشد.
استیلی اگر دیدگاه کرامر و دیگر کارشناسان را ملکه ذهن خود کند ، قطعا به این باور خواهد رسید که برای رسیدن به هدف در سیستم مورد دلخواهش ' 1-3-2- 4 ' و مشتقات این شیوه ، نیاز به 'گلزن' دارد در حالیکه رضایی یک بازیکن کاملا' گل نزن ' است و در لیگ جاری ، وی بارها نشان داده که در خط آتش یک مهره عجول و ناکارامد می نماید.
در شیراز بازهم اصرار استیلی بر عدم استفاده از مهاجم شش دانگ در خط حمله ، باعث شد تا چون همیشه چشم قرمز پوشان به ساقها و افکار علی کریمی دوخته شود . ولی در وقت دوم با فراخوانی 'وحید هاشمیان' گلزن سرد و گرم چشیده که تجارب گران سنگی در بوندس لیگا ( لیگ آلمان ) دارد ، ماشین گلزنی ارتش سرخ بحرکت افتاد و وی هم یک گل حساس را بنام خود نوشت و هم اینکه در لحظات پایانی ، پایه گذار گل برتری پرسپولیس شد.
وقتی استیلی بر نام ' اشپتیم آرفی ' مهاجم آلمانی قلم قرمز کشید و وی را از دست داد و متعاقب آن ' مهرداد اولادی' با مصدومیت مواجه شد ، انتظار این بود که این مربی به مهاجمانی چون هاشمیان ، و ' هادی نوروزی ' اتکا کند اما استفاده مکرر از بازیکنان میانی و عدم بهره گیری از فورواردهای کلاسیک باعث می شد تا خط حمله پرسپولیس به کبریتی بی خطر تبدیل شود و تیرش به سنگ بخورد .
این مربی جوان حالا باید به این نتیجه رسیده باشد که تعصب کورکورانه و محافظه کاری شدید ، وضعیت را شکننده تر می کند و اتکا ء به این تفکر غلط نمی تواند قطب نمای حرکت موفقیت آمیز یک تیم باشد.
نکته قابل تعمق اینجاست که استیلی در دیالوگهای خودمانی با کارشناسان ، به ناکارایی بازیکنانی مثل غلامرضا رضایی مهر تایید می زند اما تعجب آنجاست که وی همین نفرات را در ترکیب اصلی قرار می دهد و مهاجمان 'کار بلد' را در نیمکت میخکوب می کند که نبود ثبات در حرف و عمل این مربی ، صاحب نظران را به شگفتی وامی دارد.
البته پاشنه آشیل پرسپولیس منحصر به خط حمله نیست و این تیم در خطوط سه گانه ، با مشکلات عدیده ای مواجه است ولی اینکه چرا کادر فنی از یک روزنه بارها گزیده می شود و از آن عبرت نمی گیرد ، سئوالی است که همچنان بی پاسخ مانده است .
استیلی پس از هشت هفته باید مثل کف دستش ، عمق و ژرفای پرسپولیس را بشناسد و خون خودباوری را در رگهای سرخ پوشان به جوش آورد که این مهم در پرتو 'حرف شنوی' و دست برداشتن از اندیشه های لجوجانه او میسر خواهد شد .
پیروزی نوید بخش در شیراز باید درسهای گرانبهایی برای کادر فنی ارتش سرخ داشته باشد و استیلی این نظریه را در ذهن خود بگنجاند که 'برای آنکه ابرهای غلیظ ناکارایی را از آسمان تیمش دور کند ، راهی به غیر از این ندارد که در استخر پر از آب شیرجه بزند .'
 محمد رضا میرزاییان