آیا این توپ فوتبال ارزش این همه دروغگویی را دارد؟!

خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام
یکی از خنده‌دار‌ترین دروغ‌های آقایان این بود که تیم ملی به جام جهانی می‌رود. اما رفتیم؟ قطبی در ایران دروغ‌های زیادی گفت. یا بهتر است بگویم حرف‌های زیادی زد که هیچ کدام حقیقت نداشت. او می‌گفت کره جنوبی را می‌شناسد! اما دروغ گفت. یک ذره هم شناخت نداشت. خداداد عزیزی، چهره خبرساز فوتبال ایران اصلی‌ترین مشکل فوتبال ما را حضور حداکثری آدم‌های دروغگو در راس کار می‌داند.
گفت‌وگوی قانون با خداداد عزیزی را می‌خوانید.

 

آقای عزیزی خبری از شما نیست؟
ما هم هستیم. البته دیگر کسی خداد عزیزی را تحویل نمی گیرد. فوتبال ایران جای آنهایی است که از ما بهترند!

منظورتان چیست؟
منظور خاصی ندارم. تا بعضی آقایان چاپلوس هستند، نوبت به ما نمی رسد. ما هم بلد نیستیم مثل خیلی‌ها باشیم. به همین دلیل خانه‌نشین شده‌ایم.

چرا فوتبال ما مدت‌ها است حال و روز خوبی ندارد؟
 نباید هم داشته باشد. به خاطر این که آنهایی که باید سر کار باشند نشستند در خانه‌هایشان. آقایان هم همین طوری پشت سر هم به این فوتبال ضربه می‌زنند. نتیجه‌اش هم همین می‌شود که می‌بینید. فوتبال ما به جایی رسیده که با هزار امید و آرزو به مصاف حریفانی می‌رویم که تا چند سال پیش از فوتبال ما می‌ترسیدند. همان حریفانی که برای ما زنگ تفریح بودند.

از وضع این فوتبال ناراضی هستید؟
بله. فوتبال ما الان در آن سطحی که باید، نیست. روز به روز هم وضع بدتر می‌شود. آبرویمان در فوتبال آسیا رفته است. حرف اول و آخر فوتبال ما دروغ است.

چرا دروغ؟
چون دروغ پدر فوتبال ایران را در آورده است. آقایان برای اینکه به هر چه دلشhن می‌خواهد برسند مثل آب خوردن دروغ می‌گویند و یکی هم نیست جلویشان را بگیرد.

فکر می‌کنید دلیل اصلی دروغ‌هایی که گفته می‌شود چیست؟
پول! پول باعث شده همه به یکدیگر دروغ بگویند. وسوسه پول در آردن آقایان را قلقلک داده است. طوری که به راحتی جلوی ملت دروغ می‌گویند. حتی خیلی از دروغ‌هایشان فاش می‌شود. اما باز هم دست‌بردار نیستند و همچنان دروغ‌های بزرگ‌تر می‌گویند. خدا وکیلی خجالت دارد. البته بهترین راه از نظر خودشان برای رسیدن به خواسته‌هایشان دروغ گفتن است و چون نمی‌خواهند پول و موقعیت‌شان را از دست بدهند، دروغ می‌گویند.

دروغ زیاد شنیده‌اید که این‌طور از دروغ‌های فوتبال ایران انتقاد می‌کنید؟
تا دلتان بخواهد. برای من همیشه جای سوال است که آقایان چه جوری اینقدر دروغ می‌گویند و برای مردم ما خالی می‌بندند. آنها در باره مردم چه فکری می‌کنند که این جوری دروغ می‌گویند! آن هم دروغ‌هایی که وقتی حرفشان را می‌شنویم می‌خواهیم شاخ در بیاوریم.

آیا در فوتبال افراد راحت‌تر دروغ می‌گویند؟
بله، دروغ در این رشته بیشتر از جاهای دیگر گفته می‌شود. نپرسید چرا. چون گفتم که دلیلش پول هنگفتی است که در فوتبال وجود دارد. من به جرات می‌گویم که در این فوتبال آدم راست‌گو کم پیدا می‌شود. اگر بخواهم خیالتان را راحت کنم باید بگویم 95 درصد اهالی این فوتبال دروغ می گویند. در واقع این جامعه فوتبالی راست گفتن را نمی‌پذیرد و کسانی موفق هستند که دروغ بگویند. نتیجه این 500 میلیاردی که در این فوتبال هزینه می‌شود، چیست؟ شما به عنوان یک خبرنگار به من نشان بدهید. آقایانی که دم از اسلام و شریعت می‌زنند و خودشان را آدم صالح و خدمت‌گزار به فوتبال نشان می‌دهند، کارشان شده دروغ گفتن! اگر به خاطر هر دروغ در بدن ما آدم‌ها یک خال ظاهر می‌شد، بعضی حالا مثل یوزپلنگ بودند.
بزرگ‌ترین دروغ‌هایی که در فوتبال ایران شنیدید، چه بود؟
خب خیلی دروغ شنیدم. یکی از خنده‌دار‌ترین دروغ‌های آقایان این بود که تیم ملی به جام جهانی می‌رود. اما رفتیم؟ با آن افتضاح حذف شدیم! افشین قطبی در ایران دروغ‌های زیادی گفت. یا بهتر است بگویم حرف‌های زیادی زد که هیچ کدام حقیقت نداشت. او می‌گفت کره جنوبی را مثل کف دستش می‌شناسد! اما دروغ گفت. یک ذره هم شناخت نداشت. او فقط نام بازیکنان کره جنوبی را می‌دانست.
دروغ‌های دیگری هم هست که بخواهید به آن اشاره کنید؟
خنده‌دارترین دروغی که من شنیدم این بود که گفتند ایران قهرمان جام ملت‌های آسیا می‌شود. تا کره جنوبی و ژاپن و استرالیا هستند چرا ما باید قهرمان جام ملت‌های آسیا شویم؟ اینجا مربی می‌آورند با این شرط که باید قول قهرمانی بدهد. اگر قول دروغ ندهد به او کار نمی‌دهند! شب بازی ایران با کره در سفارت، تمام پول قطبی را دادند. او که می‌آمد و می‌گفت عاشق مردم ایران است و قلبش با نام ایران می‌زند حتی نیامد یک عذرخواهی ساده از مردم داشته باشد. تیم ملی را به جهنم فرستاد، رفت و به ریش ما خندید.
به خود شما چه قدر دروغ گفته‌اند؟
مدیر می‌آید با من مذاکره می‌کند. اولش که می‌آید میلیاردر است و حرف از سرمایه‌گذاری آنچنانی می‌زند ولی وقت پول دادن که می‌شود، غیبش می‌زند. آقای مدیر می‌گوید بیا دست یا علی بدهیم. با هم تیم را بسازیم. ما می‌گوییم حتما دارد رفاقتی کار می‌کند و دست می‌دهیم. اما وقتی زمان می‌گذرد می‌فهمیم دروغ بود. این فوتبال نیست! دروغ است. باید به حال خودمان حسرت بخوریم.

شما خودتان دروغ نمی‌گویید؟
من گفتم که همه ما آدم‌ها در مقطعی از زمان دروغ می‌گوییم. اما بعضی‌ها کارشان فقط دروغ گفتن است. دوستان نزدیکم همیشه به من می‌گویند که آدم سیاست‌مداری نیستم. حتی خیلی‌هایشان که برای من دل می‌سوزانند، همیشه می‌گویند: «خداداد! همیشه باید راست گفت. اما در این فوتبال نباید هر راستی را گفت.»