انتقاد کیهان از زدن7 گل به فلسطین: لااقل به 1گل بسنده میکردید
آفتاب: روزنامه کیهان در مطلبی به انتقاد از پیروزی پرگل تیم فوتبال ایران در برابر فلسطین پرداخت و نوشت: گفتهاند «پهلوانان نمیمیرند» که باید گفت؛ پهلوانان هم میمیرند.
حسین شریعتمداری در بخشی از این مطلب آورده است:
چهارشنبه شب هفته گذشته- 13/7/90- تیم ملی فوتبال کشورمان در یک دیدار تدارکاتی تیم فوتبال فلسطین را با نتیجه 7 بر صفر شکست داد و به نوشته ورزشینویسان «جشنواره گل به راه انداخت»! ذوقزدگی برخی محافل ورزشی کشورمان از این پیروزی و دستافشانی آنها در پی این به قول خودشان، «جشنواره گل»! دیدنی و تاسف خوردنی بود و بعید نیست که روح پوریای ولی از خنده آنها به گریه افتاده و به زبان حال خطاب به آنان گفته باشد؛ من برای به دست آوردن دل شکسته یک مادر پیر، در مقابل حریفی که بیتردید بر او پیروز میشدم، تن به شکست دادم و شما همه آنچه در توان داشتید را برای شکست تیمی که به نمایندگی از مردم مظلوم فلسطین میهمان شما بود به کار گرفتید و در پی این پیروزی به وجد آمده و آن را «جشنواره گل» نامیدید! و حال آن که این پیروزی، با توجه به شرایط سخت تحمیل شده از سوی صهیونیستها بر مردم مظلوم فلسطین و محروم بودن اجباری تیم یاد شده از تمرینات و امکانات فراوانی که شما در اختیار دارید، اهمیت چندانی هم نداشت، چه رسد به آن که «جشنواره گل»! نامیده شود! و چه کریمانه و بزرگوارانه بود سخن مربی تیم فلسطین که بعد از شکست تیم تحت مدیریت خود گفت: اگرچه برای آمدن به ایران سختیهای زیادی را متحمل شدهایم و حتی ممکن بود در راه زندانی شویم ولی انگار نه انگار که به ایران باختهایم، چون این مسأله برای ما شکست محسوب نمیشود. برای ما همین اندازه که به ایران اسلامی آمدهایم یک دستاورد است و به آن افتخار میکنیم.
کیهان افزود:
نگارنده دقیقاً نمیداند که تیم ملی فوتبال کشورمان چگونه و با به کارگیری چه فرمولی میتوانست احترام مردم ایران برای ملت مظلوم و تحت ستم فلسطین را به نمایش بگذارد و حرمت تیم فوتبال فلسطین را که از میان آتش و خون به میهمانی آمده بود پاس بدارد، زیرا یافتن راهکار در تخصص اهالی فوتبال است ولی با توجه به شرایط حساس کنونی چنانچه تیم ملی کشورمان نمیخواست آداب پهلوانی پوریای ولی را بهطور کامل دنبال کند و به شکست مصلحتاندیشانه تن بدهد، دستکم میتوانست در پی نتیجه مساوی باشد و یا به حداقل گل بسنده کند، نه آن که همه این ملاحظات را کنار بگذارد و...
حسین شریعتمداری در بخشی از این مطلب آورده است:
چهارشنبه شب هفته گذشته- 13/7/90- تیم ملی فوتبال کشورمان در یک دیدار تدارکاتی تیم فوتبال فلسطین را با نتیجه 7 بر صفر شکست داد و به نوشته ورزشینویسان «جشنواره گل به راه انداخت»! ذوقزدگی برخی محافل ورزشی کشورمان از این پیروزی و دستافشانی آنها در پی این به قول خودشان، «جشنواره گل»! دیدنی و تاسف خوردنی بود و بعید نیست که روح پوریای ولی از خنده آنها به گریه افتاده و به زبان حال خطاب به آنان گفته باشد؛ من برای به دست آوردن دل شکسته یک مادر پیر، در مقابل حریفی که بیتردید بر او پیروز میشدم، تن به شکست دادم و شما همه آنچه در توان داشتید را برای شکست تیمی که به نمایندگی از مردم مظلوم فلسطین میهمان شما بود به کار گرفتید و در پی این پیروزی به وجد آمده و آن را «جشنواره گل» نامیدید! و حال آن که این پیروزی، با توجه به شرایط سخت تحمیل شده از سوی صهیونیستها بر مردم مظلوم فلسطین و محروم بودن اجباری تیم یاد شده از تمرینات و امکانات فراوانی که شما در اختیار دارید، اهمیت چندانی هم نداشت، چه رسد به آن که «جشنواره گل»! نامیده شود! و چه کریمانه و بزرگوارانه بود سخن مربی تیم فلسطین که بعد از شکست تیم تحت مدیریت خود گفت: اگرچه برای آمدن به ایران سختیهای زیادی را متحمل شدهایم و حتی ممکن بود در راه زندانی شویم ولی انگار نه انگار که به ایران باختهایم، چون این مسأله برای ما شکست محسوب نمیشود. برای ما همین اندازه که به ایران اسلامی آمدهایم یک دستاورد است و به آن افتخار میکنیم.
کیهان افزود:
نگارنده دقیقاً نمیداند که تیم ملی فوتبال کشورمان چگونه و با به کارگیری چه فرمولی میتوانست احترام مردم ایران برای ملت مظلوم و تحت ستم فلسطین را به نمایش بگذارد و حرمت تیم فوتبال فلسطین را که از میان آتش و خون به میهمانی آمده بود پاس بدارد، زیرا یافتن راهکار در تخصص اهالی فوتبال است ولی با توجه به شرایط حساس کنونی چنانچه تیم ملی کشورمان نمیخواست آداب پهلوانی پوریای ولی را بهطور کامل دنبال کند و به شکست مصلحتاندیشانه تن بدهد، دستکم میتوانست در پی نتیجه مساوی باشد و یا به حداقل گل بسنده کند، نه آن که همه این ملاحظات را کنار بگذارد و...
تاریخ: 1390/7/16
موضوع: سایر ورزش ها
نظر: 0
















